Bialoruska szlachta

odnaliazlem cikawu stronu http://www.nobility.by/families/index.shtml
tam durzo nazwisk http://www.nobility.by/families/k/index.shtml nestety kirillicei, ale tam durzo polskih nazwisk tszeba tylko nacisnonc na odpowedne litere.
Hoc tam piszese o bialoruskei szlahte ale bez trudu znaliazlem nazwisko bylego naszego hrabia http://www.nobility.by/families/titled/counts/kasakowski-korvin.shtml
a on hiba ne liczyl sebe bialorusinem

to zjawisko bardzo powszechne ze Litwa, Bialorus i Ukraina zaliczaja wszystkich mieszkajacych dawniej na tych terenach do szlachty tych krajow. Niestety (albo "stety") byla to w 99% szlachta polska. Byli to ludzie uznajacy sie za Polakow, nawet jesli mowili po polsku slabo. Oczywiscie Polska znaczyla dawniej wiecej niz tylko kraj - byla to Unia - cos jak dzisiaj UE - tylko ze lepiej.

Bądź na odwrót - nazywali siebie np. Litwinami, ale nie znali (lub przynajmniej nie używali)języka litewskiego, tylko polskiego, jak nasz wieszcz narodowy Mickiewicz.

aaaa .... masz na myśli słynnego litewskiego poetę Mickieviciusa ?

Moi przodkowie z jednej strony (żyjący we lwowskim) nazywali się początkowo Wołochami. Stanowili oni część narodu polskiego. Teraz stanowią w większości część narodu ukraińskiego (zapomnieli o świadomości polskiej, wystarczyły dwa pokolenia!). To samo robią Polacy wyjeżdżający do Stanów - wielu jest takich którzy w drugim pokoleniu tracą język, świadomość, chęć wsparcia dla Ojczyzny - Polski i czują się rdzennymi Amerykanami.

Czy Litwa dzisiaj jest lepsza niż Polska wtedy ? Czy Ukraina jest lepsza ? Czy Stany są lepsze ? - hmmm....

Myślę że Polska była krajem, który potrafił stworzyć nastrój szacunku dla innych przy jednoczesnym wyznaczaniu zasad. Stawianie wysokiej poprzeczki etycznej. Z tego co obserwuje to zasady "współpracy i tolerancji" dzisiejszej Unii, czy nawet USA są daleko w tyle za tym do czego myśmy doszli. Niestety nie ma tego też ani Ukraina, ani Litwa ani Polska dzisiaj.

imho ...

Podzielam Pana ostatnia wypowiedz.Mieszkajac w Stanach odnalazlem rodzine kuzynow mojego ojca,
Poczobutow,co przybyli tutaj w 1909roku.Rozmawiajac z Bernardem Poczobutem powiedzialem,ze
jestem z tej samej miejscowosci Poczobuty na Litwie,ze teraz jest tam Litwa.A on mi mowi:
Moj tato byl Polakiem,Ja jestem Polakiem,moje dzieci sa Polakami,a takze moje wnuki sa.Pan widzi,
ze od stu lat nie zmieniamy nazwiska i wiary.Co ja moglem dla JEGO Powiedziec? Tadeusz.