Ritter von Miller zu Aichholz

W Polsce mieszka też rodzina Ritter Miller von Zaklika, a Austrii mieszka rodzina Ritter von Miller zu Aichholz, ale nie są obie chyba spokrewnione, choć mają identyczne herby! Mieszka też rodzina baronów Miller von Müllegg, datująca swoje szlachectwo od 1623 roku po przodku Michaelu Miller.
Herbarz J.B.Rietstapa Armoires general notuje ponadto 15 rodzin o nazwisku Miller, oraz rodziny Miller d'Altammerthal, Miller de Glenlee, Miller de Manderston, Miller d'Oxenhoath a także prawie 100 rodzin o nazwisku Müller, szczególnie z krajów niemieckojęzycznych, takich, jak na przykład Miller von Altammerthal, Miller von Lilienburg, czy Miller von Michlensdorf. Z Bawarii pochodzi rodzina Von Miller. Czy coś można więcej się dowiedzieć na temat tych rodzin?
Ci Ritter von Miller zu Aichholz to jacyś europejscy arystokraci!!! Aloysia von Liechtenstein 17.VIII.1929 wyszła za Josepha Maria Ritter von Miller zu Aichholz. Księżna Alexandrine-Louise Caroline-Mathilde Dagmar of Denmark (1914 -1962) poślubiła w Kopenhadze, 22 stycznia 1937 roku księcia Luitpold Alfred Friedrich Karl zu Castell-Castell (1904 -1941) Córka ich księżna Amélie Alexandrine Helene Caroline Mathilde Pauline zu Castell-Castell poślubiła Oskara Ritter von Miller zu Aichholz, dzieci z tego związku to: Alexander Oskar Heinrich Christian Luitpold Ritter von Miller zu Aichholz, ur. 13 sierpnia 1966 roku, Philipp Ritter von Miller zu Aichholz, ur. 9 maja 1970 roku, Heinrich Ritter von Miller zu Aichholz, ur. 24 października 1973 roku. Syn z tego związku Alexander Oskar Heinrich Christian Luitpold Ritter von Miller zu Aichholz 15.05.2004 pobrał się z Michaelą Gräfin von Schönburg-Glauchau.
Godfrey Livo Miller zu Aichholz wziął ślub 30 października 1964 z Marią Antoniną Plater-Zyberk z Broelu hrabianką Plater (Mają), z tego związku urodził się w 1965 syn Aleksander Oskar, córka Maria Helena - 1968 i syn Joseph - 1970.

