Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna
 

 
 
Haseł w Leksykonie: 9276.
 
GRUPY HASEŁ

Systemy genealogiczne
Terminy metrykalne
Miary i wagi
Pieniądz używany w Polsce
Rodzaje uzbrojenia
Mobilia herbowe
Tytulatura klasowa
Zawody i funkcje
Stosunki rodzinne
Alchemia
Masoneria
Graficzna wyszukiwarka herbów
 
INNE SŁOWNIKI GP+

Lokalizacje geogr.
Powstańcy 1863 - lista
Bitwy 1863-6
Światowy Szlak 1863
Oficjaliści prywatni
Właściciele ziemscy
Baza fotografii
Biografie osób i rodzin
Opisy miejsc i miejscowości
Zbiory nazwisk, listy
Opowiadania
Staropolskie przepisy kulinarne
 
 
Hasło
Wystarczy wpisać część nazwy                                                                              (dokładne słowo)
Opis, nazwisko    
Wystarczy wpisać część nazwiska, lub innego słowa (bez gwiazdki)
#  A  B  C Ć  D  E  F  G  H I J  K  L  Ł  M  N  O Ó  P  Q  R  S Ś  T  U  V  W  X  Y  Z Ź Ż


Baranowski



Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Baranowski



Becz

Srebrne koło wodne o 6 łopatkach (dzwonach) na błękitnym tle.

Najstarszy wizerunek 1282 z pieczęci Henryka de Pezove. Herb zaginął w XVw.



Berszten


Rodziny należące do herbu: Berszten, Gaszyński, Giebułtowski, Pikarski, Wierzchliński

Grafika





Bień z Łososiny - godło

Godło przedheraldyczne Bienia z Łososiny, syna Wojsława, a wnuka Wita czyli Wydżgi z 1304 r. Godło zachowane na pieczęci znajdującej się przy dokumencie zachowanym w archiwum kościoła św. Andrzeja w Krakowie. [Gloger Z., Encyklopedia Staropolska]



Brodzic

Inne nazwy: Broda, Trzy krzyże.

Opis: Pole czerwone, na nim trzy złote krzyże kawalerskie stykające się zaćwieczonymi końcami. Niekiedy w środku obręcz. Obecnie są to wąskie krzyże łacińskie. Piekosiński rozdziela osoby herb Trzy krzyże.

Pierwsza wzmianka pochodzi z 1414 r. [Semkowicz "Wywody szlachectwa"]

Rodziny należące do herbu: Bilina, Blum, Bonikowski, Boniuszko, Bońkowski, Borodzic, Borodzicz, Brodzicki, Brodziński, Brodzki, Dobrzycki, Dobszewicz, Dolanowski, Dubowski, Frąckiewicz, Jeżewski, Kapleński, Kapliński, Kliczewski, Kluczewski, Koniecki, Kosianowicz, Krzynowłocki, Krzynowłoski, Kuczkrajowski, Kulwicki, Kulwiec, Kunecki, Kuniecki, Kurządkowski, Kurzątkowski, Kuszelewski, Lewandowski, Lipiński, Łącki, Łoski, Majewski, Milański, Milkint, Modelski, Mojecki, Mojek, Mrokowski, Noiszewski, Nojszewski, Noyszewski, Olszewski, Ostrzykowski, Padewski, Pilitowski, Pilityński, Piltowski, Piński, Podhorski, Pogorzelski, Pokutyński, Politowski, Przewłocki, Radomski, Radzimiński, Regulski, Rzym, Rzymski, Sieromski, Socha, Suroż, Suskrajowski, Szczutowski, Talibski, Talipski, Wosiński, Wroczyński, Zawadzki, Zochowski



Chmara

Nawza herbu pochodzi od słowa "chmara" - chmura, obłok deszczowy. W czerwonym polu trzy złote wręby nad nimi złote koło wozowe. Znany tylko ze źródła z 1439r. Herb zaginął w XVw.



Chorąbała
Herb szlachecki. W polu czerwony srebrne koło płóżne na nim krzyż kawalerski.

Istnieją raczej niesłuszne hipotezy o tym że Błożyna i Chorąbała to dwa różne herby a także że Błożyna jest tożsama z Nałęczem a Chorbąała z Goljanem. Niekiedy też herb jest przedstawiany jako krzyż w kole.. Jednak zapiska z 1434 mówiąca o toczenicy a nie o kole przesądza sprawę rekonstrukcji i tożsamości herbu.

