Kulparków, pow. lwowski

Kulparków z Bodnarówką (al. Bednarówką) i Persenkówką, wieś, w pow. lwowskim, 5 km. na płd. zach. od sądu powiat, i urzędu poczt, we Lwowie. Na zach, leży Signiówka i Sokolniki, na płd. Sokolniki, na wsch. Kozielniki, na płn. Lwów. K. zajmuje zachodnią, Bednarówka i Persenkówką wschodnią część obszaru. Własn. więk. (mta Lwowa) ma roli or. 147, łąk i ogr. 68, pastw. 9, lasu 99 mr.; własność mniej, roli or. 330, łąk i ogr. 92, pastw. 46 mr. Według spisu z r. 1880 było 366 mk. w gminie, 628 na obsz. dwors. Par. gr.-katol. u św. Jura we Lwowie, par. rzym.-katol. u św. Maryi Magdaleny we Lwowie, W K. znajduje się zakład krajowy dla obłąkanych, przeniesiony w maju r. 1875 ze szpitala powszechnego we Lwowie do osobnego dwupiętrowego gmachu, na 500 osób przeznaczonego. Zakład ten otrzymał w moc uchwał sejmu krajowego z d. 25 maja r. 1875 i 11 października r. 1878 osobny statut tudzież etat posad i płac. Ilość chorych w r. 1881 wynosiła 815. Dochodu było w 1881 r. brutto 273071 zł. Na etacie są: dyrektor zakładu, 2 prymaryusze, 2 sekundaryusze, 2 kapelanowie (obrz. rzym. i gr. katol.), rządca, 2 ofieyałowie, pisarz, nadzorca służby, maszynista, woźny, odźwierny i akuszerka. Osoby nieetatowe: 17 sióstr miłosierdzia ze zgromadzenia św. Wincentego, nauczyciel stolarstwa, krawiectwa, szewstwa, ślusarstwa, ogrodnik, dozorca prosektoryum, 41 posługaczy, 33 posługaczek, 10 parobków, 18 służby kuchennej i magazynowej, furmanów 2 i stróż nocny. W r. 1425 upoważniła rada miejska lwowska mieszczanina Pawła Goldberga do wykarczowania i osiedlenia pewnej części obszarów miastu przyległych i jemu przez Władysława Jagiełłę r. 1415 nadanych. Karczunki te miały być wykonane koło granicy wsi Sokolnik aż do granicy Skniłowa, i osiadający na nich rolnicy mieli przez pierwsze 16 lat być wolnymi od wszelkich danin i powinności, a po wyjściu tej woli wnosić roczny czynsz do kasy miejskiej. Osada, w skutek tego upoważnienia przez Goldberga stworzona, otrzymała od niego nazwę „Goldberghof", która się później na Goldparków, Kulparków przemieniła. W lustracyi ziemi lwowskiej z r. 1570 (Rkp. Ossol. Nr. 2409) czytamy: „Na tych łaniech mianowanych począwszy od łanu Syxtusowego, który już poszedł pod cegielnię, na gościniec sokolnicki do miejsca, gdzie się Pełtew, rzeka miejska, poczyna, Kulparków wieś miejska osadzona; w niej kmieci 12, stawek, a ma w sobie łanów wykopanych siedm, a ósmy niewykopany, a tu początek Połtwie* która idzie na młyny miejskie. Wygon, który ma w sobie łan jeden, przezeń idzie gościniec ze Lwowa kn Krakowu na wieś Zimnowodę." W archiwum miasta Lwowa znajduje się oryginalny dokument (Nr. 255), podany w Akt. grodź, i ziem., t. VI, str. 206, wedle którego ławnicy mta Lwowa poświadczają, że Grzegorz z żoną swą Anną i dziećmi swemi, jako właściciele sołtystwa we wsi należącej do juryzdykcyi miejskiej a zwanej Goldberg, sprzedali to sołtystwo mieszczaninowi lwowskiemu Weyshanner zwanemu. W archiwum m. Lwowa znajdują się liczne akta do dziejów Kulparkowa odnośne. Lu. Dz.
[SGKP]