1879. Chyliński Rafał (1694-1741)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Chyliński Rafał (1694-1741)

Postprzez Marcin » 11.12.2008

Bł. Rafał Chyliński. Urodził się 8 stycznia 1694 r. we wsi Wysoczka koło Poznania. Rodzicami jego byli Arnolf Jan i Marianna Kiersaka. Ma chrzcie otrzymał imię Melchior. Został wychowany przez rodziców wierze chrześcijańskiej. Po ukończeniu nauki w Kolegium jezuickim w Poznaniu, w 1812 r. zaciągnął się do wojska.

W 1715 r. został przyjęty do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych (franciszkanów). 26 kwietnia 1716 r. złożył śluby wieczyste przyjmując imię Rafał. W czerwcu 1717 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W licznych klasztorach, gdzie był kierowany przez przełożonych z wielkim zapałem O. Rafał Chyliński poświęcał się pracy kapłańskiej. W sposób szczególny oddał się głoszeniu kazań i nauk pogłębiających moralność, katechizacji, spowiedzi, oraz apostolstwu miłości i miłosierdzia wśród biednych i cierpiących.

Miłość Boga stawiał zawsze na pierwszym miejscu. Często mawiał: "miłujmy Pana, wychwalajmy Pana zawsze, nigdy Go nie obrażajmy". Aby samemu realizować te słowa, starał się wynagradzać za grzechy świata, wybierając drogę pokuty, wyrzeczenia, postów i licznych umartwień. Wychwalał nimi Pana, tak jak mu serce dyktowało i próbował każdą wolną chwilę zamieniać na osobiste z Nim spotkanie w modlitwie, jednocześnie z wielka radością uczestniczył w modlitwach liturgicznych, szczególnie głęboko przeżywając sprawowanie samej Najświętszej Ofiary. Pogłębiał miłość względem Boga i wyrażał ją w wiernym życiu według rad ewangelicznych. Odczuwał zawsze żywą duchową obecność Najświętszej Maryi Panny, którą czcił z wielką pobożnością, synowskim oddaniem i na Jej cześć codziennie odmawiał modlitwy liturgiczne o Jej Wniebowzięciu.

Z miłością Boga łączył miłość bliźniego okazując heroiczne oddanie na służbę ubogich, chorych i cierpiących. Z polecenia przełożonych klasztorów, w których przebywał miał powierzony obowiązek rozdzielania posiłków i odzienia dla ubogich. To zadanie wypełniał z wielkim oddaniem i podziwu godna miłością. Wszystkich biednych przyjmował z wielkim szacunkiem i widział w nich obraz Chrystusa ubogiego. Nie oszczędzał swoich sił w służbie chorych i cierpiących.

W 1736 roku udaje się do Krakowa, aby służyć pomocą w czasie epidemii. Swoje kroki kieruje do lazaretu, aby każdego dnia od rana do wieczora udzielać pomocy chorym przygotowując ich na spotkanie z Bogiem. W roku 1738 jak ustała epidemia w Krakowie, O. Rafał wrócił do Łagiewnik (obecnie teren Łodzi), gdzie kontynuował powierzona mu opiekę nad ubogimi. We wrześniu musi przerwać swą działalność. Choroba zatrzymuje go w celi zakonnej. W czasie choroby dał przykład wielkiej cierpliwości z jaką znosił cierpienia. Zmarł 2 grudnia 1741 r.

Błogosławionym ogłosił go Papież Jan Paweł II w Warszawie, 9 czerwca 1991 r. w czasie swojej czwartej pielgrzymki do Polski.


[za: http://archidiecezja.lodz.pl]
:saint: Lista polskich świętych i błogosławionych
"Ateista - to ktoś wierzący w brak wiary, i twierdzący że wierzenie jest bez sensu"
Avatar użytkownika
Marcin
Administrator
Administrator
Lokalizacja: Kraków
Medale: 1
Pomoc techniczna (1)
Imię i nazwisko: Marcin Niewalda

Powrót do C____