2663. Rawicz Władysław

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Rawicz Władysław

Postprzez jerzy » 17.03.2009

Komentarz: Postać Władysława Rawicza jest znakomitym przykładem zaangażowania ziemian w działania na rzecz powstania styczniowego. Właściciel majątku Grochów pod Węgrowem Władysław Rawicz był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli powstańczej administracji cywilnej, nie tylko na Podlasiu, ale i w skali całego kraju. Ten zamożny ziemianin o żydowskich korzeniach, znakomity gospodarz, cieszył się, mimo młodego wieku (ur. 2 IX 1832 r.), dużą estymą wśród podlaskiej szlachty, ale także i wśród chłopów. Jako członek organizacji białych, należał przed powstaniem do przeciwników walki zbrojnej. Po wybuchu powstania objął referat skarbowy w powiecie siedleckim, następnie został powołany na stanowisko naczelnika powiatu siedleckiego (V 1863 r.). Na tym stanowisku odznaczył się jako ofiarny i energiczny organizator. Zapewnił m.in. zaopatrzenie walczących oddziałów w żywność i mundury oraz broń i amunicję. Własnym kosztem zorganizował i znakomicie wyposażył 40-osobowy oddział siedleckich strzelców konnych.

W czerwcu 1863 r. Rawicz został zastępcą, a w lipcu naczelnikiem cywilnym woj. podlaskiego. Piastując to stanowisko organizował na dużą skalę zaopatrzenie w broń i amunicję. Z jego inicjatywy utworzono na terenie całego Podlasia tzw. punkty amunicyjne, gdzie na dużą skalę produkowano pociski. Zorganizował także wzorowo straż narodową i służbę łączności.
Działalność Rawicza przerwało 27 IX 1863 r. aresztowanie we dworze jego sąsiada Maksymiliana Oborskiego w Proszewie. Na skutek załamania się tego ostatniego w śledztwie, Rosjanie odkryli funkcję i znaczenie Rawicza w organizacji powstańczej. Po ciężkim śledztwie, w którym wykazał się znakomitą postawą, i po torturach (szlachcic!), Rawicz został skazany na śmierć i pospiesznie powieszony w Siedlcach 21 XI 1863 r. Wyrok wykonano, mimo ułaskawienia, jakie otrzymał od cara. Nie pomogły nawet koneksje sąsiedzkie z wysoko postawionymi urzędnikami carskimi. Władze zaborcze zdecydowały się na stracenie znanego i powszechnie szanowanego obywatela, aby zastraszyć ziemian i odsunąć ich od powstania. Poza tym, jak pisał rosyjski gen. Maniukin: "Dzięki cechom swojego charakteru, stosunkom i zamożności – człowiek ten był o wiele szkodliwszy dla Rządu i Rosji niż kilku innych szefów band razem wziętych". Ciało Rawicza pochowano w dole z niegaszonym wapnem, aby ukryć ślady tortur.

Akt zgonu Rawicza, sporządzony w obecności dwóch żandarmów jako świadków, jest przejmującym przykładem męczeńskiej śmierci bohatera narodowego. Śmierć ta została opisana w wierszu Teofila Lenartowicza pt

http://dziedzictwo.polska.pl/katalog/sk ... ?body=desc
Avatar użytkownika
jerzy
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 2
Twórca indeksów (2)

Re: Rawicz Władysław

Postprzez Marcin » 02.01.2010

Maksymilian Oborski nie brał udziału w powstaniu styczniowym lecz listopadowym. Zaaresztowany przez Moskali w 1863 sypał aby ratować syna, który w postaniu styczniowym walczył. Został zesłany na Syberię na kilka lat.
"Ateista - to ktoś wierzący w brak wiary, i twierdzący że wierzenie jest bez sensu"
Avatar użytkownika
Marcin
Administrator
Administrator
Lokalizacja: Kraków
Medale: 1
Pomoc techniczna (1)
Imię i nazwisko: Marcin Niewalda


Powrót do R____