288. Nowicki Franciszek

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Nowicki Franciszek

Postprzez Halina » 23.02.2008

Nowicki Franciszek, d-r, syn Jana, był drobnym obywatelem gub. mińskiej; urodził się pod Mińskiem-lit. około r. 1811, zmarł w Wilnie 3 stycznia 1903 r., mając lat 92. Po ukończeniu gimnazjum w Mińsku, poświęcił się studjom lekarskim zrazu na uniwersytecie wileńskim (?), następnie w Akademji lekarskiej (utworzonej z wydziału cesarskiego uniwersytetu) w Wilnie, którą ukończył w r. 1836. Jeszcze jako student (podobno) wziął pewien udział w powstaniu z r. 1830, lecz sprawa ta, jako nie wykryta, nie przeszkodziła mu studjów ukończyć. Praktyką lekarską zajmował się zrazu w Pińsku, następnie w Ihumeniu, w charakterze lekarza powiatowego J cieszył się ogólną popularnością. Czynny w organizacji powstańczej, jako komisarz miejski ihumeński, został aresztowany, osadzony w więzieniu mińskiem i skazany do robót ciężkich. Dzięki wszakże gubernatorowi tobolskiemu Despot-Zenowiczowi, który zrobił wszystko, by złagodzić los jego w katordze nie był, lecz przez czas dłuższy przebywał w więzieniu tobolskiem, a następnie osiadł w Krasnojarsku, gdzie zjednał sobie u wszystkich powszechny szacunek. W ósmem dziesięcioleciu ,w. XIX otrzymał zezwolenie na zamieszkanie w Jekaterynosławiu, wreszcie w r. 1877 osiadł w Wilnie, już ciężko schorowany i tu, gdyby nie opieka kilku pań poważnych, możeby w nędzy i opuszczeniu umarł zniedołężniały starzec. Pochowany został na Rosie

(por.-wzmiankę o nim p. Lucjana Uziębły w ,,Tygodniku Ilustrow." z r. 1903, Nr 6, oraz „Ze wspomnień wygnańca" Apol. Świętorzeckiego (wyd. Zofji Kowalewskiej, Wilno, 1911, str. 96; Pantielejewa „Iz wospominanij proszłago", ks. II, Petersb., 1908, str. 117 i nast.)


[Pamiętniki Jakóba Gieysztora z lat 1857-1865; Biblioteka Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy] - pisownia aryginalna
Avatar użytkownika
Halina
Aktywny Animator
Aktywny Animator

Powrót do N____