Genealogia Polaków
=> Fundacja
=> Portal
==> Bazy danych
====> Leksykon
====> Powstanie Styczniowe
======> Powstańcy
======> Bitwy i potyczki
======> Światowy "Szlak 1863"
======> Co oznaczają te dane?
======> Dodaj informacje
======> Bibliografia, źródła
======> Autorzy bazy, nadawcy
======> Poparcie i współpraca
======> Forum bazy
====> Właściciele Dóbr
====> Oficjaliści Prywatni
====> Mapa/Lokalizator
======> Dodaj punkt na mapie
=> Biblioteka/Forum
=> Archiwum zdjęć
=> Pomoce profesjonalne
=> WSPIERAJ !
 
MATERIAŁY DLA SZKÓŁ

Rota przysięgi powstańczej
Najważniejsze bitwy
Powstanie Zabajkalskie
Słuchowisko radiowe 15 min.
 
NASZE AUDYCJE RADIOWE



"Trójka" 2021
Słuchowisko 15 min.
 
PREZENTACJE POWER-POINT




* Prezentacja ogólna (3MB)
Można prezentować np. w szkołach
* Źródła historii powstańczej (12MB)
Szkoły, towarzystwa genealogiczne i in.

Powyższe prezentacje można używać dowolnie, np. jako materiały w czasie lekcji historii, lub urozmaicenie wykładów czy spotkań.
 
WYPOŻYCZ WYSTAWĘ



Wystawa "Powstanie Styczniowe"
Wystawę, można zamówić
 
WIĘCEJ NA TEMAT


Bitwy i potyczki - pełny katalog
Wykaz bitew - lista skrócona
Zesłańcy
Zamordowani
Duchowni
Naczelnicy na Litwie (pdf)
Dowódcy oddziałów na Litwie (pdf)
Szpitale i lazarety 1863 (pdf)
Wyklęci XIXw (pdf dla dorosłych)
Fotografie dot. powstania
Malarstwo o tematyce powstańczej
Wielkopolanie polegli w powstaniu
Powstańcy w Bawarii
Dorpartczycy
Denuncjatorzy, szpiedzy...
Pamiętniki Borkowskiego z 1863
Mogiła w Krasnobrodzie
Mogiła w Miniewiczach
Lista zdrajców
Wiele innych artykułów dot. powstania
 
GRY POWSTAŃCZE


Gra pudełkowa

Pierwsza polska gra dot. powstania 1863

Darmowa gra na komórkę

Graj na swojej komórce
 
Wyszukaj wg źródła

(Wpisz min. 5 liter)
 
 
 

Kod QR listy
(pełny kod VCard)
 
Katalog Powstańców Styczniowych
Kwerenda źródeł tożsamości Rzeczypospolitej
Wydział Fundacji Odtworzeniowej Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Nazwiska: A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  V  W  X  Y  Z  ? 

Znajdź w opisach:                    
(Wystarczy wpisać część wyrazu, bez gwiazdki)
 |  Bitwy i potyczki
 |  Mapa miejsc
 |  Zesłańcy
 |  Duchowni
 |  Zamordowani
Jan Bober
Id rekordu informacji: 47776
(20.08.1842 –1864), syn Jana i Marianny z Michalskich. W dniu 26 listopada 1863 r. w ramach poboru dokonanego przez powstańców w Bodzentynie zabrany wraz z 14 innymi mieszkańcami miasteczka i wcielony do szeregów wojska narodowego. Pobór przeprowadził oddział piechoty pod dowództwem por. Kazimierza Szermentowskiego. Bober znalazł się prawdopodobnie w kompani kpt. Waltera i wyróżnił w potyczce pod Kunowem (21.01.1864).

Według raportu (z 31.05.64) A. Gajerskiego Bober (22 lata) wraz z Tomaszem Koniecznym (17 lat)[1] zostali straceni przez powstańców w dniu 15.02.1864 r. w lasach cisowskich. Na podstawie tego meldunku ujęto ich w wykazie poszkodowanych przez powstańców mieszkańców guberni radomskie z adnotacją o braku przyczyny ich śmierci. Nie są wymieniani na wykazach, w których uszczegóławiano lojalność lub zasługi straconych wobec władz, które dawały ich bliskim możliwość korzystania z określonych przywilejów.

