33693. Górniak Stefan

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Górniak Stefan

Postprzez wanka » 10.02.2019

Stefan Górniak
Urodził się 11 września 1900 r. w Bruzdowcach, pow. Bóbrka. Tam ukończył edukację powszechną, świadectwo dojrzałości uzyskując w 1919 r. w VI Gimnazjum Państwowym we Lwowie. W roku szkolnym 1919/1920 uczestniczył w cenionym wtedy Kursie Abiturienckim lwowskiej Akademii Handlowej. Zaraz po ukończeniu immatrykulował się na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza, równolegle zdobywając doświadczenie praktyczne w zakresie rachunkowości. Swój staż rozpoczął w czerwcu 1920 r. w Polskiej Nafcie S.A. jako pomoc księgowa. W latach 1921-1922 był księgowym w Polskim Urzędzie Zbożowym. Wskutek likwidacji tej instytucji jeszcze w 1922 r. przeniósł się do T-wa Eksploatacji Soli Potasowych, także w charakterze księgowego. W 1924 r. ukończył studia ze stopniem doktora praw. Zmienił profil pracy zawodowej. Od 1926 r. podjął wykład z korespondencji handlowej prowadzony dla słuchaczy Wyższej Szkoły Handlu Zagranicznego we Lwowie. Przyjął także w 1927 r. stanowisko nauczyciela w Państwowej Szkole Ekonomiczno-Handlowej i było to jego podstawowe miejsce pracy do 1939 r. Od 1937 r. krótko wykładał księgowość i bilansoznawstwo na Uniwersytecie Lwowskim Śladem po działalności dydaktycznej z okresu lwowskiego pozostały publikacje wydawane głównie jako pomoc w nauczaniu. Zaczął od Formularzy do korespondencji handlowej (Państwowe Wydawnictwa Książek Szkolnych, Lwów 1934), zestawu wzorów dokumentów ułatwiających nabywanie umiejętności korespondencyjnych. Następnym publikacjom, takim jak Handel węglem w Polsce (Książnica Atlas, Lwów-Warszawa 1936; współautor J. Błeszyński) czy Pieniądz, czek i weksel (Książnica Atlas, Lwów-Warszawa 1936), bliżej, zdaniem uczennicy i bliskiej współpracowniczki , do opracowań monograficznych niż pomocy dydaktycznych. Liczne publikacje w następnych dwóch latach pisane były w koprodukcji. Współautorem prac skupiających się na ekonomice, organizacji i prawnych aspektach działalno- ści handlowej był Emil Piotr Ehrlich, także pracownik lwowskiej uczelni przemianowanej w 1937 r. na Akademię Handlu Zagranicznego. Spod pióra tej pary autorskiej wyszły następujące opracowania: Kapitał, obroty i rentowność sklepu detalicznego jako środki zapłaty. Zasadnicze wiadomości (Książnica Atlas, Lwów 1937), Obsługa klienta w sklepie detalicznym (Książnica Atlas, Lwów 1937), Jak sprzedawać towary? (Książ- nica Atlas, Lwów-Warszawa 1938, reprint: wyd. A. Bonarski, Warszawa 1990), Technika handlu hurtowego (Książnica Atlas, Lwów-Warszawa 1938), Wybrane zagadnienia prawne kupca detalicznego (Książnica Atlas, Lwów-Warszawa 1938), Zawody i instytucje pomocnicze handlu (Książnica Atlas, Lwów-Warszawa 1938). Pojawiły się także podręczniki z dziedziny rachunkowości: Księgowość w handlu detalicznym (Państwowe Wydawnictwo Książek Szkolnych, Lwów 1938) oraz Księgowość w handlu hurtowym (Państwowe Wydawnictwo Ksią- żek Szkolnych, Lwów 1938). Współautorem obydwu był Leopold Paszek. Uchodziły za podręczniki nowatorskie w polskiej literaturze ekonomicznej. Z chwilą wybuchu wojny i rozbioru Polski, Lwów dostał się pod władzę Związku Sowieckiego. Szkolnictwo polskie zostało zlikwidowane. S. Górniak po odbyciu miesięcznego szkolenia ideowego w Kijowie w lipcu 1940 r. został mianowany kierownikiem rachunkowości w Technikum Handlu Radzieckiego, szkole średniej utworzonej na bazie zlikwidowanej AHZ. Nauczał księgowości, arytmetyki handlowej i statystyki. W czasie okupacji niemieckiej Lwowa lat 1941-1944, placówka została przekształcona w Szkołę Ekonomiczną wyższego stopnia. Zajęcia odbywały się w języku polskim. Po powtórnym zajęciu miasta przez Armię Czerwoną, reaktywowano Instytut Handlu Radzieckiego. Jego dyrektorem został prof. S.T. Iwanczenko, z którym dr St. Górniak pozostawał w kooperacji. Niemniej podjął decyzję o ekspatriacji do Polski, osiedlając się przejściowo w Krakowie, potem w Gliwicach i dojeżdżając z wykładami do różnych miejsc południowej Polski. Od 1945 r. był stałym wykładowcą korespondencji handlowej i nauki o bilansach w Studium Spółdzielczym Uniwersytetu Jagiellońskiego aż do jego likwidacji w 1950 r. W Krakowie był także krótko wizytatorem szkół zawodowych. Mieszkając w Gliwicach, skupisku lwowskiej inteligencji, współpracował z tamtejszym Państwowym Instytutem Administracji Przemysłowej. Równolegle od 1946 r. był wykładowcą teorii księgowości podwójnej w Centralnym Studium Kontroli Ekonomicznej przy Wyższym Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych w Katowicach w ilości 30 godz. . Z chwilą utworzenia Wydziału Handlowego w roku akademickim 1948/1949 prowadził dla słuchaczy i roku wykład z księgowości ogólnej . Należy przypuszczać, że osobą przyciągającą dość zajętego dr Górniaka do katowickiego Studium, był Emil Piotr Ehrlich, współpracujący z nim jeszcze podczas lat pracy w lwowskiej Akademii Handlu Zagranicznego i kierujący zarazem obydwoma
