Największym zaufaniem Polaków cieszy się strażak ze straży pożarnej i pielęgniarka. Ratują życie, dbają o zdrowie. Historia pielęgniarstwa sięga wiele wieków wstecz. W Polsce pielęgniarstwo opierało się do XIX wieku na charytatywnej pracy zakonników i zakonnic. Również w XIX wieku opiekę nad chorymi sprawowały siostry zakonne. W podpisanych kontraktach podawano zakres obowiązków i wysokość wynagrodzenia. Opiekowały się one chorymi, wykonywały zalecenia lekarskie, pracowały w kuchni, piekarni czy pralni. Miały zagwarantowaną opiekę po wypadku w pracy czy w chorobie. A nawet zagwarantowany pochowek. Dopiero w latach 30. XIX wieku ukazały się pierwsze podręczniki opisujące jak opiekować się chorymi. Na przełomie wieku XIX i XX w szpitalach jedna pielęgniarka przypadała na ponad 30 chorych. W tej opiece nad chorym pomagały im zakonnice. Pierwsze świeckie szkoły pielęgniarskie utworzono we Lwowie, Krajkowie, Poznaniu. W tych szkołach uczono anatomii, higieny, pierwszej pomocy i dietetyki. Po I wojnie światowej w roku 1921 powstała w Poznaniu Wyższa Szkoła Pielęgniarek i Higienistek PCK. Po sześciu latach szkoły średniej, ukończeniu 18 lat i pozytywnej opinii o przydatności do zawodu kandydatki na pielęgniarkę uczyły się dwa lata. W roku 1921 w Warszawie powołano Warszawską Szkołę Pielęgniarstwa a w roku 1925 założono Stowarzyszenie Pielęgniarek Zawodowych. W roku 1935 ogłoszono Ustawę o pielęgniarstwie, w której był określony obowiązek zdania egzaminu państwowego. Po II wojnie światowej zakładano licea pielęgniarskie i policealne szkoły medyczne. W latach 70. XX wieku organizowane jest kształcenie pielęgniarskie na poziomie uniwersyteckim. Powstają Wydziały Pielęgniarstwa w większych miastach : w Lublinie, Katowicach, Poznaniu, Wrocławiu, Krakowie. Po II wojnie światowej brakowało wykwalifikowanych położnych to organizowano trzyletnie szkoły położnicze a od roku 1950 izby porodowe. Od lat 70. XX wieku likwidowano izby porodowe a porody odbywały się w szpitalach lub w domu. W roku 1996 wprowadzono pierwsze magisterskie studia położnicze na Akademii Medycznej w Lublinie. Dawniej położną nazywano akuszerką, kobietę zajmującą się zawodowo odbieraniem porodów i opieką nad rodzącą. Kobiety nie wykwalifikowane odbierające poród nazywano babami.
Od dnia 15 września roku 1953 w nowym gmachu przy ulicy Kaszubskiej 43 otwarto dwuletnią Państwową Szkołę Pielęgniarstwa w Kaliszu. Szkoła miała cztery pomieszczenia klasowe, dwie sale demonstracyjne, bibliotekę, świetlicę, salę gimnastyczną, stołówkę i internat. Uczennice wszystkie mieszkały w internacie a do domu jechały raz w miesiącu. Mieszkały w pokojach wieloosobowych a nauka pozalekcyjna odbywała się w klasach. Uczennice przez trzy miesiące uczyły się teorii a potem praktykowały w szpitalach i przychodniach. Od września roku 1960 Liceum Medyczne Pielęgniarstwa kształciło średnią kadrę medyczną przez cztery lata. Później to już placówka nazywała się Zespół Szkół Medycznych w Kaliszu. W latach 1980-1990 szkołę opuszczało co roku około 150 do 170 absolwentów. Z czasem Wydział Pielęgniarstwa miał coraz mniej absolwentów. W latach 2000-2002 szkoła nie kształciła pielęgniarek. W roku szkolnym 2002/2003 wznowiono kształcenie na kierunku pielęgniarskim. Egzaminem wstępnym była rozmowa kwalifikacyjna. Nauka trwała 2,5 roku a absolwenci mogli pracować w placówkach służby zdrowia, opiekuńczych i prowadzić prywatną praktykę. W roku 2005 przekształcono Medyczne Studium Zawodowe im. Marii Skłodowskiej-Curie na Szkołę Policealną Nr7 im. Marii Skłodowskiej-Curie w Kaliszu. Już w luty roku 2009 Rada Miejska Kalisza przyjęła uchwałę o likwidacji Szkoły Policealnej Nr7 im. Marii Skłodowskiej-Curie w Kaliszu. Uzasadnieniem było że szkoła posiadała trzy oddziały gdzie uczyło się w sumie 65 uczniów. Przy tak małej ilości uczniów koszty nauczania wzrosły. Ponadto w przypadku zawodów medycznych coraz więcej wymagane były Licencjaty. Licencjat to tytuł zawodowy nadawany absolwentom studiów wyższych pierwszego stopnia (licencjackich) w Polsce.