Natomiast wg aktów zgonów sporządzonych przez proboszcza w Cisowie (1.03.64 r) wynika, że zmarli w dniu 24.02.1864 r. o godz.3-ej po południu. Odnotowano, że byli urodzeni w Bodzentynie, a mieszkali w Cisowie, czyli potwierdzono stacjonowanie w pobliżu obozu powstańczego.

Zapisy metrykalne podają inny wiek chłopców odmienny od rzeczywistego: Bober-19lat, Konieczny-16lat. Dane o rodzicach szczegółowe i zgodne. Ten najwcześniejszy zapis pozwala na hipotezę, że - po klęsce opatowskiej i rozbiciu wycofujących się oddziałów powstańczych – mogli zginąć w czasie rosyjskiej obławy w pobliżu Cisowa. Oczywiście bierzemy pod uwagę także to, iż chłopcy – powstańcy mogli popełnić wykroczenie dyscyplinarne, za które wojskowy kodeks karny określał karę śmierci. Mogła to być np. dezercja z oddziału lub zaśnięcie na posterunku podczas służby.
[1] Konieczny miał 19 lat.

Raporty burmistrza Gajerskiego
źródło: nad. Jan Kulpiński, za: Kulpiński J., Od miasteczka Bodzentyn do wsi Kutery... Miej.-Gmin. Bibl. Publ. w Bodzentynie, 2012
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Bober


Leopold Dąbrowski
Id rekordu informacji: 47781
(? -1864) – student filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Pochodził z terenu powiatu starosądeckiego. Naczelnik obwodu sądeckiego w wykazie sporządzonym 26.12.1863 przy jego nazwisku odnotował "w oddziale Chmielińskiego jako oficer od pięciu miesięcy najwięcej walczy." Pod komendą ppłk. Zygmunta Chmieleńskiego uczestniczył w wielu potyczkach i bitwach zyskując doświadczenie w prowadzeniu działań partyzanckich.

W II Korpusie gen. Bosaka został dowódcą 10. kompanii w pułku miechowskim. Jego pododdział wraz z kompanią kpt. Waltera w styczniu 1864 przebywając czasowo we wsi Wola Szczygiełkowa wykonał manewr, który miał odwrócił uwagę dowódców rosyjskich od rozproszonego w rejonie Ostre Górki pułku stopnickiego. Rosjanie podjęli pościg i usiłowali nawiązać walkę z powstańcami pod Waśniowem, Chocimowem i Kunowem, ale ci z powodzeniem odpierali ataki, nie dali się okrążyć i osiągnęli linię lasów iłżeckich. Mjr Butkiewicz dowodzący rosyjską kolumną prawdopodobnie obawiając się zasadzki wstrzymał działania swoich pododdziałów i pomaszerował do Opatowa, aby objąć stanowisko wojennego naczelnika powiatu opatowskiego.

Natomiast nie natrafiliśmy na oryginalne dokumenty, które potwierdziłyby klęską pododdziału Dąbrowskiego pod Przedborzem, w której miał on rzekomo zginąć (23.01.64).

Po bitwie opatowskiej i rozbiciu doborowych batalionów dywizji krakowskiej w walkach odwrotowych gen. Bosak usiłował odtworzyć rozbite oddziały II Korpusu. Jest wielce prawdopodobne, że wyznaczył mjr Denisewicza na dowódcę pułku radomskiego, adiutanta kpt. Piotra Dolińskiego na dowódcę 11. batalionu tegoż pułku, a Dąbrowskiego na stanowisko dowódcy kompanii w tym batalionie.

