9268. Sleńdziński Aleksander

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Sleńdziński Aleksander

Postprzez wanka » 27.05.2010

Aleksander Sleńdziński (1803-1878)

Malarz, najstarszy reprezentant artystycznego rodu twórców wileńskich, pielęgnujacych tradycje malarskie i muzyczne. Studia ukończył na Uniwersytecie Wileńskim w pracowni malarstwa Jana Rustema oraz rzeźby Kazimierza Jelskiego. Po 1842 był nauczycielem rysunku oraz malarzem zatrudnionym przez Benedykta hrabiego Tyszkiewicza w Czerwonym Dworze. Przyjaźnił się z Józefem Ignacym Kraszewskim i Stanisławem Moniuszką, którego córce udzielał lekcji rysunku. Aleksander Józef Sleńdziński żonaty z Karoliną Korgowdówną (1812-1883) miał ośmioro dzieci.
Malarstwo portretowe, w którym się specjalizował, to obrazy o prostej kompozycji, ukazujace postać do pasa, bez zbędnych rekwizytów, na neutralnym tle. Charakteryzowały się trafnie oddanym podobieństwem portretowanego, dobrym modelunkiem, formą i światłocieniem. A. J. Sleńdziński malował też do kościołów wileńskich: „Matkę Boską z Dzieciątkiem” do kościoła św. Teresy, „Św. Cecylię” do kościoła Dominikanów. Zajmował się portretowaniem zbliżonym do techniki Jana Rustema. Spod pędzla I. A. Sleńdzińskiego wyszły też: „Portret J. Frąckiewicza”, znajdujący się dziś w Galerii im. Sleńdzińskich w Białymstoku, „Portret Andrzeja Śniadeckiego” (1843), „Studium portretowe” (1860) i „Męskie studium portretowe” (1869, dziś w Litewskim Muzeum Sztuki) i inne.
Jako siedemdziesięciolatek mieszkał wraz z rodziną w majatkąch Borciany i Bajoryszki, gdzie wciąż rysował i malował naturalistyczne kompozycje rodzajowe z życia wsi, portrety chłopów i wieśniaków. Sceny rodzajowe pełne były realizmu, nie stroniącego od brzydoty i ironii.
W 1833 r. Aleksander Józef Sleńdziński ufundował swym rodzicom grobowiec na Cmentarzu Bernardyńskim w Wilnie. W grobowcu tym sam też został pochowany w 1878 r. Z dzieci malarza syn Wincenty został znakomitym malarzem, Aleksander Jan – znanym botanikiem, Stanisław – inżynierem dróg i komunikacji.
Źródło:www.wilniuki.lt
Avatar użytkownika
wanka
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 5
Pomoc techniczna (1) Wybitna informacja (2) Twórca indeksów (1)

Powrót do S____