W roku 1853 Świnoujście stało się garnizonem wojskowym a od roku 1863 było Twierdzą Morską. Twierdza Świnoujście składała się z czterech fortów. Fort II w Warszowie został zniszczony w latach siedemdziesiątych XX wieku. Pozostałe trzy forty można zwiedzać. Do tych trzech fortów należą:
- Fort Gerharda (Fort I) - Fort Zachodni (Fort IV) - Fort Anioła (Fort III)
Podczas I wojny światowej Twierdza Świnoujście nie była bombardowana. Twierdza Świnoujście była z dala od operacji militarnych w czasie II wojny światowej. Zagrażały jej tylko alianckie naloty które zaczęły się od roku 1943. Jednak powodowały one głównie zniszczenia w dzielnicach mieszkalnych.
Nazwa Fort Anioła została nadana przez Andrzeja Wrońskiego, świnoujskiego historyka, któremu kształt walcowy (kształt wałka) fortu skojarzył się z kształtem Zamku Świętego Anioła w Rzymie. Podobieństwo zamku i fortu nie istnieje. Przecież fort ani nie jest podobny i jako obiekt militarny funkcję ma inną niż Zamek Anioła w Rzymie. Zamek Świętego Anioła w Rzymie, Mauzoleum Hadriana jest to grobowiec cesarza Hadriana, jego rodziny oraz następców, znajdujący się na prawym brzegu Tybru w Rzymie, w pobliżu Watykanu. Budowę mauzoleum rozpoczęto za życia Hadriana, ukończono ją jednak dopiero za panowania jego następcy Antoninusa Piusa w roku 139. Pod koniec VI wieku papież Grzegorz I Wielki przemianował budowlę na Zamek św. Anioła, aby upamiętnić ukazanie się podczas zarazy, nad mauzoleum anioła chowającego miecz na znak końca epidemii, którą interpretowano jako gniew Boży.
Fort Anioła w Świnoujściu był zarządzany przez Prusaków, Szwedów, Niemców, Sowietów i Polaków. Obecnie Fort Anioła jest muzeum , obiektem turystycznym i kulturalnym. Fort Anioła zbudowano w latach 1854-1858 w czasie panowania króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV. Był punktem obserwacyjnym i artyleryjskim Twierdzy Świnoujście. Fort Anioła to jest rotunda z trzema kondygnacjami i basztą obserwacyjną na tarasie. W ścianie fortu znajduje się 50 strzelnic dla broni ręcznej i artylerii. Wkoło znajdują się wały ziemne z bramą obronną wyposażoną w stanowiska strzelnicze i artyleryjskie. Do roku 1863 fort został otoczony wałami ziemnymi i fosą wodną. W latach 1870-1880 wewnątrz wału ziemnego umieszczono 3 schrony dla dział polowych, mały magazyn amunicyjny i schron dla kanonierów. Przed I wojną światową do fortu doprowadzono łączność telegraficzną i sieć energetyczną. W XIX wieku Fort Anioła uchodził za fort nie do zdobycia. Ogrodzony był dwiema fosami wodnymi. Na każdym piętrze była uzbrojona artyleria skierowana w kierunku Morza Bałtyk. Pamiętając wojny z Danią i Szwecją to od morza spodziewano się zagrożenia. W czasie II wojny światowej fort połączono kolejką wąskotorową z innymi fortyfikacjami twierdzy. Urządzono wkoło fortu stanowiska karabinów maszynowych. W okresie międzywojennym przystosowano fort do wojny chemicznej montując szczelne drzwi i pokrywy pancerne okien. Na baszcie (na budynku) zbudowano stanowisko przeciwlotnicze stacji radiowej. Pod koniec XIX wieku załogą Fortu Anioła byli piechurzy i artylerzyści w sile kompani, to jest około 100 ludzi. Załoga fortu najczęściej pochodziła z pobliskich koszar i okrętów. W czasie II wojny światowej budynek unowocześniono przebudowując go i wyposażając w elektryczność, centralne ogrzewanie, radar przeciwlotniczy, radiostacje, telegraf i telefon. W tym okresie był jednym z najbardziej nowoczesnych fortów w Europie. Był głównym posterunkiem obserwacji powietrznej. Port w Świnoujściu stał się największą bazą floty Kriegsmarine, marynarka wojenna III Rzeszy, na Bałtyku w czasie II wojny światowej. Świnoujście zostało zdobyte przez sowietów 5 maja 1945 roku. Po wojnie fort zajęli sowieci i przebywali w nim do roku 1992. W grudniu 1991 roku rozpadł się ZSRR. Fort Anioła był dla sowietów punktem obserwacji powietrznej i łączności z okrętami floty radzieckiej. Po roku 1992, gdy Fort Anioła opuścili sowieci, przez kolejne lata obiekt nie miał właściciela. Złomiarze i bezdomni pozabierali części metalowe. Zachowały się jednak w zewnętrznych filarach fortu stalowe koła do podnoszenia zwodzonego mostu, kamienne remizy artyleryjskie, mały magazyn amunicyjny oraz schron dla kanonierów.
Zwiedzanie Fortu Anioła z przewodnikiem trwało od 15 do 30 minut. Sala nawigacji posiada zbiór sprzętu nawigacyjnego z okrętów polskich, radzieckich i byłego NRD. W ekspozycji znajduje się sprzęt z lat 1960–1990. Są to barografy do pomiaru i rejestracji ciśnienia atmosferycznego, kompasy magnetyczne, zegary okrętowe, sekstanty nawigacyjne do wyznaczania pozycji statku według położenia słońca i gwiazd, wiatromierze, kule żyrokompasów, pojemniki na mapy i wiele innego sprzętu z okrętów.
Obecnie Fort Anioła jest zabytkowym obiektem militarnym. Fort Anioła pełni funkcję muzeum, kulturalną i rozrywkową. Odbywają się tu koncerty muzyczne, wernisaże prac malarskich i fotografii, wystawy malarstwa współczesnego, fotografii, rzeźby, porcelany czy bursztynu. Są również spotkania poetów, pokazy walk rycerstwa średniowiecznego. Są organizowane ogniska, grille i imprezy okolicznościowe a w Sali Kominkowej jest kawiarnia. Lokalizacja : Świnoujście , Fort Anioła .
