Genealogia Polaków
=> Fundacja
=> Portal
==> Bazy danych
====> Leksykon
====> Powstanie Styczniowe
======> Powstańcy
======> Bitwy i potyczki
======> Światowy Szlak P.1863
======> Co oznaczają te dane?
======> Dodaj informacje
======> Bibliografia, źródła
======> Autorzy bazy, nadawcy
======> Poparcie i współpraca
======> Forum bazy
====> Właściciele Dóbr
====> Oficjaliści Prywatni
====> Mapa/Lokalizator
======> Dodaj punkt na mapie
=> Biblioteka/Forum
=> Archiwum zdjęć
=> Pomoce profesjonalne
=> WSPIERAJ !
 
MATERIAŁY DLA SZKÓŁ

Rota przysięgi powstańczej
Najważniejsze bitwy
Powstanie Zabajkalskie
 
WIĘCEJ NA TEMAT


Bitwy i potyczki - pełny katalog Wykaz bitew - lista skrócona
Zesłańcy
Zamordowani
Duchowni
Naczelnicy na Litwie (pdf)
Dowódcy oddziałów na Litwie (pdf)
Fotografie dot. powstania
Malarstwo o tematyce powstańczej
Wielkopolanie polegli w powstaniu
Powstańcy w Bawarii
Dorpartczycy
Denuncjatorzy, szpiedzy...
Pamiętniki Borkowskiego z 1863
Mogiła w Krasnobrodzie
Mogiła w Miniewiczach
Lista zdrajców
Wiele innych artykułów dot. powstania
 
PREZENTACJE POWER-POINT




* Prezentacja ogólna (3MB)
Można prezentować np. w szkołach
* Źródła historii powstańczej (12MB)
Szkoły, towarzystwa genealogiczne i in.

Powyższe prezentacje można używać dowolnie, np. jako materiały w czasie lekcji historii, lub urozmaicenie wykładów czy spotkań.
 
WYPOŻYCZ WYSTAWĘ



Wystawa "Powstanie Styczniowe"
Wystawę, można zamówić
 
GRY POWSTAŃCZE


Gra pudełkowa

Pierwsza polska gra dot. powstania 1863

Darmowa gra na komórkę

Graj na swojej komórce
 
 

Kod QR listy
(pełny kod VCard)
 
Katalog Powstańców Styczniowych
Kwerenda źródeł tożsamości Rzeczypospolitej
Wydział Fundacji Odtworzeniowej Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Nazwiska: A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  V  W  X  Y  Z  ? 

Znajdź w opisach:                    
(Wystarczy wpisać część wyrazu, bez gwiazdki)
 |  Zesłańcy
 |  Duchowni
 |  Zamordowani
 |  Bitwy i potyczki
 |  Mapa miejsc

Osoby o nazwisku Bohdanowicz związane z Powstaniem 1863r.
(Wypisy źródłowe - mogą się powtarzać)


Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 34744
mjr wojsk ros., poszukiwał kontaktu z organizacją narod.
źródło: [Galicja w Powstaniu Styczniowym...]


Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 45591
Paulin (Bogdanowicz, Nieczuj, Neczaj) udział w potyczkach: kowieńskie: (Użwenta 2.06.1863), Worny 26.06.1863, (Wobolniki 28.07.1863), Szywruciany 28.07.1863, Piłwele 7.09.1863, Tyrszkle 5.10.1863
informacje w nawiasach niepewne
źródło: nad. DHRP, za: Zieliński S., Bitwy i Potyczki...


Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 20793
Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki
źródło: [Marcinek R., Archiwum ks. Ludwika Ruczki...]


Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 55346
Resztki bandy Bohdanowicza zostały zniszczone przez majora Rakusa. Sam Bohdanowicz wzięty do niewoli z całym obozem
źródło: nad. GP, za: Kuryer Wileński 23.02.1863


Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 43895
wydalony przez kolegów za nieposzanowanie praw własności. Powstaniec, zesłany do ciężkich robót w Usolu
źródło: Lasocki W., Wspomnienia z mojego życia, t. II, Kraków 1934


Anna Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 52211
Pod sądem za współdziałanie z powstańcami.
źródło: Kobiety zamieszane w powstaniu na Litwie 1863, LVIA f. 1248-1-622


