33747. Kruczkowski Leon

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Kruczkowski Leon

Postprzez wanka » 13.03.2019

Leon Kruczkowski
(ur. 28 czerwca 1900 w Krakowie, zm. 1 sierpnia 1962 w Warszawie) – polski pisarz i publicysta, a także poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) oraz na Sejm PRL I, II i III kadencji (1952–1962), polityk komunistyczny, w latach 1949–1956 prezes Związku Literatów Polskich. Od 1957 do śmierci członek Rady Państwa.

Leon Kruczkowski Urodził się 28 czerwca 1900 roku w Krakowie jako syn introligatora Łukasza Kruczkowskiego i Ludwiki z domu Bogusz, był jednym z siedmiorga dzieci. Ojciec prowadził własną pracownię przy Małym Rynku 6. Był z wykształcenia chemikiem, absolwentem Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie. Od roku 1920 do 1924 pełnił służbę wojskową. Został awansowany do stopnia podporucznika piechoty Wojska Polskiego II RP ze starszeństwem z 1 lutego 1922 (w 1934 został zweryfikowany z lokatą 1.). W 1925 roku ożenił się z Jadwigą Janowską. Po studiach pracował początkowo w przemyśle i szkolnictwie zawodowym, następnie od początku lat 30. zajmował się działalnością literacką i publicystyczną; był związany z lewicą. Debiutował w Krakowie na przełomie lat 1918/1919, publikując wiersze w czasopiśmie „Maski”. Po ukończeniu studiów z zakresu technologii chemii pracował w przemyśle w Zagłębiu Dąbrowskim. W latach 1926–1933 mieszkał w dzielnicySosnowca – Kazimierzu Górniczym. Mieszkając w Kazimierzu Górniczym zatrudnił się jako nauczyciel chemii, matematyki i fizyki w Szkole Rzemieślniczo-Przemysłowej w Maczkach. Jego żona również zaczęła pracować jako nauczycielka. W tym czasie wydał tom wierszy Młoty nad światem (1928) oraz powieść Kordian i cham (1932), która stała się rewelacją literacką.Kordian i cham, pierwsza polska powieść o tendencjach rewolucyjnych, rewidująca narodowe mity i trafiająca w najczulszy nerw polskiej tradycji literackiej, stała się trwałym dorobkiem literatury polskiej[według kogo?]. Po sukcesie "Kordiana i chama " Kruczkowski poświęcił się wyłącznie pracy literackiej i publicystycznej. W 1935 powstał przeznaczony na scenę utwór satyryczny, wymierzony przeciw nacjonalizmowi i rasizmowi, Bohater naszych czasów, wystawiony w warszawskim Teatrze Comedia, oraz powieść historyczna Pawie pióra, zaś w 1937 powieść o tematyce współczesnej Sidła. Jednocześnie pisarz systematycznie współpracował z prasą lewicową: „Sygnałami”, „Lewym Torem”, „Po prostu”, „Nową Wsią”, „Epoką” i innymi. Efektem politycznej i publicystycznej działalności Kruczkowskiego były publikacje: „Człowiek i powszedniość”, „Dlaczego jestem socjalistą”, „W klimacie dyktatury” (zbiór artykułów), ukazujące się w latach 1936–1938.
Pod koniec dwudziestolecia pisarz pracował nad powieścią z czasów Stanisława Augusta oraz utworem poświęconym polskiej emigracji robotniczej w Belgii (obie powieści, nie ukończone, zaginęły).
Podczas II wojny światowej jako oficer rezerwy brał udział w kampanii wrześniowej.
Dostawszy się do niewoli, spędził okupację w obozach jenieckich: najpierw w Gross-Born, a następnie w Arnswaldzie. Nie popadł jednak w apatię i działał, nawet na terenie obozu: z jego inicjatywy powstał tu Teatr Symboli
Po powrocie do Polski wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, założył w Krakowie miesięcznik literacki „Twórczość”. W latach 1945–1948 był podsekretarzem stanu (wiceminister) w Ministerstwie Kultury i Sztuki, a od 1949 do 1956 roku prezesem Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich. W latach 1951–1956 przewodniczył Komitetowi Współpracy Kulturalnej z Zagranicą. Od lutego 1957 był członkiem Rady Państwa. Oo 1946 roku był posłem – kolejno: do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II i III kadencji. W latach 1952–1956 przewodniczył sejmowej Komisji Oświaty, Nauki i Kultury. Od 1952 do 1956 roku był członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego, a od 1958 członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Był działaczem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, członkiem egzekutywy podstawowej organizacji partyjnej przy ZG Związku Literatów Polskich w 1950 oraz członkiem Komitetu Centralnego PZPR.
