W Kaliszu na cmentarzu prawosławnym przy Rogatce pochowany został potomek znanego arystokraty francuskiego, markiza Jean Baptiste de Traversay. Grób jest generała majora markiza Leonida Aleksandrowicza de Traversay. Lokalizacja: Kalisz. Cmentarz prawosławny na Rogatce. Jean Baptiste de Traversay urodził się w roku 1754 na Martynice należącej do Francji. W roku 1777 wstąpił do francuskiej marynarki wojennej. Jean Babtiste walczył po stronie francuskiej o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Gdy w roku 1789 we Francji wybuchła rewolucja to większość arystokracji, będąc po stronie wrogów nowej republikańskiej władzy, została zmuszona do opuszczenia Francji. De Traversay na prośbę carowej Katarzyny II w roku 1791 podjął służbę w rosyjskiej flocie wojennej. Został mianowany generałem dywizji i kontradmirałem Imperium Rosyjskiego. Potyczki polityczne w naczelnym dowództwie rosyjskiej marynarki wojennej sprawiły, że nie mógł od razu podjąć obowiązków w Petersburgu i został wysłany jako łącznik między dworem rosyjskim a emigracyjną Armią Kondeusza. Była to formacja do walki z rewolucją francuską stworzona przez Ludwika V de Bourbon-Condé, kuzyna króla Ludwika XVI. Latem w roku 1792, gdy wojna się rozpoczęła, armia ta liczyła około 4900 ludzi. Powrócił do Petersburga w roku 1793 a w roku 1795 został mianowany dowódcą flotylli stacjonującej w Rochensalm, obecnie Kotka w Finlandii. Nowy car Paweł I był pod wrażeniem jego służby i mianował go wojskowym gubernatorem Rochensalm w roku 1797. Za następcy cara Pawła I, Aleksandra I, Traversay został mianowany dowódcą Floty Czarnomorskiej i gubernatorem obwodu chersońskiego w roku 1802 . Tam wzmocnił flotę i pełnił również funkcję szefa obrony Krymu i Półwyspu Tamańskiego w wojnie rosyjsko-tureckiej w latach 1806-1812.
Traversay został odwołany do Petersburga w roku 1809 i mianowany Ministrem Spraw Morskich. W roku 1811 uzyskał pełnoprawne obywatelstwo rosyjskie. Jako minister Traversay zreorganizował Flotę Bałtycką tworząc struktury wielkości pułku zwane załogi floty. Zmiana ta okazała się skuteczna w wojnach napoleońskich i pozostała podstawą rosyjskiej marynarki wojennej do rewolucji październikowej. Był także sponsorem większych wypraw do Arktyki i Antarktyki, a jego imię otrzymały Wyspy Traversay, odkryte przez Thaddeusa von Bellingshausena w 1819 roku na Oceanie Atlantyckim pomiędzy Ameryką Południową a Antarktyką. Markizova Luzha (Markizowy Staw) stała się popularną nazwą płytkich wód w zachodniej części Zatoki Fińskiej, gdzie po wojnach napoleońskich znacznie zubożona flota została zmuszona do szkolenia i jest używana do dziś. Traversay pozostał ministrem za panowania Mikołaja I pomimo próśb do cara o pozwolenie przejścia na emeryturę. Otrzymał wiele nagród, w tym Order Świętego Andrzeja i Order Świętego Jerzego. Jego ostatnim ważnym zadaniem było nadzorowanie odbudowy Floty Bałtyckiej po katastrofalnej powodzi w roku 1824. W końcu przeszedł na emeryturę w roku 1828. Zmarł w roku 1831 w swojej rodzinnej posiadłości w Romanschina, położonej w obwodzie leningradzkim w Rosji, nad rzeką Ługą. Jego starszy syn Aleksander żył w latach 1791 do 1850 i został wiceadmirałem rosyjskiej floty wojennej. Młodszy syn też Aleksander żyjący w latach 1796 do 1878 został generałem majorem armii rosyjskiej. Jego wnuk, syn Aleksandra starszego, markiz Leonid de Traversay żyjący w latach 1836 do 1891 został generałem majorem. Markiz Leonid Aleksander de Traversay był synem starszego Aleksandra, wiceadmirała Aleksandra Iwanowicza de Traversay i Margarity Karlovny Gelman. W roku 1854 ukończył Corps of Pages, jedną z uczelni wojskowych Imperium Rosyjskiego. Został powołany 17 czerwca jako chorąży w pułku Semenovsky Life Guards. Uczestniczył w wojnie wschodniej, w roku 1855 awansowany na podporucznika a w dniu 23.04.1861 na porucznika. 21.06.1862 przeniesiony do Pułku Kirasjerów Straży Życia Jego Królewskiej Mości jako porucznik kawalerii gwardii. Awansowany na pułkownika w roku 1870, dowodził eskadrą 2 lata a potem dywizją 3 lata . W okresie od 1875 do roku 1880 był dowódca 1. Pułku Huzarów Sumy, który 27 lipca tego samego roku stał się częścią 1. Dywizji Kawalerii. Uczestniczył z nim w wojnie rosyjsko-tureckiej. Dnia 23 sierpnia 1877 roku pułk wyruszył z Moskwy, a 4 października w ramach oddziału Calarasi generała Dochturowa zajął pozycję obronną nad brzegiem Dunaju naprzeciw Sistrii. Odbił kilka tureckich ataków. Dnia 8 lutego 1878 pułk przekroczył Dunaj a 20 lutego przeprawił się przez Bałkany. 15 kwietnia wrócił do Rosji. Od dnia 22.08.1882 roku generał dywizji był dowódcą 2 brygady 5 dywizji kawalerii.
Wnuk Jeana-Baptisty markiza de Traversay, generał major markiz Leonid Aleksander de Traversay żyjący w latach 1836–1891, syn Aleksandra starszego, jest pochowany na kaliskim cmentarzu prawosławnym przy Rogatce. Biografia markiza Leonid de Traversay wymieniona jest na rosyjskiej stronie pt. Generałowie Imperium Rosyjskiego : markiz Leonid de Traversay