Barabra Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 52214
Panna, z kowieńskiego, p. Turgajcie, Politycznie nieprawowmyślna. Zesłana do gub. tomskiej 23.12.1864
źródło: Kobiety zamieszane w powstaniu na Litwie 1863, LVIA f. 1248-1-622


Bolesław Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 36142
uwięziony w Kownie
źródło: nad. Caseyy, za: Dziennik Poznański, 1863.11.22 R. 5 nr 268


Ewelina Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 52215
Szlachcianka, gub. grodzieńska, zesłana do Kostronska 17.5.1864
źródło: Kobiety zamieszane w powstaniu na Litwie 1863, LVIA f. 1248-1-622


Feliks Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 35684
skazany na wygnanie do Tomska wywieziony na Sybir 1863.10.09
źródło: nad. Caseyy, za: Dziennik Poznański, 1863.11.08 R. 5 nr 256


Kazimierz Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 46316
(Bogdanowicz), uczestnictwo w potyczkach: lubelskie: Mała Bukowa 23.01.1863, Rudka 17.02.1863, Źezulin 26.02.1863 dostał się do niewoli, (podlaskie: Włodawa 28.04.1863)
informacje w nawiasach niepewne
źródło: nad. DHRP, za: Zieliński S., Bitwy i Potyczki...


Kazimierz Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 26784
Naczelnik partii, 25 lutego 1863 r rozstrzelany w Lublinie.
inf. z raportów zaborczych, mogą zawierać błędne dane i tendencyjne uzasadnienia
źródło: [Słotwiński A., Unia podlasko-chełmska od r. 1875-1885 za: CBP]


Kazimierz Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 33697
obyw. z powiatu Radzyńskiego, od pierwszego zawiązku najczynniej i najskuteczniej działający, był jednym z pierwszych, którzy w chwili wybuchu powstania udział wzięli. Zaraz w początku powstania znajdując się we dworze wsi MałejBukowy, obskoczony przez ułanów moskiewskich został schwytany. Włościanie jednakże wsi Bukowej i okoliczni, dowiedziawszy się o tem, czemprędzej uzbroili się w kosy, a napadłszy na ułanów uwolnili go. Następnie jako naczelnik wojonnego Chełmskiego powiatu brał czynny udział w walce, zostając pod rozkazami Zdanowicza a raczej Leona Frankowskiego. W Łęcznej i Nadrybnie zabrał kassy moskiewskie i ogłosił Rząd Narodowy. W Lubelskiem 17 lutego po połączeniu się z oddziałem Radziejowskiego pod Uchaniem, gdy wracał z okolic Krasnego Stawu na czele 1000 ludzi, spotkany przez majora Rakuczego z Wołogodzkiego pułku piechoty w 550 piechoty i 50 kozaków pod Rudką w Lubelskim, odparł moskali ubiwszy im 40 a straciwszy swoich w zabitych 9, w rannych 13, poczem nieprzyjaciel się cofnął. (Wiadomość tę podaje Breslauer Zeitung, którą przedrukował Dz. Pozn. Nr 55 i Dz. Warsz. Nr 41 gdzie o stratach nic ma mowy). Następnie w dniu 24 tegoż miesiąca, wedlug raportu majora Rakuczy (Dz. Warsz. Nr 48), ostatnie szczątki oddziału Bohdanowicza zostały zupełnie zniesione. Celem zaopatrzenia swego nowo organizującego się oddziału w żywność, udał się do wsi Żezulina zkąd bryczką powracając ujęty został 28 lutego 1863 roku, i rozstrzelany. (Czas Nr 63 podaje że 7 marca, Nr 67 podaje 12 tegoż miesiąca), jeszcze na placu śmierci odrzuciwszy pogardliwie myśl podania się do łaski, do której go usilnie jen. Chruszczow namawiał. Był nieustraszonej odwagi, nie znał żadnego niebezpieczeństwa. (Opis egzekucyi patrz Czas Nr 57 i 66 z r. 1863).
źródło: [Kolumna Z., Pamiątka dla rodzin polskich..., t. I]


Kazimierz Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 42719
stracony 9.3.1863 w Lublinie
źródło: nad. Bożena Kuliberda, za: Białynia-Chołodecki J., Księga Pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864, Lwów 1904