W dniu 4.04.1864 r. w czasie potyczki na uroczysku Ostre Górki kpt. Dąbrowski z garstką swoich żołnierzy wycofywał się do Siekierna. Tutaj – zapewne po krótkim starciu - został ujęty do niewoli. W grupie jeńców zabrany do Radkowic, Wierzbnika, a stąd do Radomia. W trakcie śledztwa ustalono jego tożsamość, udział w partii Chmieleńskiego, Waltera i Dolińskiego, na stanowisku dowódcy kompanii w stopniu szabtskapitana, oraz udział w bitwie pod Siekiernem. Za powyższe Wojenno - Polowy Sąd w Radomiu orzekł (6.05.1864) karę pozbawienia wszystkich praw stanu i zesłanie na bezterminową katorgę do pracy w kopalniach. Gen. Bellegarde II nie aprobował wyroku i w konfirmacji został on zmieniony na śmierć przez rozstrzelanie. Kpt. Dąbrowski został rozstrzelany dnia 4 (16) maja 1864 r. w Radomiu.
AP-R, Urząd Naczelnika Woj.Oddz.Radomskiego, sygn.46, s.9: " (…) udział w bitwie przeciwko rosyjskim wojskom przy wsi Siekierno w końcu marca bieżącego roku ", oraz s.12
źródło: nad. Jan Kulpiński, za: Kulpiński J., Od miasteczka Bodzentyn do wsi Kutery... Miej.-Gmin. Bibl. Publ. w Bodzentynie, 2012
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Dąbrowski


Aleksander Eustachowicz
Id rekordu informacji: 20468
porucznik pod przebranem nazwiskiem Kalita, rodem z Radomia, w utarczce pod Kunowem w Sandomierskiem dnia 20. stycznia 1864. ugodzony kulą odbitą od bagnetu żołnierza w same czoło, na placu wyzionął ducha. Zwłoki jego pochowano w Kunowie.
Tak samo T.Sauczey w CDIAL 195-1-58


Aleksander Eustachowicz
Id rekordu informacji: 24300
(Kalita), rodem z Radomskiego, slnżył w oddziale Waltera, jako porucznik, poległ pod Kocimowem, imionospis Stupnickiego i jeden z towarzyszów Aleksandra, podaje, 68 że pod Kunowem, w Sandomierskiem 20 Stycznia 1864 r. Zwłoki pochowane tamże. Chwila Nr. 27 i Głos Nr. 48 twierdzą, że służył w oddziale Kurowskiego.
źródło: [Kolumna Z., Pamiątka dla rodzin polskich..., t. II]
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Eustachowicz


Ignacy Kurniewicz
Id rekordu informacji: 31474
ur. r. 1842 w Lidzie, stud. uniwer. w Petersburgu i szkoły wojsk, polsk. w Genui, służył jako porucznik w oddz. Horodyńskiego. Komorowskiego i Rokitnickiego. Walczył pod Radziwiłłowem, Poryckiem, Kunowem itp. Ranny pod Radziwiłłowem. Po powstaniu inżynier.
źródło: [Białynia-Chołodecki J., Pamiętnik powstania styczniowego...]
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Kurniewicz


Ireneusz Perskowiec
Id rekordu informacji: 31249
ur. r. 1837 w Bukaczowcach, nadstrażnik skarbowy, służył jako porucznik w oddz. Bogdana, Chmielińskiego i Waltera. Walczył pod Przedborzem, Ciernem. Warzynem, Czarną, Mełchowem, Oksą, Ociesękami, Kunowem, Opatowem i Psarami. Ranny pod Koprzywnicą bagnetem w lewą rękę i w nogę kulą, dostał się do niewoli. Po powst. podurzędnik kolei państwowej.
źródło: [Białynia-Chołodecki J., Pamiętnik powstania styczniowego...]
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Perskowiec


Franciszek Schweizer
Id rekordu informacji: 47461
(W powstaniu Szweiterski)? Ślusarz przy Kolei Północnej
Zam. Kraków, ulica Św. Wawrzyńca. Ur. 21 lipca 1842 Biertowice Starostwo Wadowice. Żonaty, dzienny robotnik.