Rodziny należące do herbu: Chorąbała, Demby



Elsnic



Habich

Herb szlachecki. Na prawej stronie niebieskiej pół koła wozu - srebrne, w lewej czerwonej pół jastrzębia w lewo. Rodziny należące do herbu: Habich - rodzina zamieszkała w W.Ks.Lit.



Herburt
Rodziny należące do herbu: Chełmowski, Dobromilski, Falsztyn, Fulstein lub Fulsztyn lub Fulsztyński, Gerberski, Hejbowicz, Helman, Herbortowski, Herburt, Hewell, Heybowicz, Katyna, Kozieka, Kozika, Koziełł, Lewgowd, Milatowskic, Nicz, Nosicki, Nowicki, Odnowski, Ponyrko, Powęzowski, Rymgayłowicz, Wismułowicz, Wisnarzewski, Zyniew



Herburt 2



Iłgowski


Rodziny należące do herbu: Hryncewicz, Ignatowicz, Ihnatowski, Ilassewicz, Ilcewicz, Ilczewicz, Iljenko, Ilkiewicz, Illassewicz, Illasiewicz, Iliassewicz, Iłgowski, Józefowicz, Karnicki, Nożkowicz, Szumkowski, Talko, Tyszkiewicz



Klot

Rodziny należące do herbu: Klot



Kolczyk

Rodziny należące do herbu: Hermanowski, Konarski



koło
Mobilium herbowe, mające bardzo wiele form i znaczeń. Koło, jako jedna z najprostszych figur geometrycznych pojawia się niezależnie wielu kulturach, dlatego czasem trudno określić skąd przybył dany symbol. i skąd został zaczerpnięty do którego herbu. Najczęściej symbol ten kojarzony jest ze słońcem, doskonałością. Przybiera też liczne znaczenia w zależności od użycia - koło młyńskie, wozowe, zębate, koło tortur, koło niebieskie, sfery. Koło jest oczywiście używane w alchemii, ezoteryzmie, jako symbol masoński - przybiera tutaj znaczenia nieskończoności, przestrzeni, czasu, fortuny, ducha, światła. Koło jest symbolem ruchu (uskrzydlone), symbolem dyscyplin sportowych (olimpiada), sfery życia, owoców (jabłko), szlachetność rodu (koło srebrne), leczenie chorób duszy i ciała (koło czerwone), otrzymanie ran (koło purpurowe). Koło występuje także w symbolu ing-jang, w symbolu dynastii Merowingów (pierścień), symbolu cierpienia (koło św. Katarzyny), symbolu szkół STERNIK (koło sterowe), symboli prawa i życia w hinduizmie (koło prawa, koło życia), cyklu wcieleń, herbie Kuszaba, Poświst, w symbolach korporacji technicznych (koła zębate), kolei, biskupstwa Osnabruk, Erfurt i w wielu innych. Koło nieznane było prekolumbijskim kulturom amerykańskim.

Herby z tym symbolem - w tarczy



koło młyńskie



Kołodzieja Mikołaja Bór
Znamię bartne, Boru Mikołaja Kołodzieja, z akt nowogrodzkich z XVII-XVIII w.



Kromer



krzyż słoneczny

Krzyż kolisty. Azjatycki i germański symbol słońca. Symbol pisany na drzwiach oznaczający "Tutaj żyją dobrzy ludzie". Jako krzyż wpisany w krąg (koło) wyraża szczególny związek nieba i ziemi. Symbol punktu środkowego, wyrównanie cech aktywnych i biernych w charakterze człowieka doskonałego. Znany również w Ameryce przedkolumbijskiej jak i w całym basenie Morza Śródziemnego od co najmniej 3500 lat. W chrześcijaństwie znany również jako krzyż konsekracyjny.


Herby z tym symbolem



Kuszaba

Inne nazwy: Cuczaba, Kuczawa, Kuczaba, Iwiczna (zawołanie), Paprzyca.

Pierwsza wzmianka w 1397 [Starodawnego Prawa Polskiego Pomniki]. Choć przedstawia kamień młyński (paprzyca) wywodzi się od koła wozowego z przykrywką stosowanego w średniowieczu i nazywanego kuczaba.

