1176. Feliński Alojzy (1771-1820)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Feliński Alojzy (1771-1820)

Postprzez Darek » 15.10.2008

Feliński Alojzy, urodził się w 1771 w Łucku, zmarł 23 lutego 1820 w Krzemieńcu, dramaturg, poeta. Od lat dzieciństwa przyjaźnił się z Tadeuszem Czackim, z którym sąsiadował na Wołyniu po krótkim okresie praktyki prawniczej w Lublinie, gdzie poznał także Kajetana Koźmiana. W Warszawie zetknął się ze środowiskiem literackim, należał do literackiego koła młodych, którym kierował O. Kopczyński. Jest autorem broszury Myśli do projektu formy rządu co do szlachty mniej majętnej. Następnie był nauczycielem u Tarnowskich w Warszawie i w Dzikowie. W 1794 został jednym z sekretarzy T. Kościuszki, a po upadku powstania kościuszkowskiego gospodarzył w dzierżawionych majątkach na Wołyniu. Od 1809 członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk.W 1815 przeniósł się do Warszawy. W 1818 objął posadę profesora i dyrektora Liceum Krzemienieckiego.
Jeden z najbardziej utalentowanych przedstawicieli klasycyzmu postanisławowskiego, jego tragedia Barbara Radziwiłłówna (wystawiona w 1817) była odbierana przez współczesnych i uważana przez następne pokolenia jako najwybitniejszy utwór klasycystycznej dramaturgii polskiej. Ponadto jest autorem kilku pieśni religijnych (w tym Hymnu na rocznicę ogłoszenia Królestwa Polskiego, znanego jako Boże coś Polskę...), tragedii Wirginia (1818) wg V. Alfieriego oraz Radamist i Zenobia (1821) wg utworu P. Crebillona, а także nielicznych wierszy (Оda do Kościuszki, 1792, Pieśń ochotnika, 1794). Wysoką ocenę, z uwagi na malownicze opisy przyrody, otrzymał jego przekład poematu J. Delile'a Ziemianin. Traktat Przyczyny używanej przeze mnie pisowni („Pamiętnik Warszawski", 1816), w którym opowiadał się za wprowadzeniem joty, wywołal polemikę z Janem Śniadeckim, zwolennikiem pisowni tradycyjnej. W 1816 wydał pierwszy tom Utworów własnych i przekładów wierszem. Tom drugi został wydany pośmiertnie.



[źródło: Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Łucku http://www.luckkg.polemb.net]
Avatar użytkownika
Darek
Aktywny Animator
Aktywny Animator
Lokalizacja: Niepołomice

Re: Feliński Alojzy (1771-1820)

Postprzez miles28 » 18.12.2009

Przyjacielem Alojzego Felińskiego był również Franciszek Salezy Wiśniowski.W wierszu pisanym do Franciszka na temat Zosi Załęskiej(niedoszłej narzeczonej)Feliński tak wspomina przyjaciela:
"Oby ta, w której ręku moje przeznaczenie,
która wzbudziła we mnie najtkliwsze płomienie,
I ów czystej miłości ogień święty boski;
Któryś, ty sam czuł Krzycki, albo ty Wiśniowski !
Ta, dla której jedynie przyszłość mi jest miła-
Oby Zosia mojego szczęścia dopełniła..."
Alojzy Feliński wraz z Konstantym Piotrowskim wydał mały zbiorek wierszy Wiśniowskiego.
Źródło:Pamiętniki z życia Ewy Felińskiej, Tom I, Wilno 1858 r.
miles28
Zaawansowany
Zaawansowany


Powrót do F____



cron