W roku 1999 utworzono w Kaliszu Państwową Wyższą Szkołę Zawodową (PWSZ) a obecnie to jest Uniwersytet Kaliski im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego gdzie kształci się pielęgniarki na poziomie wyższym. Obecnie Wydział Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Kaliskiego im Prezydenta Wojciechowskiego kontynuuje tradycje kształcenia medycznego w mieście, a baza dydaktyczna znajduje się w Collegium Medicum. Blisko uczelni jest szpital przy ulicy Toruńskiej.
To właśnie w budynku Collegium Medicum znajduje się Muzeum Pielęgniarstwa którego pomysłodawcą , organizatorem i opiekunem jest pan Tomasz Gięda, pracownik Wydziału Nauk o Zdrowiu. Przez kilka lat zbierał eksponaty w całej Polsce. Muzeum Pielęgniarek w Kaliszu otwarto uroczyście 13 maja w roku 2022. Małe muzeum jest w jednym pomieszczeniu o powierzchni ponad 20 m2. Małe muzeum ale często jest odwiedzane przez młodzież szkolną. Wystawa obejmuje ekspozycje przedstawiające zawód pielęgniarki i położnej. Składa się łącznie z ponad 40 obiektów i planszy gdzie są zdjęcia i opis historii Szkoły Pielęgniarstwa w Kaliszu oraz biografie pielęgniarek które zasłużyły się tworząc zasady zawodu pielęgniarki. Wśród ekspozycji moją uwagę zwróciło stanowisko dentysty gdzie za pomocą stopy napędzało się szlifierkę do zębów. Dziś znacznie mniej bólu daje elektryczna szlifierka na większych obrotach. Jest i fotel niezbyt wygodny oraz obok miska. Jedną z gablot dokładnie obejrzałem aż mój wzrok spoczął na basenie i kaczce. Nieee, kaczka nie pływała w basenie. Od dawna kaczka odpowiednio przystosowana służy do oddawania moczu przez obłożnie chorych obu płci leżących w łóżku. Do oddawania kału służy właśnie wspomniany basen. Są w gablocie na dole. Dziś jeszcze pielęgniarki stosują pieluchomajtki lub pieluchy dla dorosłych. Może ktoś zwróci uwagę w muzeum na narzędzia chirurgiczne leżące obok czaszki. Jest i biurko doktora ale nie ma na nim komputera. Komputery takie jak teraz mamy zaczęły być popularne dopiero w latach 90. XX wieku.
Jest opisana biografia pielęgniarki Hanny Chrzanowskiej herbu korab. Urodziła się w Warszawie w roku 1902 a zmarła w roku 1973 w Krakowie. W roku 2018 uznano Hannę Chrzanowska za błogosławioną. Hanna Chrzanowska współpracowała z Karolem Wojtyłą, wtedy kardynał a później papież Jan Paweł II. Była prekursorką opieki domowej nad obłożnie chorymi. Jej pielęgniarstwo parafialne jest wzorem współczesnej opieki hospicyjnej i domowej w całym kraju, również w placówkach medycznych w Kaliszu. Pielęgniarstwo parafialne to forma opieki nad chorymi, łącząca pomoc medyczną z duchowym wsparciem. Koncentruje się na wszechstronnym wsparciu pacjenta (ciała i duszy) w jego środowisku domowym. Jej relikwie nawiedzały parafie i szpitale w diecezji kaliskiej. Postać Hanny Chrzanowskiej powinna być wzorem dla lekarzy i pielęgniarek w służbie chorym. Błogosławiona Hanna Chrzanowska jest uznawana za patronkę pielęgniarek i opiekunów chorych, szczególnie w trudnych czasach. Jest patronką położnych stawiana za wzór służby chorym. Strona uniwersytetu : Uniwersytet Kaliski Lokalizacja : Kalisz , Collegium Medicum.