Rodziny należące do herbu: Baran, Bielicki, Bokij, Chrebra, Ciechliński, Ciecholewski, Cielątko, Czokołda, Dąbrowski, Dobrowski, Drogomir, Dulemba, Dulęba, Fabirowski, Ganiewski, Ganowski, Garowski, Gostomski, Gośniewski, Gowin, Gralewski, Grochowski, Grodecki, Grodziński, Grotowski, Grudziński, Heymzot, Iwicki, Jankowski, Jarczewski, Jarzyczewski, Juicki (błędne odczytanie Iwicki), Kamieński, Kaszuba, Kłobukowski, Kussowski, Kuszaba, Lewicki, Lipski, Lochowski, Lubowiecki, Lubowiedzki, Łochowski, Miedwiediew, Monstold, Monsztołd, Nieprzecki, Nieprzeski, Niewiński, Niwiński, Ociesalski, Ocosalski, Oczesalski, Oczosalski, Owen, Pabierowski, Pabirowski, Paparzyński, Paprzyc, Paprzyca, Paprzycki, Petrykowski, Pęperzyński, Piec, Piecewski, Pieczewski, Pluta, Potrykowski, Przesmycki, Prześmiński, Rajski, Rybarski, Sieklucki, Sieprawski, Siwicki, Stasiewicz, Strusieński, Szczeniowski, Śnieżawski, Świcki, Świeprawski, Świeżawski, Świrzawski, Świżawski, Topiczewski, Turski, Tyski, Uchacki, Uhacki, Warszewicki, Waraksa, Warszowicki, Weraksa, Werakso, Widowski, Wygonowski, Zaleski, Zberkmuł, Zberzynek, Zgliczyński, Zgliński, Zlewodzki, Zliwodzki, Złowodzki, Zrzobek, Zubek, Źróbek, Żupek



Mars


Jest to symbol aktywności działania i bojowości, dlatego został skojarzony z Marsem - rzymskim bogiem wojny. Pierwotnie w znaku zamiast strzałki był krzyż symbolizujący sprawy i troski ziemskie. Jest to również alchemiczny symbol żelaza.

(Nie należy przeceniać roli symboli alchemicznych w heraldyce polskiej, pomimo zbieżność wyglądu z niektórymi układami herbowymi.)

Herby podobne do tego symbolu



Miller

Herb własny rodziny Miller von Zaklika. Używany od 1796 do dziś.

Najwcześniejsze wzmianki: Herb pierwszy raz w Polsce nadany indygenatem galicyjskim w roku 1796 obywatelowi lwowskiemu Maciejowi Millerowi. Herb nadany z przydomkiem von Zaklika. Zgodnie z zapisami ksiąg Wydziału Krajowego Królestwa Galicji i Lodomerii z niewyjaśnionych przyczyn w przestawianiu herbu zamieniono kamień młyński na koło młyńskie. Taki wizerunek herbu pozostaje do dziś.

Źródła:
Stefan J. Starykoń – Kasprzycki: Polska Encyklopedia Szlachecka, Warszawa, 1936, tom 3, s. 96
Seweryn Uruski: Herbarz szlachty polskiej, Warszawa, 1904-1938
Kasper Niesiecki: Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845
Johannes Siebmacher: Österreichischer Adel – Der Landständische Adel in der gefürsteten Grafschaft Tirol,, Erg 22 Bd. IV. Tirol Tafel 14.
Otto Heffner von Titan: Ergänzungen und Nachträge zum Tiroler Adel, VII. Bd. 1. Abt.Tfl. 10, 1859.
[uzupełnienia: Oskar Miller]



Mirski

Herb szlachecki odmiana herbu Białynia.
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Mirski



Osorya

Rodziny należące do herbu: Aniukiewicz, Bakłanowski, Billicki, Bochłowski, Bogdal, Boklewski, Boklowski, Bokłowski, Brochocki, Bukowski, Burzyński, Busz, Buszkowski, Bychawski, Cerpicki, Ciepliński, Cierpecki, Cierpicki, Czeszyk, Dąbrowski, Dobiecki, Filipowski, Gorecki, Górecki, Gordyk, Gurdyka, Górecki, Grabownicki, Grodzicki, Hruszewicz, Janowski, Kempski, Koło, Kołomyjski, Konarski, Kondracki, Konracki, Konradzki, Korabiewski, Korabski, Korkosz, Korkoz, Kostecki, Kostrzecki, Kostrzewski, Kowalowski, Krasowski, Krzesławski, Krzywoszewski, Kudelski, Kunradzki, Kurski, Kwasowski, Kwassowski, Lasowski, Lassowski, Lazański, Łaszewski, Martos, Metalski, Niepoczołowski, Niepoczołtowski, Pelwelski, Pełka, Pierzczewski, Pieskowski, Płochocki, Rus, Rusecki, Ryterowski, Schleewitz, Sczaniecki, Sędzimir, Stadnicki, Striżewski, Świeczka, Terawski, Trojanowski, Twardzicki, Twerbus, Twirbut, Twierbutt, Tworkowski, Tyrawski, Werbotych, Wodecki, Zawisza, Złocki, Złotnicki, Złotski



paprzyca
(Koło młyńskie) W Heraldyce oznacza lojalność, posłuszeństwo pomimo przeciwności losu, również gościnność, siłę która osiąga swój cel.

