Informacje ogólne

Podstawą wszelkich publikacji o charakterze naukowym jest prawidłowa informacja o źródłach. Genealogia Polaków jest jednak ogromną publikacją, w której wielokrotnie wykorzystywane są różne materiały. Korzystając z mediów cyfrowych mamy możliwość nieco oszczędniejszego zapisu bibliograficznego. Staramy się więc maksymalnie skracać i grupować wszelkie te informacje, pamiętając jednocześnie o zachowaniu możliwości dotarcia do źródła. Priorytetem jest tutaj czytelność informacji z minimalistyczną informacją bibliograficzną - acz możliwą do pełnej weryfikacji. Oszczędzamy czas i miejsce, korzystając z nowoczesnych możliwości - ale musimy mieć pewność, że jest możliwość odtworzenia źródła informacji.

Z przykrością informujemy, że dostrzegamy ogromną ilość wykorzystywania naszej pracy, bez powoływania się na nią, a nawet czerpania korzyści finansowych przez sprzedaż informacji, również bez powoływania się na naszą pracę. Dotyczy to niestety nawet niektórych instytucji naukowych. Potężna wieloletnia praca wielu osób jest po prostu kradziona. Jednocześnie praktycznie nikt nie czuje potrzeby zrewanżowania się w postaci choćby dotacji na cele statutowe Fundacji czy informacji o portalu. Z tej przyczyny jesteśmy zmuszeniu część źródeł ukrywać. Są one możliwe do wykorzystania np przy publikacjach papierowych czy artykułach, ale nie będą publikowane na stronie. Trwają prace nad zautomatyzowaniem wyświetlania tych informacji (np. po weryfikacji oglądającego).

MATERIAŁY ALFABETYCZNE:
Nie musimy podawać przy każdej wzmiance o historii miejscowości podawać:
Sulimirski F. (red.), Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV, wyd. Lwów 1888-92, hasło Dębica, s. 145
lecz wystarczy:
Sulimirski F., Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego
Dodatkowo korzystając z umieszczonego tutaj zestawu skrótów możemy napisać
[SGKP]
Pamiętajmy jednak, prawo do zastosowana tego skrótu mamy, gdy korzystamy z ogólnie przyjętego najważniejszego wydania (np. Niesiecki - wraz z uzupełnieniami Milewskiego, Krasickiego i in. wyd. w Lipsku w 1841). Jeśli opieramy się na innym wydaniu, trzeba zapis bibliograficzny podać w całości.

MATERIAŁY ARCHIWALNE:
Korzystając ze zbiorów archiwalnych często dochodzi do tego, że jedno źródło dotyczy całej gałęzi rodzinnej. Możemy więc podać to źródło tylko przy pierwszej (lub głównej) osobie danej gałęzi. pamiętając jednocześnie, że przy uzupełnieniu o kolejne źródła należy informację powtórzyć na podgałęzi - tak aby zawsze można było dotrzeć do źródła idąc wzwyż drzewa. Tutaj też możemy dokonywać skrótu informacji archiwalnej - korzystając przede wszystkim ze skrótów podanych poniżej. Zbiory posiadają numerację i ją też możemy skrócić do zapisu cyfrowego, jednak ta forma jest niebezpieczna, gdyż archiwa często zmieniają numerację. W tym przypadku opracowując materiały musimy mieć pewność że my sami, oprócz numeru mamy zapisaną nazwę zbioru, i możemy do materiałów dotrzeć nawet pomimo zmiany numeracji. Najlepiej w takim przypadku informacje o zbiorze opublikować na Forum. Zamiast więc:
Centralnyj Dierżawnyj Istorczieskij Archiw Lviv, Metryka Józefińska, Dębica, Fond 20, Opis I, Teczka 1345, str. 1-183
można zastosować
[CDIAL 20-1-1345]

ODPISY, OPRACOWANIA:
To samo co wyżej dotyczy, jeśli korzystamy ze źródeł drukowanych opisujących, tłumaczących, odpisujących jakieś zbiory archiwalne lub materiały rękopiśmienne. lecz wtedy trzeba podawać autora opracowania, redaktora - przynajmniej w pierwszym wystąpieniu na stronie, lub w nocie na dole każdej strony rodzinnej (hasła w Bibliotece) np.:
Mistrza Wincentego Kronika polska, przeł. Kazimierz Abgarowicz i Brygida Kubris, Warszawa 1974, s. 37

lub
Abgarowicz K., Kubris B. (tłum.), Mistrza Wincentego Kronika polska, Warszawa 1874, s.37
W przypadku wprowadzenia na niniejszą stronę owego skrótu np. "MWKp" - może stosować go potem, ale dobrze jest zaznaczyć stronę przy każdej informacji
[MWKp s37]

PUBLIKACJE TEMATYCZNE:
W przypadku opracowań niealfabetycznych, trzeba zaznaczyć pełny zapis bibliograficzny. Można umieścić na poniższej liście ogólnie informacje o źródle, lecz nie zwalnia nas to z podania pełnego zapisu blibliograficznego łącznie z numeracją strony. Pamiętać też należy o pełnym zapisie dotyczącym serii lub zeszty jeśli informacja pochodzi z artykułu w jakimś czasopiśmie naukowym. Można jednak - w przypadku wielokrotnego odwoływania się do danej publikacji w obrębie jednej noty w "Bibliotece" zastosować przypis numeryczny z podaniem pod spodem zestawu. Pozwala to maksymalnie skrócić zapis nie zaciemniając tekstu. Można też jedną informację opatrzyć kilkoma źródłami. Będzie to wyglądać m.w tak:
Józef Pestka, ur. 12.12.1817 Buzów [1][3], zm. 18.04.1924 Kamyki [2], stolarz [1][2] .....
[1] źródło pierwsze
[2] źródło drugie
[3] źródło trzecie ....

