1540. Kwiatkowski Antoni Henryk Nowina (1885-1974)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Kwiatkowski Antoni Henryk Nowina (1885-1974)

Postprzez Marcin » 20.11.2008

Antoni Henryk Nowina Kwiatkowski, pseud. "Zgoda", "Dziadek" (1885-1974), ppłk, działacz mepodległościowy. ur. 26.5.1885 w Sadkowej Górze Jako syn powstańca z 1863 Feliksa Nowiny-Kwiatkowskiego i Albny Brandt.

Po wybudowaniu przez rodziców nowego dworku przeniósł się w 1889 do Lisówka. Wykształcenie podstawowe otrzymał w domu; do gimnazjum uczęszczał w Tarnowie i tam w 1903 złożył egzamin dojrzałości. Studia wyższe podjął na Wydziale Prawa UJ w Krakowie, a po uzyskaniu absolutorium wstąpił na Akademię Wojenną w Grazu (Austria). W roku 1920 zawarł w kościele farnym w Rzeszowie ślub z Marią Rogala-Lewicką i miał z nią dwoje dzieci: Krzysztofa i Antoninę. Jako oficer został w 1914 zmobilizowany do armii austriackiej i brał udział w walkach na rożnych frontach. Po odmowie wykonania rozkazu austriackiego został skierowany na front włoski. Brał udział w walkach nad rzeką Piavą - ocalał jako jeden z melicznych. W czasie walk został dwukrotnie ranny. Koniec i wojny światowej zastał Kwiatkowskiego na terenie Serbii, skąd powrócił do rodzinnego domu w Lisówku. W roku 1920 uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Wkrótce, Jako zawodowy oficer, podjął służbę w 20 pułku ułanów w Rzeszowie, skąd został skierowany na kurs wyższych dowódców do Rembertowa, prowadzony przez wykładowców francuskich, m.in. de Gaulle'a. Po Jego ukończemu otrzymał nominację na dowódcę Szkoły Podchorązych Piechoty w Ostrowie-Komorowie. Do 1928 był oficerem 71 pułku piechoty, a następnie pracownikiem RKU w Ostrowie Łomżyńskim. Po zamachu majowym pozostawał w opozycji do rządów Piłsudskiego. Odsunięty w 1930 od wojska, znajdował się w stanie spoczynku. Zajął się prowadzeniem 20 hektarowego gospodarstwa rolnego. Prócz własnych gruntów w Sadkowej Górze uzytkował pola należące do Felicji Brochockiej, Stanisława Kwiatkowskiego (brata) i Marii Menschekowej w Borowej. Powódź w 1934 zniszczyła zasiewy w 100 procentach, w związku z czym 30 IV 1935 wniósł do wojewody Krakowskiego podanie o odroczenie płatności opłaty drogowej. W roku 1939 został zmobilizowany, ale nie wcielony do wojska, i powrócił w rodzinne strony. Jesienią 1939 został zaprzysiężony do konspiracji SZp, działał w ZWZ, a następnie AK. W konspiracji pozostawał w kontakcie z dowódcą Placówki AK Borowa por. Wyczakiem - "Wiślakiem" i J. Mazurem - "Stalowym" W zabudowaniach dworku w Lisówku udzielał schronienia ukrywającym się Żydom i prowadził punkt przerzutowy "spalonych" członków organizacji, kierując ich na meliny do Żabna. Gestapo jednak wpadło na trop działalności Kwiatkowskiego i aresztowało go, osadzając w areszcie w Mielcu. Został zwolniony po inter wencji pewnego Niemca, któremu w I wojnie ocalił życie, ratując go przed utonięciem. Po wkroczeniu wojsk sowieckich, w sierpniu 1944 na spotkaniu z marszałkiem Iwanem Koniewem w Gawłuszowlcach otrzymał propozycję wstąpienia w szeregi armii Berlinga i otrzymania nominacji na stopień generała, z której me skorzystał. Był zaangażowany