Po wojnie był jednym z najczynniejszych organizatorów życia kulturalnego, pełniąc kolejno szereg funkcji państwowych i społecznych. Jego praca literacka nie uległa przy tym zahamowaniu. Powieściopisarz stał się dramatopisarzem. W 1948 rokuTeatr Polski w Warszawie wystawił jego Odwety, dramat o problematyce współczesnej, gorąco przyjęty zarówno przez publiczność, jak i krytykę, a w dwa lata potem na scenie Starego Teatru w Krakowie, odbyła się premiera Niemców – najgłośniejszej sztuki Kruczkowskiego. Niemcy, grani na blisko dwudziestu scenach Polski, doczekały się 14 przekładów na języki obce, 8 wydań w językach obcych, oraz premier w: Berlinie i innych miastach niemieckich, Wiedniu, Paryżu, Brukseli,Pradze, Bratysławie, Rzymie, Sofii, Londynie, Helsinkach i Tokio.
22 listopada 1950 roku w Warszawie, na II Kongresie Obrońców Pokoju, został wybrany w skład Światowej Rady Pokoju. W tym samym roku był sygnatariuszem apelu sztokholmskiego[5]. W 1950 roku pisarz wydał tom publicystyki Spotkania i konfrontacje oraz rekonstrukcję nieznanej i nieukończonej sztuki Stefana Żeromskiego Grzech, którą adaptował na scenęTeatru Kameralnego w Warszawie. W roku 1954 ukazał się wybór artykułów z okresu powojennego Wśród swoich i obcych oraz powstał dramat o tragedii Rosenbergów Juliusz i Ethel, natomiast w rok później – podobnie jak Juliusza i Ethel – Teatr Kameralny wystawił napisaną w roku 1952 sztukę o problematyce współczesnej Odwiedziny. Był członkiem korespondentem Akademie der Künste (Niemieckiej Akademii Sztuki)[3].
Uchwałą Rady Państwa z 8 maja 1958 został powołany na przewodniczącego Komitetu Roku Chopinowskiego 1960.
Zmarł 1 sierpnia 1962 roku w Warszawie. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Jego nagrobek został zaprojektowany przez Mariana Wnuka. Przedstawia trzy leżące jedna na drugiej księgi, z których dwie są zamknięte, a trzecia, górna – otwarta
15 października 1980 roku odsłonięto pomnik Leona Kruczkowskiego w Sosnowcu (autor: Marian Konieczny. Monument autorstwa Mariana Koniecznego, znajduje się w Parku Kresowym, zwanym również Parkiem Leona Kruczkowskiego.
Imię Leona Kruczkowskiego nosi:
• Lubuski Teatr w Zielonej Górze (od 1964 do lutego 2019)
• I Liceum Ogólnokształcące w Tychach
• V Liceum Ogólnokształcące w Bydgoszczy
• Szkoła Podstawowa nr 7 w Olsztynie• Szkoła Podstawowa nr 40 w Lublinie
• Szkoła Podstawowa nr 43 w Zabrzu
• Szkoła Podstawowa nr 71 we Wrocławiu, (do 5 lipca 2018 r)
• Osiedle w Kłodzku
• Osiedle w Lublinie
• od 21 grudnia 1962 do 9 listopada 2017 r. ulica w Warszawie na terenie dzielnicy Śródmieście
Do 2018 jego imię nosiło LVI Liceum Ogólnokształcące w Warszawi
Powieści
• Kordian i cham (1932)
• Pawie pióra (1935)
• Sidła (1937)
Dramaty
Kordian i cham (1935, adaptacja powieści)
Odwety (1948)
Niemcy (1949), pierwotny tytuł: Niemcy są ludźmi
Juliusz i Ethel (1954)
Odwiedziny (1955)
Pierwszy dzień wolności (1959)
Śmierć gubernatora (1961)
Rodzina Sonnenbrucków (scenariusz filmowy)

Ekranizacje i scenariusze
Rodzina Sonnenbrucków (1951) – na podstawie sztuki Niemcy,
Młodość Chopina (1951) – dialogi,
Złote i czarne (1953),
Drugie sumienie (1953),
Odwety. Trzy fragmenty z II aktu (1954),
Krzyżacy (1960) – dialogi,
Dziś w nocy umrze miasto (1961) – autor scenariusza i dialogów,
Pierwszy dzień wolności (1964) – ekranizacja sztuki o tym samym tytule,
Niemcy (Germans) (1996) – na podstawie sztuki Niemcy,
Kordian i cham – (1972) spektakl telewizyjny

Eseistyka
Człowiek i powszedniość
Dlaczego jestem socjalistą
W klimacie dyktatury
Spotkania i konfrontacje
Prawo do kultury
Literatura i polityka

Zbiory opowiadań
Szkice z piekła uczciwych (1963)
Zbiory poetyckie[edytuj
Młoty nad światem (1928, debiut literacki)
[wiki]
Avatar użytkownika
wanka
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 5
Pomoc techniczna (1) Wybitna informacja (2) Twórca indeksów (1)

Powrót do K____