wymienionymi agendami WSNSG. Do trwalszej współpracy nie doszło, gdyż otwarła się nowa perspektywa – przeniesienia do Wrocławia. Wpierw jednakże trzeba wrócić do publikacyjnych wznowień. Po pożodze wojennej, zniszczeniach i zmianach brakowało wszystkiego, także pomocy w nauczaniu wiedzy praktycznej. Podręczniki i prosto pisane poradniki St. Górniaka z okresu przedwojennego w dużym stopniu się do tego nadawały. Większość z nich, czasami przerobionych, faktycznie ukazywała się ponownie lub też była opracowana na nowo od podstaw. Tak było z wydaniem Jak pisać listy handlowe? Jak urządzać biuro? („Dobra Książka”, Katowice-Wrocław 1947) napisanym z Karolem Zagajewskim, autorem przedwojennego podręcznika do nauczania języka niemieckiego w szkołach kupieckich oraz poradników na temat korespondencji handlowej w tymże języku. Ponownie ukazał się Pieniądz, czek i weksel (II wyd., Książnica-Atlas, Wrocław 1948). Wydane zostały opracowania powstałe wspólnie z E.P. Ehrlichem: Kapitał, obroty i rentowność sklepu detalicznego (II wyd., Książnica-Atlas, Wrocław 1947) oraz Obsługa klienta w sklepie detalicznym (II wyd. uzup., Książnica-Atlas, Wrocław-Warszawa 1948). Z obszaru księgowości pojawiły się nowe i cieszą- ce się dużym wzięciem książki S. Górniaka: Zasady teorii księgowości oraz techniki księgowości i bilansowania (Spółdzielnia Wydawców-Autorów „Instytut Wiedzy”, Gliwice ok. 1946, II wyd. 1947, III wyd. 1949) oraz Zasady nauki o bilansach oraz techniki inwentaryzowania i bilansowania w przedsiębiorstwach handlowych i przemysłowych (Biblioteka Studium Spółdzielczego UJ, „Horyzont”, Kraków 1948). Już w czasach dla dr. Górniaka wrocławskich ukazało się cenne zestawienie prac sprzed wojny i powojennych Bibliografia księgowości w języku polskim (Wydawnictwo T. Zapiór i S-ka, Kraków 1950; współautor S.T. Iwanczenko). Najprawdopodobniej mogły także być publikacje artykułowe. Warunki, jakie zostały zaoferowane w Katowicach, wydawać się mogły jako w pełni odpowiadające zainteresowaniom naukowo-dydaktycznym dr. St. Górniaka. Mógł kształcić specjalistów w dziedzinie kontroli ekonomicznej, działalności bazującej na dogłębnej znajomości księgowania, jak również nauczać studentów Wydziału Handlowego, bez wątpienia dziedziny mu bliskiej i dobrze rozpoznanej. Wbrew naturalnym oczekiwaniom, tak się nie stało. Stało się jasne, że władze centralne przewidziały dla katowickiego Studium specjalizację w zakresie przemysłu ciężkiego. W roku akademickim 1948/1949 uczelnia została przekazana w gestię Ministerstwa Przemysłu. Cieszący się ogromnym powodzeniem Wydział Administracji Publicznej oraz ledwo co utworzony Wydział Handlowy postawiono w stan likwidacji. Nazwę uczelni wbrew poczynaniom nowego właściciela zmieniono na Państwową Wyższą Szkołę Administracji Gospodarczej. Nic dziwnego, że z chwilą, gdy nadeszło zaproszenie prof. Kamila Stefki, rektora Wyższej Szkoły Handlowej we Wrocławiu, do prowadzenia wykładów z rachunkowości dla I roku oraz rachunkowości szczegółowej dla II roku studiów w roku akademickim 1949/1950, dr St. Górniak je przyjął. Tym bardziej, że w misji WSH, nawiasem mówiąc niemożliwej w tym czasie do zrealizowania, leżało kształcenie studentów i promowanie absolwentów przygotowanych do pracy w handlu i spółdzielczości. Tak się złożyło, że były to obszary szczególnego zainteresowania i kompetencji dr. Stefana Górniaka. Nie miały jednakże one przyszłości, tak w Katowicach, jak we Wrocławiu i w całym kraju. Wszak właśnie zakończyła się zwycięska batalia zwana „bitwą o handel”, przekreślająca istnienie sektora prywatnego handlu, o jakim pisali autorzy z doświadczeniem przedwojennym, jako części gospodarki centralnie sterowanej. Już po upaństwowieniu, ale jeszcze stare władze nowej WSE, pismem z 13 września 1950 r. wnioskowały o powołanie dr Górniaka w charakterze zastępcy profesora na kierownika tworzonej Katedry Rachunkowości . Uzasadnienie do wniosku napisał rektor Stefko. Skutecznie. W roku szkolnym 1950/1951 był równolegle dziekanem Wydziału Finansowego. Kolejnym zadaniem przekazanym do zrealizowania we Wrocławiu było opracowanie projektu reformy przekształcającej prywatną Wyższą Szkołę Handlową w państwową Wyższą Szkołę Ekonomiczną uwzględniającej potrzeby kadrowe całego zróżnicowanego przemysłu dolnośląskiego. Nie wiadomo dlaczego takie zadanie nowej w tym środowisku osobie zlecono. Czy dlatego, że nikt z kadry założycieli nie chciał przekreślać rysu charakterystycznego swojej Uczelni i uważano, że lepiej będzie, jak się przebudowy funkcjonowania podejmie ktoś z zewnątrz? W pierwszym roku funkcjonowania upaństwowionej uczelni był dziekanem Wydziału Finansowego. W każdym razie następstwem tegoż stało się powierzenie pismem podsekretarza stanu MSzWiN Eugenii Krassowskiej z 3 września 1951 dr.