Herby z tym symbolem



pomłość
Słomiane powrósło do wiązania snopków. Symbol siły i mocy. W mitologii nordyckiej wzmagała siłę boga Thora. W średniowieczu mylona z chustą nałęcza. Podobna także do toczenicy

Herby z tym symbolem



Półtorzycki

Rodziny należące do herbu: Półtorzycki z gałęzi Ponarskich (rodzina książąt tatarskich) - później herb Przyjaciel.



Prawdzic

Prawda, Prawdita, Prawdziany. Herb szlachecki dzielony w pas blankami (krenelażem - zapewne na początku linią prostą). Dolne pole pierwotnie czerwone, potem zamienione w mur, górne błękitne - pół lwa złotego w prawą stronę zwróconego. W klejnocie baszta z której wyskakuje taki sam połulew.

Nazwa wywodzi się od określenia "prawdawny" - prawdziwy - prawdzic. Przezwisko "prawda" przylgnęło do herbu i zostało zinterpretowane przez Długosza jako określenie "prawda" używane na kółko które wkładało się do jedzenia i służyło do zachowywania temperatury potraw. Z tego powodu lew otrzymał takie koło i zostało to potem powtarzane przez heraldyków - już raczej jako okrągła podstawka pod misę.

Należy zauważyć że jedną z wersji - być może oryginalną jest srebrne (białe) pole górnej części (z również srebrnym lwem). W takiej wersji herb jest bardzo podobny do barw narodowych polskich, być może tutaj należało by więc upatrywać pochodzenia pierwszych wersji herbu.

W źródłach herb pojawia się po raz pierwszy w 1407 roku. Herb widoczny w Herbarzu z Bergshammar, w Kronice soboru w Konstancji, u Długosza. W 1375 pieczętuje się nim biskup płocki Dobiesław, Jan Sulikowski w 1452, Stanisław Stachir ze Srok w 1458 Łukasz Górka (nagrobek z 1488), bp. Uriel (nagrobek z 1496). Jest widoczny także na chrzcielnicy z Trziany.