Kazimierz Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 57183
właściciel Nadrybia w Krasnostawskiem, naczelnik wojenny tego powiatu. Dowódca oddziału w Lubelskiem. Dostawszy się do niewoli rozstrzelany został w Lublinie 11 marca 1863 r. Obywatel z powiatu radzyńskiego. Zaraz w początkach powstania, znajdując się we wsi Małej Bukowy obskoczony przez ułanów rosyjskich został schwytany, lecz włościanie uzbroiwszy się w kosy i napadłszy na ułanów odbili go. Jako naczelnik wojenny chełmskiego powiatu brał czynny udział walkach pod Zdanowiczem, a raczej Leonem Frankowskim. W Lubelskiem połączywszy się z oddziałem Radziejowskiego pod Uchaniem 17 lutego. Napadnięty przez majora Rakuczego z Wołogodzkiego Pułku Piechoty pod Rudką w Lubelskiem odparł Moskali ubiwszy im 40 ludzi. Następnie 24 lutego napadnięty ponownie został zupełnie zmieciony. Celem zaopatrzenia nowo tworzącego się oddziału w żywność udał się do wsi Żeżulina, skąd wracając ujęty został przez Moskali i rozstrzelany 28 lutego 1863 r. Jeszcze na placu śmierci odrzuciwszy pogardliwie myśl podania się do łaski, do której go usilnie generał Chruszczow namawiał. Był nieustraszonej odwagi, nie znał żadnego niebezpieczeństwa.
źródło: nad. GP, za CDIAL 195-1-58 (Zbiory Tadeusza Sauczeya)


Kazimierz Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 75
Właściciel Nadrybia w powiecie Krastostawskim,wojenny naczelnik tego powiatu,sformował własnym kosztem oddział złożony z 400 ludzi - piechoty w brązowych świtkach z czarnymi pasami i czarnemi barankowemi konfederatkami o różnokolorowych kokardach,dalej z 60 ludzi konnicy w granatowych mundurach,barankowych czapkach i brązowych burkakach.Piechota uzbrojona w myśliwskie strzelby,kawalerya w lance z biołoczeronemi chorągiewkami,pałasze i pistolety. Walczył z oddziałami rosyjskimi pod dowództwem majora Rakuzy.Dopiero po ściągnięciu przez Rosjan posiłków z Lublina oddział został rozbity a Bohdano
źródło: http://www.genealogia.okiem.pl/forum/viewtopic.php?f=36&t=17


Klara Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 52210
19 lat z witebskiego (Połocki). Sądzona za zbieranie składek dla powstańców 17.10.1864
źródło: Kobiety zamieszane w powstaniu na Litwie 1863, LVIA f. 1248-1-622


Marianna Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 52212
Słążąca, mieszanka. Sądzona za to że wiedziała o czynach ks. Zunowiniego, u którego służyła. Zesłana do gub. tomskiej 10.5.1864
źródło: Kobiety zamieszane w powstaniu na Litwie 1863, LVIA f. 1248-1-622


Michał Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 46445
uczestnictwo w potyczkach: wileńskie: Szeszole 30.04.1863 poległ
źródło: nad. DHRP, za: Zieliński S., Bitwy i Potyczki...


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 42720
"Nieczuja" stracony 28.12.1864 w Szawlach
źródło: nad. Bożena Kuliberda, za: Białynia-Chołodecki J., Księga Pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864, Lwów 1904


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 33696
(pseudonim Nieczuj), dowódzca oddziału, obywatel powiatu Szawelskiego b. junkier wojsk moskiewskich, rozstrzelamy 28 grudnia 1863 r. w Szawlach na Żmudzi. (Dz. Pozn. Nr 8, Dz. Pow. Nr 44).
źródło: [Kolumna Z., Pamiątka dla rodzin polskich..., t. I]


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 74
Obywatel z powiatu Szawlskiego ,służył jako junkier w wojsku rosyjskim.Po wybuchu powstania stanął pod pseudonimem Nieczuja ,jako dowódca,na czele oddziału.wzięty do niewoli został rozstrzelany w Szawlach na Żmudzi 28.grudnia.1863 roku
źródło: http://www.genealogia.okiem.pl/forum/viewtopic.php?f=36&t=17


