Mała miejscowość położona na prawym brzegu Wisły, w prostej linii między Górą Kalwarią a Karczewem.
Wznosi się tu pałac, zaliczany do jednych z najcenniejszych zabytków barokowych Mazowsza. Usytuowany na sztucznej wyspie (zwanej Uroczysko Rokola),na dawnym starorzeczu Wisły -należał do rodu Bielińskich.
Fundatorem był Kazimierz Bieliński, ojciec Michała Bielińskiego, właściciela Kozłówki w woj. lubelskim. Projektował go prawdopodobnie Tylman van Gameren, natomiast w późniejszą rozbudowę zaangażował się podobno Jakub Fontana. Podobno była to pietrwsza w Polsce rezydencja, wyposażona w pełni w system centralnego ogrzewania.Pałac powstał w latach 1693-1703. Po drugiej stronie "jeziora', w częsci folwarcznej znajduje się zabytkowy dworek-oficyna, w narozniku którego jest (była jeszcze w latach 50 XX w) wmurowana kamienna kula armatnia - jak twierdziła miejscowa ludność - z czasów Potopu Szwedzkiego.
Bielińscy - był to ród bardzo dziwny.
Z jednej strony członkowie tego rodu źle wpisali się do historii Polski, a z drugiej byli wielkimi patriotami.
W 1705 roku Kazimierz Bieliński gościł cara Piotra I i króla Augusta Mocnego. Odbyły się wtedy pierwsze rozmowy o rozbiorze Polski. Plany te jednak nie zostały zrealizowane. Dopiero wiele lat później w pierwszym rozbiorze wziął udział wnuk Kazimierza, Stanisław Bieliński, który pełnił funkcję marszałka sejmu targowickiego.
Przeciwieństwem Kazimierza Bielińskiego był jego syn Franciszek – marszałek wielki koronny, który wniósł ogromne zasługi dla Warszawy. Kierowana przez niego Komisja Brukowa poprawiła warunki komunikacyjne i sanitarne miasta. Prace te polegały na wytyczeniu nowych ulic, wyłożeniu nowym brukiem ulic nowych i istniejących oraz przekopaniu kanałów. Również stan bezpieczeństwa w mieście poprawił się, dzięki wprowadzeniu oświetlenia. Jedna z głównych ulic obecnej Warszawy wytyczona przez Franciszka Bielińskiego, w 1770 roku otrzymała miano Marszałkowskiej, zawdzięczając swą nazwę funkcji pełnionej przez jej projektanta.
Wracając do pałacu w Otwocku Wielkim, to jego świetność zakończyła się w połowie XIX wieku. Nikt w nim nie mieszkał, świecił pustkami. Po pierwszej wojnie światowej popadł w ruinę, a druga wojna tę ruinę zwiększyła. Stacjonujący tutaj przez jakiś czas sowieccy żołnierze zabawiali się strzelaniem do sutków i oczu dam, przedstawionych na barokowych malowidłach sciennych... W okresie powojennym rozpoczęto prace konserwatorskie przywracające pałacowi dawny wygląd. Lecz nie był on udostępniony do zwiedzania. WPóźniej mieścił się w nim Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich Dziewcząt (lata 50-te i początek 60-ych XX w.) przeniesiony później do Mrozów. Kilka lat przed stanem wojennym - władze komunistyczne zaczęły go remontować, z przeznaczeniem na rządową rezydencję. W latach dziewięćdziesiątych właścicielem była Kancelaria Prezydenta, a w ostatnich latach pieczę sprawowało MSWiA. W 2004 roku pałac wraz z parkiem przejęło Muzeum Narodowe tworząc oddział Muzeum Wnętrz. Od wiosny 2007 roku jest udostępniony do zwiedzania.
Przez Otwock Wielki przebiega szlak pieszy koloru czerwonego.
Zachęcamy do zwiedzenia pałacu i otaczającego parku, w którym zachowały się okazałe pomniki przyrody.