Przed powstaniem: Ślusarz czeladnik

W powstaniu: Podoficer. 1863 od października w oddziale Chmielińskiego w Strzelcach pieszych aż do zaniku tego oddziału. To jest do kwietnia 1864, byłem w bitwie pod Ociesąkami w Świętokrzyskich górach, pod Starą hutą pomiędzy Waśniowem i Kunowem w Opatowie pod Sandomierzem i pod Świętą Katarzyną. Po tej bitwie zabrany do niewoli internowany, w Radomiu i Cytadeli przez 10 miesięcy, potem odesłany do Austryi jako do wojska należący. Pod Kunowem odebrałem lekkie cięcie w głowę. U Pana Jodłowskiego w roku 1887 przy wpisie było stwierdzone dwoma świadkami: Wojciech Górecki i Jan Wojtowicz
Oświadczenie przystąpienia do „Towarzystwa wzajemnej pomocy uczestników powstania w roku 1863/4”
W charakterze członka
źródło: nad. Małgorzata Bednarska, za: Archiwum Narodowe w Krakowie
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Schweizer


Nandor Sereclnicki
Id rekordu informacji: 30332
(Ferdynand Otto), ur. r. 1844 we Lwowie, słuchacz uniwersytetu, służył jako porucznik w oddz. Strojnowskiego, Łakińskiego, Osińskiego i Bosaka. Walczył pod Bolimowem, Hutąkrzeszowską, Kowalą, Koniecpolem, Przedborzem, Opatowem, Kunowem, Brodami, Cisowem, Grabowcem, Bodzechowem i ponownie pod Opatowem. Ranny w nogę kulą i cięciem pałasza w głowę.
źródło: [Białynia-Chołodecki J., Pamiętnik powstania styczniowego...]
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Sereclnicki


Lucyna Skrzyńska
Id rekordu informacji: 47797
Lucyna Skrzyńska, zam. Żukowska. Lucyna ze Skrzyńskich, ur. 18.02.1844 Ostrowiec Św., zm. 5.2.1944
Już jako mała dziewczynka wychowywana w patriotycznym domu zdecydowana była na czynny udział w walce przeciwko Rosji. Wyrazem tego było, że będąc zaledwie 14 letnią dziewczynką w przysięgła choremu ojcu, że pomści wyrządzone krzywdy. W 1862 r. należała już do ruchu przygotowującego powstanie. Pracowała w organizacji narodowej jako kurierka. Po rozpoczęciu powstania w 1863 roku brała w nim czynny udział początkowo pod komendantem Wiśniewskim, a następnie wstąpiła do oddziałów dowodzonych przez generała Mariana Langiewicza. Były rotmistrz armii rosyjskiej, jej sąsiad Jan Jagniński z Garbacza, który u Langiewicza był instruktorem wojskowym i dowódcą oddziału kawalerii, uczył ją fechtunku i posługiwania się bronią palną. Pod jego okiem opanowała wkrótce technikę walki podjazdowej. Posługiwała się pseudonimem-imieniem "Fulgentyna".
Brała czynny udział w walkach pod Bodzentynem i Kunowem. Po kampanii Langiewicza jest w Hrubieszowskiem, pod dowództwem Jana Żalplachty - Zapałowicza. Niektóre informacje mówią, że walczyła również pod Batorzem, Tarnowatką, Fajstowicami i Żyrzynem (jednak kilka z nich się wyklucza). A w maju 1863 r. walczyła na Lubelszczyźnie w szeregach jednego z oddziałów galicyjskich W połowie maja 1863 r. podczas bitwy pod Tyszowcami została ranna w łopatkę i dostała się do niewoli.

Z pola bitwy Lucyna Skrzyńska została zabrana przez pułkownika rosyjskiego Emanowa, następnie aresztowana i przewieziona do szpitala Przez okres pięciu miesięcy leżała w szpitalu rosyjskim w Zamościu, a po wyzdrowieniu przez 7 miesięcy odbywała karę więzienia w twierdzy zamojskiej. Została zwolniona za poręczeniem dwóch obywateli ziemskich Jana Rudnickiego i Adolfa Rakowskiego, którzy poręczyli swoim majątkiem zwolniona została przez gubernatora Chruszczowa, gdyż groziła jej zsyłka na Sybir.