Constantin von Wurzbach
Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich
Część 18 strona 323
Tłumaczenie z niemieckiego:
Historia rodziny Millerów.
Miller jest znana jako bardzo stara tyrolska rodzina szlachecka, która ma jednego i tego samego przodka ze szwajcarskiego kantonu Schwyz w rodzinach Lach-Miller i Miller von Friedberg. Początki rodzinnej genealogii wywodzą się od Jacoba Miller z Zürch, który w 1267 roku uratował przyszłego cesarza Rudolfa I Habsburga w bitwie przeciwko baronowi von Regensperg i został rycerzem w 1272 roku. Potwierdzono to w czasie obrad Reichstagu w Moguncji. Rodzina była wówczas niezwykle bogata, jak i nawet później. Posiadała posiadłości w Vogtei, Küßnacht, Friedberg, Goldbach, Zollikon.
Rodzina rozgałęziała się coraz bardziej, a jedna linia tworzyła nawet Komturię Zakonu Maltańskiego w Wädisweil.
Kolejny znany w dokumentach przedstawiciel tej rodziny, to rycerz Götz Miller, który służył w wojnach Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i zginął u boku księcia Leopolda III austriackiego w 1386 roku w bitwie pod Sempach, a jego syn Georg w 1388 roku w bitwie pod Näfels, gdzie dowodził graf Hans von Sargans. Rodzina powiększała się i w rezultacie rodzina się rozdzieliła. Poszczególne osoby przeniosiły się w różne miejsca. Tak więc, różne linie rodu Miller od miejsc zamieszkania stały się Miller von Friedberg, czy Miller von Mühlegg. Wszyscy jednak również pochodzili z tej samej szwajcarskiej rodziny z kantonu Schwyz. Jedni przenieśli się do Berna, inni do Glarus i St. Gallen. Zaś „austriaccy” Millerowie do Aichholz do Tyrolu. Przedstawiciel tej linii rodu, odznaczył się, bo jako pierwszy ruszył do ataku w ataku pod Engadeiner po wezwaniu do bitwy pod Calven przez cesarza Maksymiliana I. W tym czasie wojska cesarza wielokrotnie cofały się z powrotem do Merano. W tej wojnie Augustin Miller spotkał szlachetną damę Elisabeth von Helmsdorf w rejonie Merano. Pobrali się jeszcze w tym samym roku. W wianie żona wniosła mu majątki Lämä. To skłoniło go do osiedlenia się w Tyrolu. Tyrol stał się domem tej linii rodziny Miller. I tak jest do dziś. Kapitan Miller z tej rodziny zmarł w 1683 roku, podczas drugiego oblężenia Wiednia przez Turków w potyczce nad Ravelins od wystrzelonej strzały.
Johann Franz Miller, oficer w Pułku Arch, również zginął przy zdobywaniu Griechisch-Weißenburg (Greckiego Białego Miasta) po oblężeniu Belgradu.
Różnica w pisowni nazwiska Miller, jest czasem prostym „i”, a czasem znowu „ü”, ma często tę samą nazwę dla tych, którzy zgodnie z kierunkiem ortografii zapisywali fonetycznie nazwisko w starych dokumentach. Raz z poprawną lub fonetyczną literą i we wszystkich możliwych odmianach. Co jest zrozumiałe względem zapisu pisanego, a wydaje się mieć niewielkie znaczenie faktyczne.
Nawiasem mówiąc, powyższe fakty pochodzą ze starych kronik i starych dokumentów, w których powiązanie wspomnianych osób nie jest całkowicie genealogicznie udowodnione bezpośrednio po sobie, ale można założyć, że jest to prawdą z różnych zbiegających się okolicznościach różnych powtarzających się i podobnych zapisów.

Zur Geschichte der Familie Miller. Die Miller sind ein sehr altes tirolisches Adelsgeschlecht, das mit der Familie Lachmiller und Müller von Friedberg einen und denselben Stammvater gemeinschaftlich hat. Dieser wäre den Familientraditionen gemäß Jacob Müller von Zürch, der im Jahre 1267 dem nachmaligen Kaiser Rudolph I. von Habsburg in einer Fehde gegen Freiherrn von Regensperg das Leben rettete und dafür im Jahre 1272 auf dem Reichstage zu Mainz zum Ritter geschlagen wurde. Die Familie war zu jener Zeit und auch noch später ungemein reich, besaß stattliche Güter, als z. B. die Vogtei Küßnacht, Friedberg, Goldbach, Zollikon u. a.; auch verzweigte sie sich immer weiter, und die Sproßen eines dieser Zweige hatten die Comthurei des Malteserordens in Wädisweil inne. Ein Anderer dieses Geschlechtes, Ritter Götz M., Vogt des h. röm. Reichs, fiel an der Seite des Herzogs Leopold im Jahre 1386[WS 1] in der Schlacht bei Sempach, und dessen Sohn Georg im Jahre 1388[WS 2] in der Schlacht bei Näfels. In der Folge trennte sich die Familie und schlugen die Einzelnen an verschiedenen Orten ihre Wohnsitze auf. So wandten sich die Müller von Friedberg und jene von Mühlegg, welche Letzteren auch demselben Geschlechte entstammen, über Bern nach Glarus und St. Gallen, die Müller zu Aichholz aber nach Tirol. Diese Letzteren waren nämlich, einem Aufrufe des Kaisers Maximilian folgend, in den Engadeiner Krieg gezogen. In diesem wurden die Schaaren des Kaisers zu wiederholten Malen bis Meran zurückgedrängt. Auf diesem Kriegszuge lernte Augustin M. das Edelfräulein Elisabeth von Helmsdorf im Meraner Gebiete kennen, erhielt sie zur Ehe und mit ihr den Flecken Lämä, eine bedeutende Besitzung, was ihn bewog, in Tirol sich niederzulassen, wo seit dieser Zeit dieser Zweig seine bleibende Wohnstätte hat. Ein Hauptmann Miller aus dieser Familie fand im Jahre 1683 bei der zweiten Belagerung Wiens durch die Türken auf den Ravelins durch einen Pfeilschuß den Tod, und ein Johann Franz M., Officier im Regimente Arch fiel gleichfalls bei Eroberung von Griechisch-Weißenburg. Die Verschiedenheit der Schreibweise des Namens, bald mit einem einfachen i, bald wieder mit ü, hat für Jenen, der das oberflächliche Gebaren nach der orthographischen Richtung hin in alten Urkunden, in denen, und zwar in einer und derselben, oft ein und derselbe Name in allen möglichen Variationen erscheint, [324] einigermaßen kennt, wenig Belang. Uebrigens sind die obigen Thatsachen alten Chroniken und Urkunden entnommen, in welchen der Zusammenhang der erwähnten Personen zwar nicht genealogisch in unmittelbarer Folge erwiesen vorliegt, aber aus verschiedenen zusammentreffenden Umständen sich als wahr annehmen läßt.