Herb podobny: Zaremba

Rodziny należące do herbu: Araszewski, Archimowicz, Arcimowicz, Arciszewski, Babowski, Baranowski, Bączalski, Bereza, Bernatowicz, Beski, Bętkowski, Biedkowski, Biegański, Bielski, Bietkowski, Bobowski, Bogacki, Borysowski, Borzyszkowski, Bratkowski, Bratoszewski, Brochocki, Brochowski, Brodziński, Brudziński, Brudzyński, Brzeski, Buchałło, Buchałłowicz, Bugajło, Bujaczewski, Bujakowski, Bułakowski, Cebulski, Chotomski, Chrul, Chrulewicz, Chrybski, Chrzanowski, Cibulski, Cichorowski, Cichrowski, Cidzik, Ciemiewski, Ciemniewski, Ciemnołęski, Ciemnołoński, Cybiński, Cybulski, Cydzik, Czebnowski, Czeczocki, Czeczot, Czeczotek, Czeczotka, Czempowski, Czempkowski, Czychrowski, Ćwikliński, Dankiewicz, Dańkiewicz, Daszkowicz, Dąbski, Dębołęcki, Dębski, Dinheim, Dobrowolski, Domiechowski, Domiediowski, Dominikowski, Druszkiewicz, Duranowski, Działowski, Dzwonowski, Filipowicz, Gajewski, Gałęski, Garlicki, Gawarzewski, Gaworzewski, Gedejt, Gidziński, Giełbutowski, Giełdanowski, Głębatowski, Gockowski, Goczałkowski, Goćkowski, Golemberski, Golemiński, Golimiński, Goliński, Gołemberski, Gołembiewski, Gołębiowski, Gołymiński, Gołyński, Gorazdowski, Gorowski, Gorzuchowski, Gosczewski, Gosk, Gostomski, Goszczewski, Goszsczewski, Gościchowski, Gotomski, Gowarczewski, Gowarzewski, Gowaszewski, Gozdzichowski, Gólczewski, Górowski, Gradomski, Gradowski, Grecki, Grek, Grekowicz, Grekowski, Grodzanowski, Gromnicki, Grudowski, Gruja, Grzymułtowski, Gulcz, Gulczewski, Gurowski, Gurski, Guzelf, Gyl, Gył, Gyłowski, Hejman, Hładki, Hownowski, Hunowski, Hunnowski, Huryn, Imieniński, Izbicki, Izbiński, Iżycki, Jaraczewski, Jaraczowski, Jarosław, Jocewicz, Jodcewicz, Kaliciński, Kamiński, Kargoszyński, Karłowski, Kaski, Kasperowicz, Kenstoszowski, Kęskowski, Kinicki, Kinierski, Kiniorski, Kirzyński, Kłodzieński, Kmaczoła, Kobelski, Kobylnicki, Kochanowski, Kochański, Kochlewski, Kochlowski, Kojadzki, Kokeli, Kokorski, Koniuszewski, Konojacki, Konojadzki, Konsiadzki, Konsjadzki, Kornacki, Koruszyński, Kosacki, Kossacki, Kostro, Kostrowicki, Koszelewski, Kozerski, Kozyrski, Kraśnik, Krupowicz, Kruszewski, Kruszyński, Kryski, Kryszka, Krzeczkowski, Krzyżewicz, Kucharski, Kukalski, Kukiewicz, Kukleński, Kuklinowski, Kukliński, Kurowski, Kurski, Kuszelewski, Kwaczała, Lang, Lank, Lantosz, Lasciewski, Laszewski, Laściewski, Ląszewski, Leskowski, Leszczewski, Leszczkowski, Leszczyński, Leszkowski, Lewandowski, Lewicki, Liszkowski, Lobeski, Luk, Luka, Luko, Lukocki, Lutecki, Lutocki, Lutomski, Łabiszyński, Łahiszewski, Łahiszyński, Łajszewski, Łakoszyński, Łakowicz, Łantosz, Łantowski, Łaszcz, Łaszczewski, Łaszewski, Łayszczewski, Łazarski, Łazęcki, Łaźniewski, Łaźniowski, Łażniewski, Łąszewski, Łękowski, Łoniewski, Łukomski, Łuniewski, Łuszczewski, Macieszewski, Mackiewicz, Makosiej, Mańkowski, Marczewski, Mąkorski, Meciszewski, Męciszewski, Mękarski, Mękarzewski, Micewski, Micowski, Miczowski, Miekowski, Miężyński, Misiewski, Mlekicki, Młocki, Modlski, Molski, Mołocki, Mołodzki, Mukański, Mycowski, Narolski, Neledewski, Nieborowski, Nieborski, Nieledewski, Nieledowski, Niemierza, Niemiński, Niewiarowicz, Niszczycki, Norejko, Nosalski, Nosielski, Nosilski, Obałkowski, Obodyński, Obrociwor, Obrowiecki, Obuchowicz, Olęcki, Olędzki, Olęski, Olszewski, Omulecki, Oryszowski, Ośnicki, Ożygalski, Ożygałko, Pakosławski, Pakosz, Pałucki, Paris, Parten, Parys, Paszkiewicz, Patek, Pawlucy, Petelczyc, Piątkowski, Piwo, Piwoni, Piwonia, Piwoński, Płocki, Poczernicki, Poczyrnicki, Podczernicki, Policki, Porycki, Posienicki, Posiniecki, Potelczyc, Pożarski, Prawdzikowski, Pruski, Przytulski, Puiss, Raciborzyński, Radocki, Radzanowski, Rauschke, Rokitnicki, Romanowski, Romocki, Rubczyński, Rudczenko, Rudzki, Ruszkowski, Rutski, Rybiński, Rymaszewski, Rynarzewski, Sadłucki, Sankiewicz, Sarbiewski, Sarnacki, Sawczenko, Sedlnicki, Seńkowski, Sewerynowicz, Sękowski, Siciński, Sierakowski, Sierpski, Słabosz, Sługocki, Smarzewski, Smarzowski, Smarżewski, Smitkowski, Smitrowski, Sokołowski, Sołłohub, Sołohub, Sowiński, Sowka, Stepankowski, Strączyńki, Stronczyński [Bon.], Stroszewski, Stróżewski, Stróżowski, Strzałkowski, Strzemielecki, Strzemilecki, Suczka, Szakowski, Szamota, Szawiński, Szczawiński, Szedziński, Szejbak, Szejbakowski, Szopicki, Szuba, Szubski, Szybakowski, Szymakowski, Śmijakowski, Śmijkowski, Śmijkowski, Tarzecki, Tyrzycki, Tchórzowski, Thuille, Tomisławski, Trabsza, Trabszo, Trapsza, Trapszo [Wypis z KZ 1802], Trąbski, Trąmbski, Tuczampski, Tuczapski, Warmuntowicz, Wichrowski, Wierzbowski, Wilski, Winbiński, Wistosławski, Wiszczycki, Witosławski, Włodek, Wodyński, Wolański, Wolkochowski, Wolski, Wołczek, Wołkochowski, Woźniakowski, Wożniakowski, Wrzedziński, Wszelaczyński, Wysocki, Wyszomierski, Zajączkowski, Zaleski, Zaremba, Zaręba, Zarębski, Zassański, Zawadzki, Ząb, Zdzieniecki, Zieliński, Zubczewski, Zubienko, Zubowski, Zuchowicz, Zygmuntowicz, Zygmuntowski, Żabicki, Żeleński, Żmichowski, Żysznowski



