7217. Eysymontt Michał Józef (ok. 1712 - 1768)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Eysymontt Michał Józef (ok. 1712 - 1768)

Postprzez Ludwik_Olczyk » 15.03.2010

Michał Józef Eysymontt h. Korab (p. 1712 – p. 4 VIII 1768), syn Jana, Mierniczego Wielkiego Księstwa Litewskiego i Anny. Chorąży grodzieński (najwyższy sprawowany urząd)i.

Wywodził się ze znanej rodziny szlacheckiej o tradycjach wojskowych, z linii Filipowiczów (odnogi Łobaczów). Jego ojciec Jan (zm. 1744), był mierniczym Wielkiego Księstwa Litewskiego, o czym świadczy metryka pogrzebowa Anny z Siezieniewskich Eysymonttowej (1695-1769) - mierniczyny z 1769 roku. Już w 1739 r. został Deputatem do Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego z powiatu grodzieńskiego. Rotmistrz grodzieński, podstoli grodzieński (19 IX 1746 – 7 VI 1752), stolnik grodzieński (7 VI 1752 – 26 V 1755), wojski grodzieński (26 V 1755 – 28 II 1765), chorąży grodzieński (obrany już 7 IV 1764, formalnie od 28 II 1765, ale funkcję sprawował wcześniej). Testament aktykowany 4 VIII 1768 (NGABM F. 1755, inw. 1, nr 64, k. 518-523).

W roku 1752 jako stolnik grodzieński był posłem na sejm (mylono go z Jerzym Eysymonttem, strażnikowiczem upickim, który się pisał stolnikiem, lecz urzędu nie sprawował i mieszkał na Wołyniu).

Ufundował nowy kościół w Wielkich Eysymontach, który stanął w 1748 r. Ustanowił tam proboszczem ks. Andrzeja Eysymontta, późniejszego dziekana grodzieńskiego, Rewindykował w 1761 r. Milkowszczyznę od Chreptowiczów o czym tak pisze Marcin Matuszewicz, kasztelan brzeski:

"Na tenże sejm stanął posłem z Grodna Chreptowicz pisarz ziemski grodzieński, który przedtem był w faworach wielkich Fleminga podskarbiego w. litew. Miał go Fleming za człeka bardzo rezolutnego, a w nim ta tylko była rezolucya, że dufając w potencyą Fleminga, gotów był słowem niedyskretnem jak błotem plusnąć. Ożenił go Fleming z Chreptowiczówną starościanką werbelską, stotysięczną panną, chociaż niepiękną, ale wieIkiego rozumu; poszła z przymuszenia za niego, ale potem z nim mieszkać nie chciała. Uczynił go Fleming wiceekonomem ekonomii królewskiej, na której jak był sordide skąpy, tak kilkakroć sto tysięcy zebrał kapitału; potem przez samę chciwość zachciało mu się samemu za kontraktem od kamery królewskiej trzymać ekonomią grodzieńską a przynajmniej jakie klucze ekonomiczne, co postrzegłszy Fleming, dysgracyował go i wiceekonomstwo mu odebrał, a do tego naprawił na niego Eysmonta wojskiego grodzieńskiego, człeka popularnego, który odezwał się z pretensyą swoją do dóbr Chreptowicza pisarza ziemskiego grodzieńskiego Milkowszczyzny, tamował mu do funkcyi poselskiej, aż mu się musiał Chreptowicz opisać na kompromis, a w tem bardzo był nieostrożny, że na niepewnych przyjaciół swoich zgodził się na superarbitra i na arbitrów, co mu bardzo źle potem wyszło."

W 1764 r. podpisuje jako chorąży grodzieński elekcję króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, a w roku następnym zwołuje Popis szlachty powiatu grodzieńskiego, na którym m.in. licznie stanął ród Eysymonttów w liczbie 94 osób zdolnych do walki.

Był niewątpliwie twórcą nowego rozdziału w historii rodu, chlubnie kontynuując tradycję Andrzeja Kazimierza, cześnika rzeczyckiego, który skutecznie zmusił króla i sejm do zadośćuczynienia za odebrane Szudziałowo, Jana Kazimierza Eysymontta, wojskiego i miecznika grodzieńskiego i Mikołaja Eysymontta, pisarza grodzkiego grodzieńskiego, w swoim czasie niewątpliwych przywódców społeczności żołnierskiej powiatu.

Właściciel dóbr Hanuwszczyzna, Gudziewicze, Milkowszczyzna, Burniewo w powiecie grodzieńskim.

Ożeniony był z Joanną Kochcicką. Jego synem był Ferdynand (ok. 1750 - 1812), wojski grodzieński.

Pochowany w krypcie kościoła w Wielkich Eysymonttach.

Bibliografia

Акты, издаваемые Виленскою археографическою комиссиею, Wilno 1867 - 1915
Я.К. Анiщчанка, Ураднікі беларускіх земляў ВКЛ пры Станіславе Панятоўскім. Минск 2008
T. Ejsmont, Ejsmontowie, Modlica 2009, ISBN 83-922036-1-5
J. Makarczyk - Dzieje OO. Franciszkanów w Świsłoczy - Zaniewicze oraz spis wiernych parafii Wielkie Ejsmonty, Grodno 2009
M. Matuszewicz, Pamiętniki, W. 1876
Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy. Tom II. Województwo Trockie XIV-XVIII wiek, pod redakcją Andrzeja Rachuby.
Volumina Legum, Petersburg 1860

Na podstawie własnego artykułu zamieszczonego w Wikipedii, a także późniejszych ustaleń.
Ludwik_Olczyk
Aktywny Animator
Aktywny Animator

Powrót do E____