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 58146
Paulin Bohdanowicz (Nieczuj).
Obok postaci które powagą swego stanowiska stawały na czele narodowego ruchu, zjawiały się coraz to nowe imiona patrjotów, uwieńczone laurowym wieńcem, zdobytym na krwawem polu ofiary. Z liczby takich Polaków był Paulin Bohdanowicz. Męztwo i chwalebne czyny, złożone na ołtarzu ojczyzny, zapiszą nazwisko Niecznja obok imion Dołęgi i ks. Mackiewicza, niezatartych w narodowej pamięci. Bohdanowicz był młodzianem lat 21, pełen zdrowia i życia, z sercem pełnem miłości ojczyzny. Wychowanie odebrał w szkole artyleryjskiej w Petersburgu. Lubo od dzieciństwa opuścił ojczystą ziemię, szlachetna ta dusza przechowała cały ogień patrjotyzmu. Miłość ojczysta była właśnie powodem, iż Bohdanowicz został wydalony ze szkoły, za jakąś polską manifestację i odtąd jako junkier artyleryjski, pełnił służbę w arinji moskiewskiej. Wkrótce też uwolnił się z pułku, gdy sprawa narodowa zawezwała go na pole działań. Posiadając znaczną majętność w powiecie szawelskim, gdzie przebywała jego rodzina, tam się też naprzód udał. Pisarski był zanominowany wojennym naczelnikiem powiatu, więc Nieczuj wdrożoony do karności, oddal się pod jego rozkazy. Pisarski udzielił mu upoważnienie do zgromadzenia ochotników, aplikowania ich na żołnierzy i wcielania do jego oddziału. Nieczuj więc został organizatorem. Nie przesądzimy kwestji, jeśli, powiemy, że w ostatniem powstaniu rzadko kiedy umiano się poznać na ludziach. Nieczuj posiadał wszystkie zalety dobrego żołnierza i dowódcy. Karny, odważny i przytomny, chciwy był niebezpieczeństw, a główną zasadą jego taktyki było: naprzód — na bagnety! Szkoda, iż nie wielu dowódców naszych było z podobnem usposobieniem. Wychowanie żołnierskie oswoiło go z wojennemi trudami i pracom iego nadało hart wojskowy, którego najwięcej brakowało naszym sejmikowym partyzantom. Szanowany i ubóstwiany przez żołnierzy, w prędkim czasie otoczył siebie gronem 150 doborowego żołnierza wprawiając go w musztrę i oswajając ze wszelkiemi wymaganiami wojny. Nie widząc chwili stosownej unikał potyczki, a gdy wyaplikował żołnierza, stawił się przed Pisarskim i oddał mu 120 ludzi. Pozostałych 30stu towarzyszyło mu w dalszej wyprawie. Za kilka dni Nieczuj posiadał już przeszło 80 osób, z których 20stu stanowiło kawalerję (kozaków), reszta piechotę (strzelców).
Skwarny czerwiec dokuczał powstańcom i znojem słońca i znojem trudów wojennych. Dnia 20 t. m. Mieczuj po męczącym pochodzie, wprowadził oddział na krótki spoczynek pod cień puszczy odwiecznej, gdy zadyszany wieśniak przyniósł wiadomość o Moskwie. W miasteczku Wornie o milę od obozu ulokowało się 80 dragonów i nic nie stawało na przeszkodzie do skorzystania ze zręczności. Pojmujemy jakie owa wiadomość sprawiła wrażenie na umyśle Nieczui. W mgnieniu oka uszykował kompanję, wezwał najodważniejszych i na czele 50ciu ludzi przyśpieszonym marszem udał się ku Worniom.