Wznosi się tu pałac, zaliczany do jednych z najcenniejszych zabytków barokowych Mazowsza. Usytuowany na sztucznej wyspie (zwanej Uroczysko Rokola),na dawnym starorzeczu Wisły -należał do rodu Bielińskich.
Fundatorem był Kazimierz Bieliński, ojciec Michała Bielińskiego, właściciela Kozłówki w woj. lubelskim. Projektował go prawdopodobnie Tylman van Gameren, natomiast w późniejszą rozbudowę zaangażował się podobno Jakub Fontana. Podobno była to pietrwsza w Polsce rezydencja, wyposażona w pełni w system centralnego ogrzewania.Pałac powstał w latach 1693-1703. Po drugiej stronie "jeziora', w częsci folwarcznej znajduje się zabytkowy dworek-oficyna, w narozniku którego jest (była jeszcze w latach 50 XX w) wmurowana kamienna kula armatnia - jak twierdziła miejscowa ludność - z czasów Potopu Szwedzkiego.
Bielińscy - był to ród bardzo dziwny.
Z jednej strony członkowie tego rodu źle wpisali się do historii Polski, a z drugiej byli wielkimi patriotami.
W 1705 roku Kazimierz Bieliński gościł cara Piotra I i króla Augusta Mocnego. Odbyły się wtedy pierwsze rozmowy o rozbiorze Polski. Plany te jednak nie zostały zrealizowane. Dopiero wiele lat później w pierwszym rozbiorze wziął udział wnuk Kazimierza, Stanisław Bieliński, który pełnił funkcję marszałka sejmu targowickiego.
Przeciwieństwem Kazimierza Bielińskiego był jego syn Franciszek – marszałek wielki koronny, który wniósł ogromne zasługi dla Warszawy. Kierowana przez niego Komisja Brukowa poprawiła warunki komunikacyjne i sanitarne miasta. Prace te polegały na wytyczeniu nowych ulic, wyłożeniu nowym brukiem ulic nowych i istniejących oraz przekopaniu kanałów. Również stan bezpieczeństwa w mieście poprawił się, dzięki wprowadzeniu oświetlenia. Jedna z głównych ulic obecnej Warszawy wytyczona przez Franciszka Bielińskiego, w 1770 roku otrzymała miano Marszałkowskiej, zawdzięczając swą nazwę funkcji pełnionej przez jej projektanta.
Wracając do pałacu w Otwocku Wielkim, to jego świetność zakończyła się w połowie XIX wieku. Nikt w nim nie mieszkał, świecił pustkami. Po pierwszej wojnie światowej popadł w ruinę, a druga wojna tę ruinę zwiększyła. Stacjonujący tutaj przez jakiś czas sowieccy żołnierze zabawiali się strzelaniem do sutków i oczu dam, przedstawionych na barokowych malowidłach sciennych... W okresie powojennym rozpoczęto prace konserwatorskie przywracające pałacowi dawny wygląd. Lecz nie był on udostępniony do zwiedzania. WPóźniej mieścił się w nim Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich Dziewcząt (lata 50-te i początek 60-ych XX w.) przeniesiony później do Mrozów. Kilka lat przed stanem wojennym - władze komunistyczne zaczęły go remontować, z przeznaczeniem na rządową rezydencję. W latach dziewięćdziesiątych właścicielem była Kancelaria Prezydenta, a w ostatnich latach pieczę sprawowało MSWiA. W 2004 roku pałac wraz z parkiem przejęło Muzeum Narodowe tworząc oddział Muzeum Wnętrz. Od wiosny 2007 roku jest udostępniony do zwiedzania.
Przez Otwock Wielki przebiega szlak pieszy koloru czerwonego.
Zachęcamy do zwiedzenia pałacu i otaczającego parku, w którym zachowały się okazałe pomniki przyrody.
Bibliografia
informacje własne
http://ktpzg.pttk.pl/ciekawe/ciekawostki_all.php