1807. Juszyński Michał Hieronim (1760-1830)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Juszyński Michał Hieronim (1760-1830)

Postprzez sbj » 09.12.2008

Michał Hieronim Juszyński (1760-23.8.1830). Ksiądz, dr filozofii. Urodził się w Gniazdowie w powiecie olkuskim. W młodości studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie otrzymał tytuł dr filozofii. Pisał wówczas wiersze używając kryptonimu M.H.J. Przez krótki czas był wychowawcą u Jordanów i Morsztynów. W 1785 przyjął święcenia kapłańskie. Potem przebywał na dworze prymasa Michała Poniatowskiego w Warszawie. Przez krótki czas pracował u Czackiego w Krzemieńcu i u Mieroszewskich w Mysłowicach. W 1789 był profesorem w szkole wydziałowej w Pińczowie. W 1794 utracił tę posadę i wtedy biskup Janowski ściągnął go do diecezji tarnowskiej, mianując go wikariuszem w Wojniczu i kaznodzieją katedralnym. W 1795 został proboszczem w dobrach Ossolińskiego. Juszyński nadal pełnił obowiązki kaznodziei katedralnego w Tarnowie. Był też egzaminatorem prosynodalnym i urzędnikiem konsystorza tarnowskiego. Na tle zbieractwa starych druków poróżnił się z Ossolińskim tak, że doszło do procesu, po którym opuścił tegoż dobra Zgórsko. Z ks. F. Siarczyńskim odwiedzał plebanie, poszukując wartościowych dzieł. Ciesząc się sympatią władzy diecezji tarnowskiej nie byli lubiani przez księży, którzy skarżyli się, że „ks. Juszyński i ks. Siarczyński wymuszali opłaty od proboszczów rzekomo dla rządcy diecezji ks. Górskiego”. Dlatego po opuszczeniu Zgórska w 1810 ks. Juszyński otrzymał probostwo najpierw w Ostrowie k. Stopnicy, następnie w Szydłowie, w końcu probostwo i prałaturę w Wiślicy. W 1812 został kanonikiem przemyskim. W 1819 dzięki poparciu biskupa Woronicza został profesorem i oficjałem w Kielcach. W 1825 wrócił na probostwo w Szydłowie i stał się samotnikiem”. Zbierał starodruki, (gdy jego pierwszy zbiór spłonął, zaczął zbierać je na nowo!), napisał także i wydał dzieło swojego życia „Dykcjonarz poetów polskich”, gdzie opisał 1376 osób od XV do połowy XVIII wieku. Biskup Łętowski napisał o nim: „był to człowiek wzrostu miernego, pękaty i urody nieosobliwej (…), żył skromnie”


Genealogia rodziny Juszyński
mgr Sebastian Jerzy Wojdyła (Bolesta-Jankowski)
sbj
Zaawansowany
Zaawansowany

Powrót do J____