Strona 1 z 1

Kaczmarek Andrzej

PostNapisane: 20.06.2014
przez wanka
Andrzej Kaczmarek
urodził się 10 listopada 1907 roku w Mszczyczynie w powiecie śremskim. Syn Wiktora i Franciszki z domu Włodarczyk. Ukończył siedmioletnią szkołę powszechną. Pracował jako robotnik rolny. 15 marca 1930 roku został powołany do czynnej służby wojskowej, którą odbył w 55 Poznańskim Pułku Piechoty w Lesznie. W czasie służby wojskowej ukończył szkołę podoficerską w stopniu kaprala. 12 września 1931 roku został przeniesiony do rezerwy. W latach 1934-1938 pracował w zawodzie kowala. Równocześnie uczęszczał do Wieczorowej Szkoły Zawodowej. 4 lipca 1938 roku złożył egzamin czeladniczy. Od 1 kwietnia 1939 roku do mobilizacji, w sierpniu tegoż roku, pracował w firmie Mońki w Gostyniu jako ślusarz. 29 sierpnia 1939 roku został powołany do 19 Pułku Piechoty we Lwowie. Brał udział w kampanii wrześniowej, m.in. w walkach w obronie Lwowa i na kierunku Przemyśla. 20 września dostał się do niewoli niemieckiej. Początkowo przebywał w stalagu II B, a następnie II D. Po zwolnieniu z obozu, do końca wojny przebywał na przymusowych robotach. Pracował w warsztacie kowalsko-ślusarskim. Z Niemiec powrócił w 1945 roku. Do 1955 roku zatrudniony był na stanowisku ślusarza w firmie Mońki, a następnie do 1959 roku w Państwowym Ośrodku Maszyn na Pożegowie, jako kowal. Kolejne lata przepracował w Wielkopolskiej Hucie Szkła na stanowisku maszynisty sprężarek. Z dniem 1 stycznia 1973 roku przeszedł na emeryturę. Od 1982 roku członek ZBoWiD. Zmarł 6 czerwca 1993 roku.
Biogram opracowano na podstawie: Związek Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych Koło Gostyń, Ankieta personalna ZBoWiD; Rexam Szkło Gostyń S.A, Akta osobowe Andrzeja Kaczmarka.

ROMAN TOMASZEWSKI