5991. Stronczyński Karol

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Stronczyński Karol

Postprzez genarch » 01.12.2009

Stronczyński Karol - ur. 26.VII.1873 r. w Suchedniowie (pow. kielecki), zm. 31.VIII.1938 r. w Warszawie, pochowany na Powązkach, kw. 275; inżynier, technolog, przedsiębiorca budowlany.
Był wnukiem Kazimierza Stronczyńskiego (heraldyk,numizmatyk, sfragistyk, paleograf, przyrodnik), synem Władysława (inż. górnictwa, absolwent Akad. Górniczej w Paryżu, urzędnik kolei Warszawsko-Wiedeńskiej) i Zofii z Fantich.

Po ukończeniu szkoły realnej Jana Pankiewicza i rządowej szkoły realnej w Warszawie studiował (od 1893 r.) w Instytucie Technologicznym 2 Petersburgu. W 1897 r. ukończył studia i z dyplomem inżyniera technologa wrócił do kraju. Podjął pracę w Dąbrowie Górniczej jako inżynier warsztatowy w fabryce maszyn i odlewów, należącej do sosnowieckich zakładów kotlarskich i konstrukcji metalowych "W.Fitzner i K. Gamper sp. Akc.". Z ramienia spółki był w latach 1899-1900 jednym z budowniczych huty żelaza Tow. Akcyjnego "B. Hantke" w Częstochowie. W roku 1901 został wspólnikiem w firmie "Sukcesorowie Stanisława Rohne", specjalizującej się w inżynierii budowlanej. Prowadził roboty kolejowe i mostowe, głównie na terenie Rosji, gdzie wybudował 17 mostów z zastosowaniem techniki kesonów fundamentowych, stając się specjalistą z tego zakresu. Uczestniczył też w budowie linii kolejowej m.in. Odessa - Baczmacz, Podolskiej i Ołonieckiej. (W latach 1906 - 1912 mieszkał w Sławucie nad Horyniem na Wołyniu, gdzie urodziły się jego dzieci - wiadomości rodzinne) Od roku 1915 prowadził prace pod własną firmą, kierując budową linii kolejowej Orsza - Worożba (oddana do użytku w 1916 r.)
W roku 1918 Stronczyński wrócił do Polski i zarządzał rodzinnym majątkiem w Piotrkowskiem (klucz Kluki - Strzyżewo - Parzno). Od roku 1919 był członkiem Stowarzyszenia Technologów Polskich oraz Koła Inżynierów Technologów byłych wychowanków Inst. Petersburskiego. Podczas wojny polsko-sowieckiej wstąpił w lipcu 1920 r. jako ochotnik do WP i objął dowództwo 4 kompanii 5 baonu wojsk kolejowych; uczestniczył w organizowaniu kontrataku znad Wieprza, początkowo w rejonie Dęblina, następnie Brześcia nad Bugiem. Po zakończeniu wojny został skierowany na Wybrzeże, gdzie prowadził budowę linii kolejowej Puck - Hel. Zdemobilizowany w 1921 roku, założył wraz ze Stanisławem Kabaczyńskim o Romanem Czarnotą-Bojarskim przedsiębiorstwo "Towarzystwo Budowlane Inżynierów K. Stronczyński, R. Czarnota-Bojarski i S-ka" i został jego prezesem. Prawdopodobnie w tym samym roku wprowadził firmę do Stow. Zawodowego Przedsiębiorców Budowlanych RP. Kierując robotami w zakresie budownictwa mieszkaniowego, przemysłowego, drogowego (budowy podziemne), wodnego, mostowego i kolejowego, Stronczyński wykazywał zdolności organizacyjne, dzięki czemu doprowadził do szybkiego rozwoju przedsiębiorstwa. W roku 1926 zawarł umowę licencyjną z "The London and Northern Trading Ltd.", co pozwoliło mu zmodernizować technologię budownictwa żelbetowego. W roku 1928 firma weszła w szczytowy okres rozwoju: wartość wykonanych robót wyniosła 2,9 mln złm a zatrudnienie sięgnęło 1250 robotników przy jedynie 16 pracownikach techniczno-administracyjnych. Firma została następnie przekształcona w spółkę akcyjną (z kapitałem zakładowym 250 tys. zł) i został jednym z jej prezesów. Od tego roku był przewodniczącym Sądu Honorowego Stowarzyszenia Zawodowego Przemysłowców Budowlanych RP. Przewodniczył też Grupie XVI - przemysłu budowlanego na I Powszechnej Wystawie Krajowej w r. 1929 w Poznaniu. W latach 30-tych był współwłaścicielem firmy STRIBO, eksploatującej kamieniołom granitu w Klesowie na Wołyniu.

Stronczyński opublikował kilkanaście artykułów w warszawskim miesięczniku "Przegląd budowlany" m.in.:
Znaczenie przedwstępnego projektowania w budownictwie kolejowym[i] (R. 2: 1930, z. 8), [i]Przyczynek do zmniejszenia kosztów budowli (R. 2: 1930, z. 11/12), Odbudowa dróg kołowych (R. 7: 1935, z. 2), Materiały kamienne drogowe Zagłębia Wołyńskiego (R. 7: 1935, z. 4), Zagadnienie materiałów kamiennych dla budowy i utrzymania dróg kołowych (R. 7: 1935, z. 5), Materiały drogowe na wystawie drogowej (R. 7: 1935, z. 10), Przecięcie kanału ulicznego z istniejącym rurociągiem wodnym (R. 7: 1935, z. 11), Uszczelnianie szwów dylatacyjnych (R. 8: 1936, z. 6),
Zmiana otwartej studni na keson w trakcie roboty (R. 8: 1936, z. 4).

W r. 1938 został przewodniczącym powstałej wtedy Sekcji Kamieniołomów Stowarzyszenia Zawodowego Przemysłowców Budowlanych RP.

Zmarł 31.VIII.1938 r., został pochowany na cm. Powązkowskim w Warszawie (kw. 275). Był odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918 - 1921 i Złotym Krzyżem Zasługi.


W małżeństwie z Marią z Mochlińskich (1879 - 1971, poch. Powązki, kw. 275) dochował się czwórki dzieci:
a) Zofia ur/zm. 1905 - zmarła w niemowlęctwie (poch. Powązki, kw. 275)
b) Władysław 1906-1941 - inż. rolnik, pilot (poch. Andower, Anglia, gr. symb. - Powązki, kw. 275)
c) Konstanty 1907-1988 - inż. po SGGW (poch. Buenos Aires, Argentyna, gr. symb. - Powązki, kw. 275)
d) Anna 1912-1996 - inż. po SGGW (poch. Aleja Zasłużonych, cm. miłostowski, Poznań)

Bibliografia (spis)
PSB, t. XLIV/3, zeszyt 182
Sentymentalne podróże na Kresy - serdecznie polecam
Genealogiczne.plponad 46 tys. nagrobków z Polski, Ukrainy, Białorusi, Łotwy i Litwy"
Członek MTG - http://www.mtg-malopolska.org.pl/
Avatar użytkownika
genarch
Kreator Forum
Kreator Forum
Lokalizacja: Cała Polska
Imię i nazwisko: Marta Czerwieniec

Powrót do S____