w działalność dla sprawy niepodległości Polski. Związany z ideologią ruchu ludowego, pozostawał w kontakcie z Jego działaczami. Jesienią 1944 działając w uzgodnieniu z pozostającym w konspiracji Kierownictwem Ruchu Ludowego, Kwiatkowski przystąpił do tworzenia Nadwiślańskiej dywizjo BCh, obejmując jej dowództwo. W jej skład miały wchodzić trzy pułki: im. W Witosa, S. Mikołajczyka, gen. W. Sikorskiego. Do chwili aresztowania zdążył utworzyć zalążek pierwszego z nich, mianując dowódcą mr. Józefa Gargasa z Sadkowej Góry, i wyznaczyć dowódcę drugiego pułku - Jana Artura Matjasa - "Saturna". Dla celów szkoleniowych tworzonej organizacji konspiracyjnej opracował materiały w formie skryptów, zawierające wiadomości z zakresu taktyki, ruchu wojsk i działań wojennych. Materiały te wraz z dekretem nominacyjnym Matjasa na dowódcę II pułku odnalezione zostały w czasie aresztowania. Dnia 25.5.1945r grupa funkcjonariuszy UB i NKWD z Sandomierza, poinformowana przez agenta o mającej odbyć się odprawie, otoczyła dom w Lisówku i aresztowała Kwiatkowskiego wówczas zginął por. Jerzy Doktorowicz. Aresztowanego przewieziono do Więzienia w Kielcach. Został oskarżony o "organizowanie pułków z jednostek, które zdezerterowały z wojsk polskich, wrogo nastawionych do Rządu Jedności Narodowej" Na rozprawie sądowej w dniu 5.12.1945 przed Sądem Garnizonowym w Kielcach Kwiatkowski tłumaczył się, ze "zorganizował związek mający na celu nie oba1enie demokratycznego ustroju Rzeczypospolitej, lecz organizowanie pułków z jednostek, które zdezerterowały z Wojska Polskiego, łączenie leśnych oddzialów, by w ten sposób zapobiec wzajemnemu zabijaniu się, by powstrzymać rozlew krwi bratniej" Równocześnie z Kwiatkowskim sądzono aresztowanego 24.5.1945 r. J. Matjasa. Sąd uznał Kwiatkowskiego winnym tego, ze "w czasie wojny, tj. z końcem kwietnia 1945 do dnia aresztowania na terenie wwjewództwa kieleckiego zorganizował związek, którego istnienie, ustrój i cel miały pozostać tajemnicą wobec Państwa (...) i za to, na zasadzie tegoz artykulu skazać go na karę więzienia przez lat dwa" Sąd Najwyższy ",na posiedzeniu W dniu 28.1.1946 uchylił ten wyrok, nie zwolnił go jednak z aresztu. Kwiatkowski nie skorzystał z okazji wyjścia na wolność po rozbiciu więzienia w Kielcach przez oddział J. Hedy - "Szarego", gdyż zaledwie kilka miesięcy pozostało mu do odsiedzema wyroku. Po powrocie z więzienia, do roku 1951 otrzymywał wojskowe zaopatrzenie emerytalne, które następnie mu odebrano; utrzymywał się z zasiłków udzielanych przez rodzinę. Był szykanowany przez miejscowe władze i gnębiony podatkami; został usunięty ze Związku Inwalidów Wojennych. Kwiatkowskiego łączyły serdeczne Więzy przyjaźni ze znanym botanikiem dr. Władysławem Szaferem, który pod koniec życia odwiedził go w Lisówku, a także z Władysławem Łyczakiem. Zmarł 6.9.1974 został pochowany na cmentarzu parafialnym w Borowej.

[za: praca zbiorowa pod red. Kiryk F., Mielec ...]
"Ateizm - to uparta wiara w bezsensowność wierzenia"
Avatar użytkownika
Marcin
Administrator
Administrator
Lokalizacja: Kraków
Medale: 1
Pomoc techniczna (1)
Imię i nazwisko: Marcin Niewalda

Powrót do K____



cron