Schilder Wincenty - gmerk
Gmerk Anny Tamberkowej i Wincentego Schildera



Schlick



Szaława

Rodziny należące do herbu: Alkiewicz, Chalkowski, Gałkowski, Halk, Halka, Hałajkowski, Kociełło, Kuczyński, Ledóchowski, Leduchowski, Łebiński, Łopata, Nawojski, Nawoyski, Nawratyński, Nawrotyński, Puciłowski, Romanowski, Strzesz, Strzyż, Syriatowicz, Szapka, Szatkowski, Świerski, Świrski, Wigura



Szaława 2



Słońce (symbol)


Z oczywistych względów, jako znak graficzny koła jeden z najbardziej pierwotnych symboli. Oznacza źródło siły, sił witalnych, punkt odniesienia, autorytet, opiekę. Tym symbolem w alchemii często zapisywano złoto.
(Nie należy przeceniać roli symboli alchemicznych w heraldyce polskiej, pomimo zbieżność wyglądu z niektórymi układami herbowymi.)

Herby podobne do tego symbolu



Tamberkowa Anna
Gmerk Anny Tamberkowej i Wincentego Schildera



toczenica
Koło z metalu, gałązek, lub zwiniętej chusty, wianek - występujące na ogół w roli praktycznej - przytrzymania na głowie materiału. Jako mobilium występuje najczęściej w formie złotego koła lub półkola. Niekiedy połączona ze strzałą lub krzyżem. Wyglądaem zbliżona do pomłości lub nałęcza

Szukaj herbów z tym symbolem



Ziemia (symbol astrologiczny)


W mowie znaczeń symbol ten oznacza realizację idei. Jest to symbol tożsamy z krzyżem słonecznym stąd trudno powiedzieć czy dany symbol herbowy ma wymowę pogańską czy chrześcijańską, czy całkiem przypadkową.
(Nie należy przeceniać roli symboli alchemicznych w heraldyce polskiej, pomimo zbieżność wyglądu z niektórymi układami herbowymi.)

Herby podobne do tego symbolu



Zyrzawa
Herb rycerski pisane także w różnych formach ortograficznych. Kolory nieznane. Herb przedstawia trzy koła wozowe. pierwsza wzmianka w 1414r. Być może tożsamy z herbem Naczka Girilowicza z 1433 z Brześcia gdzie trzy koła ustawione są pionowo w jednej linii (w słup).



złoto


Alchemiczne symbole złota. Pochodzą one od symbolu słońca.

Herby z tym symbolem



Łosiatyński
wersja pełna



Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Łosiatyński, Łosicki, Szernicki



 
Jeśli widzisz błąd, brak, nie znalazłeś swojego nazwiska, masz ciekawy pomysł, chcesz pomóc w inny sposób
prosimy skontaktuj się z nami.



  Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego  
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Raiffeisen Polbank 42 1750 0012 0000 0000 4108 9032
Przekaz online (usługa DotPay)
Wpisz kwotę:


Przelew kartą (usługa Pay Pal)




© Genealogia Polaków 2000-
Wszelkie kopiowanie słownika i zestawu haseł zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.