25190. Kąkolewicz Ludwik

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Kąkolewicz Ludwik

Postprzez wanka » 14.05.2014

Ludwik Kąkolewicz
urodził się 21 września 1920 roku w Gostyniu. Syn Piotra i Jadwigi z domu Sikorska. Ukończył Szkołę Powszechną i Publiczną Szkołę Dokształcającą Zawodową w Gostyniu. W marcu 1939 roku został ochotniczo wcielony do 2 kompanii strzeleckiej batalionu wartowniczego 21 Pułku Piechoty w Warszawie. We wrześniu 1939 roku w czasie oblężenia Warszawy przez Niemców pełnił służbę w patrolach i oddziałach wartowniczych. 29 września wzięty został do niewoli niemieckiej, a następnie przetransportowany do obozu przejściowego w Pruszkowie, skąd został zwolniony. Od lutego 1941 roku przebywał na pracach przymusowych. Do 11 sierpnia 1941 roku pracował we Wschowie w firmie braci Wuttke, a od 12 sierpnia do 5 maja 1945 roku w stoczni rzecznej w Głogowie, gdzie pozostał i pracował w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej, jako mistrz szkutniczy. Od 1949 roku był członkiem konspiracyjnej organizacji niepodległościowej AK "Kościuszko" (ps. "Cygan"). Zajmował się m.in. kolportażem antypeerelowskich ulotek. Aresztowany w 1950 roku przez bezpiekę stalinowską został wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Zielonej Górze, z dnia 16 marca 1951 roku skazany na 8 lat i sześć miesięcy pozbawienia wolności. W trakcie odbywania wyroku, na mocy amnestii z 13 listopada 1953 roku, złagodzono orzeczenie kary łącznie do 5 lat. Po wyjściu na wolność powrócił do Gostynia. W 1957 roku zawarł związek małżeński z Antoniną Siwek. Początkowo pracował w Miejskim Handlu Detalicznym, a następnie w Wojewódzkiej Spółdzielni Spożywców Oddział w Gostyniu, w charakterze stolarza. Na emeryturę przeszedł 1 marca 1981 roku. Do ZBoWiD należał od 8 grudnia 1982 roku. Należał do Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego i Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (od 20.04.1991r.). Zmarł 14 stycznia 1999 roku i pochowany został na cmentarzu parafialnym w Gostyniu. Odznaczony był Medalem "Za Warszawę 1939-1945" (1996), Medalem "Za Udział w Wojnie Obronnej 1939", Odznaką Grunwaldzką (1973), Odznaką Weterana Walk o Niepodległość (1995).

Opracowano na podstawie: informacje Antoniny Kąkolewicz - zbiory prywatne; Związek Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych Koło Gostyń, Ankieta personalna ZBoWiD; Relacja Ludwika Kąkolewicza. Ks. Woj. nr 0517723 z 17.03.1944 r. RKU Głogów.
http://www.gg.bt.pl/info01_9/zolnierze.htm
Avatar użytkownika
wanka
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 5
Pomoc techniczna (1) Wybitna informacja (2) Twórca indeksów (1)

Powrót do K____



cron