Już się słońce chyliło ku zachodowi, kiedy Nieczuj zbliżał się ku miasteczku. Wornie, położone w dolinie nad rzeczką Wornienką, otoczone są pagórkowatą miejscowością, a miasto ukazuje się widzom wtenczas zaledwo kiedy doń wstępują. Miejscowość szła w parze z zamiarami Nieczui. Korzystając przytem z furgonów żydowskich, które wstępowały do miasta, wpadł z nienacka, a oskoczona wedeta złożyła broń. Aresztowany moskal stał się przewodnikiem. Równa kolej spotkała i drugą wede-tę. W mgnieniu błyskawicy rozniosła się trwoga po mieście Moskale poczuli niebezpieczeństwo. Rozproszonych po mieście ogarnęła trwoga. Nie było dla nich, ani ogrodzenia dosyć wysokiego, ani Wornienką nie była zbyt głęboka. Bez mundurów i bez' broni unosili się przez pola, a wieśniacy z upodobaniem przyglądali się widowisku. W domu asesorskim były natenczas koszary, gdzie pozostałych kilkunastu nie mogąc ratować się ucieczką, dało kilka strzałów do powstańców. Nieczuj w celu powstrzymania uciekają cej Moskwy, wysłał kawalerję dla oskrzydlenia pozycji i zabierania jeńca. Zaledwo kawaler ja posunęła się się ku rynkowi, ujrzała z przeciwnej strony szykującą się piechotę moskiewską w liczbie dwóch kompanji, które niespodzianie przybyły z Kosień. Zawiadomiono o tem Nieczuję. Nie tracąc przytomności, z męztwem godnem podziwu, Nieczuj wydał rozkazy nielicznej garstce. Dwudziestu killcu pod dowództwem Palczewskiego, wysłał na drugą stronę Wornienki, sam zaś z kawalerją, niemając czasu do odwrotu, zaj:\ł karczmę drewniany położoną nad samym brzegiem Wornienki. Skrzydła powstańców, lubo przecięte rzeką, wspierały się wzajemnie, lecz Palczewski, zajmując ogród przy kurji kanonika Kul-wińskiego, bronił karczmy od otoczenia. Rozpoczęła się walka zacięta. Nieczuj jeszcze przed wstąpieniem do karczmy, został raniony w ramię. Nie tracąc jednak odwagi, rozkazuje zatarasować otwory, wstąpić na dach i z tamtą d rozpocząć ogień. Wornienką wzbraniała Moskwie ostąpić karczmo. Z drugiej zaś strony szereg domów razem połączonych, stawił v o-skwę w możności atakowania tylko z dwóch stron. Powstańcy razili strzałami i wszelkie usiłowania atakujących spełzły na niczem. Cztery razy moskiewskie kolumny szły na bagnety, ale liczne strzały zmuszały do odwrotu. Przed samym zachodem Moskale zdołali podpalić karczmę. Krew się sączyła po rynsztokach i kłęby dymu rozdzielały walczących. Już się rzadziej dawały słyszeć strzały Palczewskicgo i atak Moskwy stał się mniej natarczywym. Zaczęło zmierzchać. Karczma objęta ogniem wkrótce już miała zniknąć w płomieniach. Znaglony pożarem Nieczuj zgromadza kilkunastu pozostałych i korzystając ze zmroku, przez tylne drzwi wymyka się ku Wornience. Osłabiony upływem krwi i zmęczeniem w trzygodzinnej walce, na haikach towarzyszy przebył rzekę i niepostrzężony wymknął się z miasta. Tejże nocy miał się na miejsce obozu. Przywitał pozostałych w lesie towarzyszy, lecz nie mogąc im dalej przywodzić po-uwalniał do domów, naznaczając dzień zbioru. Ha u a mu dolegała, sprawując coraz to nieznośniejszą męczarnię. Pożegnał więc mężnych towarzyszy broni i uda) się w bezpieczne miejsce na dwutygodniowy spoczynek.
Po miesiącu dopiero, kiedy się zagoiła rana, Nieczuj zażądał znowu walki. W połowie sierpnia zebrał naprędce kilku swoich i połączył się z ks. Dębskim, który dowodził 60 ludźmi. Wkrótce przybył Pisarski na czele kilkunastu. Tegoż dnia zawiadomiono, iż kozacy świeżo zaciężni przez Szeremietjewa, w celu zemszczenia się za śmierć brata zabitego pod Popielanami (potyczka Jabłonowskiego), będą przechodzić gościńcem o póltory mili od obozu. Połączeni wodzowie złożyli radę, a zagrzani męztwem i zapałem Nieczuja, postanowili zrobić zasadzkę. Przebyli trzęsawiska i bagna, na których może nigdy ludzka nie stanęła stopa i w niewielkim gaiku, nad raeką Szymszą, uszykowali swoich w gęstwinie. Przepuścili bez strzału kilkunastu kozaków i godzin kilka czekali z niecierpliwością, a nawet już wątpili o