O historii rodu Millerów. Millerowie to bardzo stara tyrolska rodzina szlachecka, mająca wspólnego przodka z rodzinami Lachmiller i Müller von Friedberg. Według rodzinnej tradycji, przodkiem tym był Jacob Müller von Zürch, który w 1267 roku uratował życie przyszłemu cesarzowi Rudolfowi I Habsburgowi w waśni z baronem von Regenspergiem i został za to pasowany na rycerza na sejmie cesarskim w Moguncji w 1272 roku. Rodzina była wówczas, a nawet później, niezwykle bogata, posiadając znaczne majątki, takie jak baliwaty Küssnacht, Friedberg, Goldbach, Zollikon i inne. Ród również stale się rozgałęział, a potomkowie jednej z tych gałęzi sprawowali komandorię Zakonu Maltańskiego w Wädisweil. Inny członek tego rodu, rycerz Götz M., wójt Świętego... Augustin Müller, ze Świętego Cesarstwa Rzymskiego, poległ u boku księcia Leopolda w bitwie pod Sempach w 1386 [WS 1], a jego syn Jerzy w bitwie pod Näfels w 1388 [WS 2]. Następnie rodzina się rozdzieliła, a poszczególni jej członkowie założyli swoje rezydencje w różnych miejscach. Müllerowie z Friedberg i ci z Mühlegg, ci ostatni również należący do tego samego rodu, przenieśli się przez Berno do Glarus i St. Gallen, podczas gdy Müllerowie z Aichholz udali się do Tyrolu. Ci ostatni, po wezwaniu do broni przez cesarza Maksymiliana, przyłączyli się do wojny engadyńskiej. W tej wojnie wojska cesarza były wielokrotnie wypierane do Merano. Podczas tej kampanii Augustin Müller spotkał w regionie Merano szlachciankę Elisabeth von Helmsdorf, poślubił ją, a wraz z nią przybyła wieś Lämä, znaczący majątek, co skłoniło go do osiedlenia się w Tyrolu, gdzie ta gałąź rodziny ma swoją stałą siedzibę do dziś. Kapitan Miller z tej rodziny zginął od strzały na Ravelinach podczas drugiego oblężenia Wiednia przez Turków w 1683 roku, a Johann Franz M., oficer Arcypułku, również poległ podczas zdobywania Grecko-Weissenburga. Różnice w pisowni nazwiska, czasami z prostym „i”, czasami z „ü”, mają niewielkie znaczenie dla każdego, kto jest choć trochę zaznajomiony z powierzchownymi konwencjami ortograficznymi spotykanymi w starych dokumentach, w których, rzeczywiście w jednym i tym samym dokumencie, to samo nazwisko często pojawia się w najróżniejszych wariantach. [324] Co więcej, powyższe fakty zaczerpnięto ze starych kronik i dokumentów, w których powiązanie wspomnianych osób, choć nie zostało udowodnione genealogicznie w bezpośredniej kolejności, można przyjąć za prawdziwe na podstawie różnych zbieżnych okoliczności.

Tłumaczenie z -BLKÖ:Miller, die Familie, zur Geschichte 1868 spite 323