Michał Bogoria Skotnicki , artysta malarz , urodził się w roku 1775 a zmarł 25 kwietnia 1808 roku na gruźlicę we Florencji. W roku 1802 Krakowianka z rodu kupieckiego Elżbieta Skotnicka z Laśkiewiczów poślubiła młodego malarza Michała Bogorie Skotnickiego . Wkrótce wyjechali do Neapolu we Włoszech , a potem do Florencji gdzie się leczył. Malarstwo Michał studiował w Dreźnie. Jego twórczość jest mało znana . Malarz zmarł na gruźlicę w wieku 33 lat. Nagrobek ufundowała żona. Za pośrednictwem Tommaso Pucciniego (dyrektora florenckiego muzeum) zwróciła się z zamówieniem do znanego rzeźbiarza Stafano Ricciego. Nagrobek Skotnickiego spowodował dalsze zamówienia . I Tak kilka lat później sławę Stafano Ricciego utwierdziła realizacja pomnika , nagrobka , Dantego w tym samym kościele . Nagrobek jest pusty. Pomnik Skotnickiego ustawiono w roku 1815 w Kościele Santa Croce w kaplicy Castellanich. Dlaczego pochowano Skotnickiego w kościele Santa Croce we Florencji ? Po znajomości. Miejsce pochówku , po kilku latach od śmierci , w Kościele Santa Croce zostało przyznane dzięki wstawiennictwu Akademii Sztuk Pięknych we Florencji do której przyjęto Skotnickiego na krótko przed śmiercią . Nagrobek Skotnickiego był pierwszym upamiętniającym cudzoziemca w Bazylice . Wdowa zamówiła jednocześnie marmurową replikę nagrobka którą ustawiono w katedrze wawelskiej w kaplicy Skotnickich . Historyk Józef Kremer w roku 1861 pisał : wdowa chciała przenieść duszę z panteonu Florencji do panteonu nad brzegiem Wisły , do Wawelu .
Malarz związany był z Akademią Sztuk Pięknych we Florencji , przez swoją śmierć z Bazyliką pw. Santa Croce (Święty Krzyż) we Florencji i z Katedrą na Wawelu w Krakowie.
Akademia Sztuk Pięknych we Florencji określana jest jako najbardziej prestiżowa uczelnia artystyczna w Europie. Za początek akademii uważa się rok 1563 . Była to Akademia Rysunku założona przez Giorgio Vasari która nauczała przedmioty artystyczne i nauki ścisłe . Wielkich przemian w roku 1784 dokonał Wielki Książę Toskanii Pietro Leopoldo, który połączył dawne florenckie szkoły rysunku i zlokalizował uczelnie tam gdzie jest dziś . Z uczelnią ściśle związana jest słynna Galeria Akademii znajdująca się w pobliżu. Znani profesorowie i wykładowcy :
Lorenzo Bartolini (1777- 1850) – wybitny rzeźbiarz neoklasyczny. Pietro Benvenuti (1769-1844) – malarz neoklasyczny i dyrektor akademii. Giuseppe Bezzuoli (1784-1855) – malarz romantyczny.
Znani absolwenci i studenci :
Giovanni Fattori (1825-1908) – związany z ruchem artystycznym Macchiaioli. Silvestro Lega (1826-1895) – malarz związany z ruchem Macchiaioli. Telemaco Signorini (1835-1901) – malarz i publicysta z grupy Macchiaioli.
Wśród członków Akademii znaleźli się m.in. Michał Anioł (Michelangelo Buonarroti), Lazzaro Donati, Francesco da Sangallo, Agnolo Bronzino, Benvenuto Cellini, Giorgio Vasari, Giovanni Angelo Montorsoli, Bartolomeo Ammannati oraz Giambologna. Większość członków Akademii stanowili mężczyźni. Pierwszą kobietą która została do niej przyjęta w roku 1616 była Artemisia Gentileschi i w 1762 roku członkinią została również Angelika Kauffmann.
Budowę Bazyliki Santa Croce we Florencji rozpoczęto w roku 1294 a ukończono w roku 1442 . Kościół był konsekrowany przez papieża Eugeniusza IV w roku 1443. W bazylice pochowano między innymi :
Michał Anioł (Michelangelo Buonarroti) – renesansowy malarz, rzeźbiarz i architekt Galileusz (Galileo Galilei) – wybitny astronom i fizyk . Niccolò Machiavelli – filozof polityczny, historyk i pisarz. Gioacchino Rossini – włoski kompozytor operowy. Leonardo Bruni – humanistyczny historyk i kanclerz Florencji. Dante Alighieri – w bazylice znajduje się jego okazały, pusty grobowiec (cenotaf), prawdziwe szczątki Dantego spoczywają w Rawennie, gdzie zmarł na wygnaniu.
W Bazylice Santa Croce we Florencji znajduje się kilka grobowców i pamiątkowych tablic związanych z Polakami :
- Michał Kleofas Ogiński (1765–1833) – kompozytor („Polonez Pożegnanie Ojczyzny”) i polityk , jego klasycystyczny nagrobek znajduje się w Kaplicy Castellaniich . - Michał Bogoria Skotnicki (1775–1808) – malarz i koneser sztuki; jego nagrobek z białego marmuru karraryjskiego (dzieło Stefano Ricciego) mieści się również w Kaplicy Castellaniich. - Zofia z Czartoryskich Zamoyska (1778–1837) – filantropka, córka Izabeli Czartoryskiej, jej nagrobek znajduje się w Kaplicy Salvatich.
Katedra Wawelska była miejscem koronacji królów . Na Wawelu , w Katedrze Archikatedralnej św. Stanisława i św. Wacława oraz w podziemnych kryptach spoczywa około 114 osób . Polscy władcy, królowie, małżonkowie królów , wieszcze narodowi, bohaterowie oraz mężowie stanu. W kryptach katedry pochowano tu biskupów krakowskich , królów Polski od Władysława I Łokietka do Stanisława Leszczyńskiego (łącznie 17 królów wliczając Jadwigę i Annę Jagiellonkę) i członkowie rodzin królewskich oraz wodzowie, przywódcy polityczni i wieszcze narodowi. W Katedrze na Wawelu znajduje się kilka słynnych pustych grobowców, które pełnią funkcję symboliczną (cenotafów). Powstały one w celu upamiętnienia wybitnych postaci, których ciał nigdy na Wawel nie sprowadzono, zaginęły lub spoczęły w innych miejscach. Na przykład sarkofag Władysława III Warneńczyka . Król Władysław III poległ w 1444 roku w bitwie pod Warną walcząc z Turkami. Jego ciała nigdy nie odnaleziono. O sarkofagu Michała Bogori Skotnickiego w katedrze nie wspomina encyklopedia Wikipedia ani nasz przewodnik na wycieczce. Zwiedzając Wawel , przeszliśmy z przewodnikiem obojętnie obok nagrobka Skotnickiego . Zapytany przewodnik o Skotnickiego znał jego historię .