ich przybyciu, kiedy usłyszeli głuchy, zbliżający się tentent. Przeszła awangarda, a w minut kilka ukazał się korpus. Runęły wtenczas strzały powstańców. Oniemieli kozacy, stanęli jak wryci. Zeskoczyli z koni, które tratowały zabitych i rannych i rucili się ku stronic przeciwnej. Przerażenie Moskwy i nieład kawalerji zbitej na miazgę, trudne są do opisania. Z przeraźliwym wyciem rzucali się tu i owdzie, wołali: na piki! lecz żadnego nie byli w stanie postawić odporu. Na nieszczęście za kozakami zdążała piechota. Szybkim zwrotem oskrzydliła powstańców, zostawiając im bagno do odwrotu. Powstańcy przebyli bagno, a ciężka piechota moskiewska zmuszona była zaniechać pogoni. Zasadzka owa miała miejsce w polowie sierpnia, w powiecie szawelskim pod Szyrwuciami. Ilu legło Moskali, trudno obliczyć. Siniało jednak można powiedzieć, źe żaden strzał powstańców nie padł na próżno. Przedzieleni kilkunastokrokową przestrzenią, strzelali w ścieśnioną masę, bezwładną i bierną, pod wpływem nieoczekiwanego ciosu.
Odtąd Nieczuj wspólnie z księdzem Dębskim, wciąż ścigani przez Moskwę, do późnej jesieni dzielili los wspólnych trudów. Pod koniec, sierpnia zaatakowani przez kilkudziesięciu Moskali pod Piłwela-mi zręczny postawili opór, lecz Moskale uratowali siebie szybkim odwrotem. W kilka dni po potyczce, Nieczuj widząc niepodobieństwo podjazdowej wojny, dla przeciągania ruchawki, uwolnił piechotę i sformował niewielki kawaleryjski oddział. Niespodziany napad w lasach tyrszklewskich (w powiecie telszewkim), pozbawił go koni. Jeden tylko ks. Dębski zdołał ratować się konno. Wspólne usiłowania prze-dewszystkiem zaś niezmordowana czynność Nieczuja,
stworzyły znowuż nieliczny oddział kawalerji. W początkach listopada zaniemógł ks. Dębski i opuścił obóz. Toż zamierzył uczynić Nieczuj. Nadwątlono zdrowie, zwłaszcza gdy się odnowiła rana, zmusiło go w pierwszej połowie listopada uwolnić żołnierzy i udać się na spoczynek. Nieostrożność zdradziła miejsce jego pobytu. Nieczuj krył się w majętności Puszynów [Puszynowo], należącej do jego rodziny. Zdrada, której powodem była pokątna intryga, odkryła jego kryjówkę, poczem pewna kobieta den uncjo wała Moskwie. W chwili kiedy najmniej się spodziewano, kapitan Szram (niemiec), oskoczył mieszkanie i aresztował Nieczuję. Mężny młodzian porwał za rewolwer, z którym się nigdy nie rozstawał i chciał sobie odebrać życie. Zwilgocony proch wymówił posłuszeństwo. Stawiony przed komisję w Szawlach, z prawdziwą rezygnacją i męztwem odpierał zarzuty sędziów. Znalezienie się jego wzbudzało nie tylko uszanowanie w obecnych, lecz wywołało nawet przyjazną manifestację wojskowych. Oficerowie jako kolegę, wzięli go pod swoją opiekę, osładzali jak mogli resztę jego życia i obiecali protekcję w razie gdyby wyrok Murawjewa skazał go na śmierć. Komisja śledcza do tego stopnia posunęła swą powolność, że zezwoliła na odwiedziny krewnych i znajomych. Trudno było przypuszczać, żeby po takim obrocie rzeczy, Nieczuj mógł być rozstrzelany. Dekret Murawjewa zapadł, lecz wstrzymano się z wykonaniem. Oficerowie zażądali zwłoki,
Sodali petycję do cara, prosząc o złagodzenie kary dla Nieczuja. Poczciwość moskiewska przekroczyła zwykłe swe granice, więc jakżeż car mógł na to zezwolić. Murawjew potępiając gorszącą swawolę wojskowych, powtórzył wyrok i mężny Bohanowicz zginął od kuli oprawców.
źródło: nad. GP , za: na podst.: Ojczyzna, dziennik polityczny, literacki i naukowy 1865 nr 45