Stefanowi Górniakowi obowiązków rektora państwowej już WSE na rok szkolny 1951/1952 . Wcześniej, w styczniu 1951 r., w bezceremonialny sposób odwołany został rektor-założyciel prof. Kamil Stefko . Mianowanie było prolongowane na rok następny, ale funkcji tej nie kontynuował. 30 września 1952 r. dr Stefan Górniak zrezygnował z pracy we wrocławskiej WSE, przenosząc się na analogiczną uczelnię do Krakowa. We Wrocławiu pozostawił dobre wspomnienie. Nie tylko dlatego, że dzięki dużemu „zaangażowaniu i wytrwałości stworzył silne podstawy pod rozwój organizacyjny i naukowo-dydaktyczny Uczelni” . Mimo krótkiego stażu, potrafił nawiązać z podwładnymi współpracę, która długo przetrwała jego odejście z Wrocławia. Wraz z prof. Bolesławem Siwoniem, absolwentem lwowskiej Akademii Handlu Zagranicznego, uważany jest za współtwórcę wrocławskiej szkoły rachunkowości .

Za wkład w rozwój WSE we Wrocławiu otrzymał 10 listopada 1972 r. stopień doktora honorowego.

https://www.ue.katowice.pl
Avatar użytkownika
wanka
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 5
Pomoc techniczna (1) Wybitna informacja (2) Twórca indeksów (1)

Powrót do G____