547. Eysymont Janusz

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Eysymont Janusz

Postprzez Latynista » 16.05.2008

Janusz Eysymont (1930-1991) urodzony we Lwowie (genealogia), studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa, w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja. Dyplom w r. 1956.
Od r. 1964 aktywny członek Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Plastyków. Udział w wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, m. in. w latach 1964-1980 w wystawach okręgowych ZPAP oraz na Festiwalach Malarstwa w Sopocie, Szczecinie i Warszawie: w latach 1984-1987 w wystawach p.n. "Obecność" w kościele Miłosierdzia Bożego w Warszawie: w 1984 roku wystawa poświęcona rocznicy Powstania Warszawskiego p.n. "Pamięć", Warszawa, Muzeum Archidiecezjalne: w roku 1984 wystawa "Artyści - stoczniowcom" poświęcona rocznicy Sierpnia 1980, Warszawa, kościół oo. Dominikanów: w 1984 II Wystawa Sztuki Religijnej, Białystok: w 1985 r. wystawa "Przeciw złu - przeciw przemocy", Mistrzejowice, kościół św. M.M. Kolbego; w 1985 r. wystawa "Czas smutku - czas nadziei", Poznań; w 1985 r. wystawa "Droga światła", Koszalin, klasztor oo. Franciszkanów; w 1986 r. wystawa "Sztuka niepokornych", Toronto; w 1989 r. wystawa "Świadectwo wspólnoty", Warszawa, Muzeum Archidiecezjalne.
W latach 1966-1989 prezentował swoje malarstwo i rysunki na 16 wystawach indywidualnych, m. in. w Warszawie, Lublinie, Gdańsku, Łodzi, Opolu, Poznaniu, Krakowie, Zielonej Górze i Podkowie Leśnej.
Był laureatem nagrody Krytyki Artystycznej im. C.K. Norwida (1971), wyróżnienia na IV Festiwalu Sztuk Pięknych w Warszawie (1972), nagrody krytyków na II Wystawie Sztuki Religijnej w Białymstoku (1984), nagrody Muzeum Archidiecezji Warszawskiej (1986), nagrody Komitetu Kultury Niezależnej "Solidarności" (1987).
Uczestniczył w pracach Komitetu Porozumiewawczego Stowarzyszeń Twórczych i Naukowych od 1980 roku do chwili powołania 'okrągłego stołu', tzn. do roku 1989.


Janusz Eysymont, konfrontowany z brutalnością ostatniego dziesięciolecia [lat 80-tych] - w pracowni stawiał temu tamę. Oddalał się w swoje nad-pejzaże, w symetrię koloru i światła, które nie miało ostrości, ale było poświatą idącą z głębi perspektywy. Problemy światła jako wartości malarskiej i jako symbolu zajmowały go zawsze, i kiedy zbliżał się do op-artu, i kiedy wypuszczał się ku ekspresji. Z tych wycieczek wracał, i wrócił ostatecznie ku spokojnym studiom przestrzeni barwnych, przy pierwszym rzucie oka monochromom, przy uważniejszym oglądzie - wizjom złożonym i zmiennym.
W katalogu do jednej z wystaw Janusz Eysymont napisał króciutki tekst, w którym przytoczył chińską przypowieść o artyście malującym piękny, rozległy pejzaż. Kończył go tak starannie, aż wszedł w jego przestrzeń i oddalił się... I zniknął na zawsze. Ceniąc wschodnią metaforykę, Eysymont - pośrednio - przekazał nam bardzo wiele: że malarz i jego dzieło muszą stanowić nierozerwalną jedność, i że malarstwem się docieka spraw najważniejszych. Sztuka jest drogą ku prawdzie, tym skuteczniejszą, im więcej rezygnacji, skupienia i dyscypliny.


[Danuta Wróblewska, "Janusz Eysymont: wspomnienie wystawy", Gazeta Stołeczna 1991.]



[Opr. Henryk Szymon Wąsowski]
Latynista
Aktywny
Aktywny

Powrót do E____