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 19712
rozstrzelany w Szawlach na Żmudzi za udział w powstaniu d. 28. grudnia 1863.
źródło: [StupSP]


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 37777
stracony Szawle 28.12.1863
źródło: nad. Bożena Kuliberda, za: Rok 1863.Wyroki śmierci. Wileńskie Źródła Archiwalne. Wydano Wilno


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 35358
zm. 1863.12.23, Szawlach, powstaniec, rozstrzelany
źródło: nad. Caseyy, za: Dziennik Poznański, 1864.01.12 R. 6 nr 8


Paulin Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 23809
Zwany Nieczują, Odniósł 29 kwietnia zwycięstwo pod Triszkami, między Telszami w Szawlach niepokoił załogi rosyjskie a 26 czerwca wpadł do miasteczka Wornie, gdzie stoczył zaciętą walkę z Moskwą. 28 lipca pobił Szuwałowa pod Wobolnikami w powiecie poniewiezkim, 28 sierpnia nad Szymszą pod Szyrwuciami z Dębskim i Pisarskim pobił Szeremietiewa, brata zabitego pod Popielanami.
źródło: [CDIAL 102-1-75, lista powstańców - rękopis]


Paulin Ksawery Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 27057
Syn Antoniego, szlachcic, junkier w dymisji. Skazany, według konfirmacji Głównego Naczelnika Kraju. Rozstrzelany w m. Szawlach 16 grudnia 1863 roku, za zdradę Rządu tem, że wstąpił do powstania, formował oddziały powstańcze, dowodził nimi ze zbrojną akcją przeciwko wciskom, — popełniał zabójstwa, rozboje i grabieże w miejscowościach z ludnością pozostałą wierną swemu obowiązkowi.
Wyrok w brzmieniu oryginalnym, może nie być całkiem zgodny ze stanem faktycznym.
źródło: [Studnicki W., Rok 1863. Wyroki śmierci ...]


Stefan Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 54785
Major ułanów wojsk rosyjskich. Zaraz po wybuchu powstania w r. 1863 opuścił wojsko rosyjskie i przyłączył się do powstania. Po ukończeniu walki osiadł w Dreźnie, gdzie zajmował się udzielaniem lekcji oraz tłumaczeniem wielu rzeczy polskich na język niemiecki. Zmarł w Dreźnie 27 marca 1891 r.
źródło: nad. GP, za: CDIAL 195-1-58 (Zbiory Tadeusza Sauczeya)


Teresa Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 52213
Obywatelska, lat 74 z mohylewskiej (Sieńsk), Skazana za współczucie dla powstańców. Zwolniona z aresztu 31.12.1864
źródło: Kobiety zamieszane w powstaniu na Litwie 1863, LVIA f. 1248-1-622


Wanda Bohdanowicz
Id rekordu informacji: 52216
Mohylew. Sądzona za udział w demnstracjach. Zwolniona z aresztu 27.2.1865
źródło: Kobiety zamieszane w powstaniu na Litwie 1863, LVIA f. 1248-1-622


Znajdź nazwiska zbliżone do nazwiska Bohdanowicz
Genealogia rodziny Bohdanowicz


Dlaczego rekordy się powtarzają? Dlaczego mają błędy? Te i inne odpowiedzi TUTAJ
Katalog Powstania Styczniowego wciąż rośnie. Rocznie zostaje dodanych średnio 5000 wpisów, zdjęć, punktów, not, linków i wiadomości. To żmudna i wymagająca praca społeczna.
Nie bądź obojętny. Wspomóż Fundację

Dzięki Waszemu wsparciu
udostępniamy już
ponad 5.000.000
jednostek informacji
  Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego  
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Bank Pocztowy 96 1320 1856 2935 3154 2000 0001
Przekaz online (usługa DotPay)
Wpisz kwotę:


Przelew kartą (usługa Pay Pal)



Co oznaczają te dane? - Najczęstsza bibliografia - Źródła, skróty - Autorzy bazy, nadawcy - Historia zmian
Dodaj informacje - Forum projektu - Poparcie i współpraca



© Genealogia Polaków - Źródła Tożsamość Rzeczypospolita 2010- 2018
Wszelkie kopiowanie zbioru zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.