13800. Seroczyński Władysław, ks.

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Seroczyński Władysław, ks.

Postprzez andrzej_b2 » 22.04.2011

Ks. Władysław Seroczyński (1842 – 1906) ur. się w Kaliszu 16 czerwca, jako syn Wincentego i Pauliny ze Szmidtów. W roku 1850 pojął naukę w miejscowym gimnazjum, ale przeniesiony do gimnazjum łomżyńskiego, tam chlubnie je ukończył. Odkrywszy w sobie powołanie do kapłaństwa wstąpił do seminarium duchownego w Warszawie, a dalej kształcił się w Akademii Duchownej w Petersburgu. Studia ukończył w r. 1865, otrzymując święcenia kapłańskie i stopnień kanonika św. Teologii. W tym roku został skierowany do Warszawy i mianowany wikariuszem przy archikatedrze św. Jana, a następnie wicekustoszem konsystorza. Niezależnie od pełnej gorliwości Kościołowi, zostaje prefektem szkół miejskich i przez osiemnaście lat, jako duchowy kierownik młodzieży, kształci prawie całe pokolenie ludzi, których wiek dojrzały przypadł na początek XX wieku.
W 1883 r. zostal zatwierdzony przez naczelnika kraju na probostwo kościoła św. Barbary na Koszykach. Z zapałem zabiegał o fundusze na budowę nowej świątyni p.w. św. Piotra i Pawła, na miejscu starej kapliczki św. Barbary. Ale zamysl powstał wczesniej; już w 1882 r. zawiązał się komitet budowy w skaładzie: Ludwik Górski; ks. Justyn Borzewski, prałat metropolitalny; ks. Łopaciński (później zastąpił go nowy proboszcz, ks. Seroczyński); Franciszek Łapiński i Adam Tokarski. członkowie dozoru parafialnego; Władysław Hirszel i Edward Cichocki, architekci. Poświęcenie kamienia węgielnego nastąpiło 28 czerwca 1883 r. Kościół powstał w stylu barokowym, wg projektu Edwarda Cichockiego. Fundusz początkowy w wysokości 82 tys. rubli srebrem (rs) pochodził z zapisu Tekli Rapackiej. Pieniędzy jednak starczyło na postawienie murów, o resztę zadbał już nowy proboszcz. Umiał kołatać do dobroczynnych serc społeczności Warszawy, np. w dniu poświęcenia kamienia wegielnego już zebrano niemałą sumę: hr Augustowa Potocka ofiarowała 4 tys. rs; małżonkowie Paulina i Ludwik Górscy 2 tys. rs; hr Michał Zyberk-Plater 500 rs; Osakar Sosnowski posąg Naruszewicza i 100 rs na jego instalację i in. Tempo prac było imponujace; bowiem już w 1885 r. kosciół oddano do użytku parafian.
Ks. Seroczyński zachęcony zbiorową ofiarnoscią przystępuje też do budowy wzorowo urządzonej ochronki dla dzieci przy ul. Tarczyńskiej, w której pracuje jako katecheta. Ukończywszy budowę świątyni i ochronki nie poprzestaje na tym dziele, oddając wszystkie wolne chwile działalności filantropijnej. Jest jednym z najczynniejszych członków komitetu budowy kościoła Zbawiciela.
Umarł nagle w Warszawie 2 czerwca i spoczął na Powązkach.

Bibliografia
Kurier Warszawski: 1882, nr 202, s. 2; 1883, nr 277, s. 2, 3; i nr 218, s. 3; 1886, nr 174b s. 2, 3; 1906, nr 152, s. 9 i nr 153, s. 9.

Copyright by andrzej_b2
andrzej_b2
Kreator Forum
Kreator Forum

Powrót do S____