Jednak w przypadku dłuższych artykułów, książek, trzeba podawać strony np.
Józef Pestka, ur. 12.12.1817 Buzów [1 s.35][3 s. 11], zm. .....

MATERIAŁY INTERNETOWE:
Można posługiwać się materiałami internetowymi, zarówno zbiorami zdygitalizowanymi archiwów, jak i stronami prywatnymi (staramy się NIE stosować Wikipedii). Nie podajemy jednak linków aktywnych (chyba, że jest to wymiana linków) lecz informujemy jaka to strona i kiedy została użyta (strony bowiem bardzo często zmieniają swoje adresy, a także zawartość). Dobrze jest w przypadku korzystania z takich zasobów zachować stronę u siebie wraz z informacją o dacie - czy to w formie kopi, czy w formie choćby zrzutu ekranowego. Należy podawać nazwę strony a nie adres - tym bardziej dynamiczny (a więc zawierający dużą ilość znaczków i numerków - z reguły adresy te są tylko chwilowe).
Strona rodziny Kuchanlców, www.kuchnalec.pl, (dyg. 11.11.2014), drzewo genealogiczne
Możemy te informacje grupować tak jak w powyższych wariantach.

ARCHIWA RODZINNE:
W przypadku korzystania z własnych źródeł, należy podawać informację w czyim posiadaniu znajduje się dany zasób. Dobrze jest, w takim przypadku prowadzić w swoim archiwum jakąś numerację dokumentów. Np:
Archiwum rodzinne Józefy Basiuk, Akt Urodzenia Krzysztofa Basiuka - odpis z Księgi Urodzeń parafii Jabłonów, 1841-1857 s 85, dok. nr 1457/F
W przypadku faktów oczywistych - jak np. podanie daty urodzenia - nie trzeba powtarzać daty i miejsca w opisie bibliograficznym i wystarczy:
Archiwum rodzinne Józefy Basiuk, Akt Urodzenia Krzysztofa Basiuka za: [par.]

To samo dotyczy zdjęć. Umieszczając jednak zdjęcie w naszym Archiwum nie musimy podawać źródła za każdym razem, wystarczy podać je w opisie zdjęcia. Wystarczy jeśli na stronie rodzinnej przy danej osobie pojawi się sformatowany odnośnik do zdjęcia portretu, dokumentu, czy nagrobka:
Jan Kowalski, ur. 11.1817, zm. 16.18.1915          

FORMAT ZAPISU:
Przy zapisie stosujemy zawsze najpierw nazwisko - w celach alfabetycznego ułożenia w spisie, następnie literę imienia (informację czy jest to redakcja, tłumaczenie, opracowanie), następnie Tytuł, wydawnictwo, miasto wydania i rok, na końcu stronę. Np.:
Sulimirski F. (red.) Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, Lwów 1888
W przypadku artykułów zawartych w szerszym opracowaniu, lub kopi cyfrowych podajemy na końcu informacji bibliograficznej również informacje o serii, tomie stosując (w:) lub "za: ". Np:
Nasiewicz K., Historie o Tarnowskich w: Roczniki Historyczne, t. IV, wyd. HISTORIA, Kraków 1985 s. 25
lub:
Nasiewicz K., Historie o Tarnowskich, w: Roczniki Historyczne, t. IV, wyd. HISTORIA, Kraków 1985, s. 25, za: Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa
Oczywiście można stosować też tu skróty:
Nasiewicz K., Historie o Tarnowskich w: [RH], za: [WBC] s. 25

Wszystkie te formy mają służyć skrótowemu zapisowi, wykorzystując nowoczesne możliwości dygitalizacji, automatycznego przeszukiwania zbiorów. Nie musimy podać stron jeśli książka jest zdygitalizowana, dostępna i posiada indeks. Łatwiej bowiem jest wykonać wyszukiwanie "Ctrl+F" - niż dotrzeć do konkretnej strony. Odchodzimy więc świadomie od notacji naukowej - ale tylko wtedy jeśli mamy pewność nowoczesnych możliwości i zachowania owej możliwości przez wiele lat.
Skrótowość zapisu bibliograficzne ma też bardzo ważne znaczenie przy nieuprawnionym korzystaniu z naszych prac. Praktyka internetowa powoduje, że wiele osób po prostu kopiuje informacje i wkleja u siebie budując strony. Oddzielając zapis bibliograficzny od pełnej informacji o źródle powodujemy że skopiowana informacja staje się bezwartościowa - dlatego nie opłaca się jej kopiować.



Najczęściej wykorzystywane źródła