Po przeprowadzonym postępowaniu kwalifikacyjnym, otrzymała honorowy stopień podporucznika weterana i została wprowadzona do Imiennego wykazu weteranów powstań narodowych 1831, 1848 i 1863 roku[1]. W 1929 r. brała udział w zjeździe weteranów 1863 r. w Poznaniu, gdzie została udekorowana medalem Bolesława Chrobrego[2].

Była też na kolejnym zjeździe weteranów w Warszawie w 1930 r. Odznaczona została Krzyżem Niepodległości[3] i Krzyżem 70-lecia powstania styczniowego. Należała do grupy 53 weteranów, żyjących w roku 1938, którzy 22 stycznia 1938 roku zostali odznaczeni przez Prezydenta RP Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Osobiście otrzymała odznaczenie z rąk Marszałka Rydza-Śmigłego. Miała już wtedy 95 lat.

Zmarła 5 lutego 1944 r. w wieku 100 lat. Pochowana na cmentarzu w Lublinie przy ul. Lipowej 16 (sekcja 33, grób pojedynczy, murowany, wewnątrz pola, blisko rogu pn.- wsch.). Inskrypcja na płycie nagrobnej: śp./ Lucyna/ Żukowska/ żyła lat 98/zm. 5.II.1944/weteranka 1863 r./ porucznik/. Pochowana w grobie użyczonym przez Janinę Kwietniewską.
[1] Dz. Personalny Nr 11/1924 poz. 3644
[2] Imienna lista zatytułowana "Weterani - Województwo Lubelskie", sporządzona w 1929 r. w związku z odznaczeniami uczestników walk o niepodległość Polski, poz. 9
[3] MP 260/1930
[4] MP 17/1938
źródło: nad. Marcin Faliński, za: materiały rodzinne i zbiór źródeł
Nota biograficzna: Lucyna Skrzyńska
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Skrzyńska


Lucyna Skrzyńska
Id rekordu informacji: 48341
Córka hr. Skrzyńskiego z Czajęcic i Zofii Narzuchowskej. Urodzona 18.02.1844 Ostrowciec Świętokrzyski. Brała czynny udział w walkach pod Bodzentynem i Kunowem. Po kampanii Langiewicza jest w Hrubieszowskiem, pod dowództwem Jana Żalplachty - Zapałowicza. Niektóre informacje mówią, że walczyła również pod Batorzem, Tarnowatką, Fajstowicami i Żyrzynem (jednak kilka z nich się wyklucza). W maju 1863 r. walczyła na Lubelszczyźnie w szeregach jednego z oddziałów galicyjskich W połowie maja 1863 r. podczas bitwy pod Tyszowcami została ranna w łopatkę i dostała się do niewoli.
źródło: nad. DHRP, za: inf. nadesłane do bazy lokalizacji GP-DHRP
Szukaj więcej rekordów dot. nazwiska: Skrzyńska


  Jeśli szukasz konkretnej osoby, sprawdź wyszukiwanie wg nazwiska (litery w nagłówku)

Dlaczego rekordy się powtarzają? Dlaczego mają błędy? Te i inne odpowiedzi TUTAJ
Katalog Powstania Styczniowego wciąż rośnie. Rocznie zostaje dodanych średnio 5000 wpisów, zdjęć, punktów, not, linków i wiadomości. To żmudna i wymagająca praca społeczna.
Nie bądź obojętny. Wspomóż Fundację

Dzięki Waszemu wsparciu
udostępniamy już
ponad 5.000.000
jednostek informacji
  Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego  
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Bank Paribas 42 1750 0012 0000 0000 4108 9032
Przekaz online (usługa DotPay)
Wpisz kwotę:


Przelew kartą (usługa Pay Pal)



Co oznaczają te dane? - Najczęstsza bibliografia - Źródła, skróty - Autorzy bazy, nadawcy - Historia zmian
Dodaj informacje - Forum projektu - Poparcie i współpraca



© Genealogia Polaków - Źródła Tożsamość Rzeczypospolita 2010- 2021
Wszelkie kopiowanie zbioru zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.