Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Podoski Wiktor
9.11.2010 16:40
Podoski, Wiktor (1901-1970)
Grafik, pedagog, krytyk artystyczny. Studiuje w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowniach Karola Tichego i Władysława Skoczylasa (1920-1926). W roku 1927 przebywa w Paryżu i Monachium jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej. Wykłada w Muzeum Sztuk Zdobniczych w Warszawie. Jest członkiem Stowarzyszenia Artystów Grafików Ryt" oraz Związku Polskich Artystów Grafików. Początkowo interesuje się miedziorytem i litografią, szybko jednak obiera drzeworyt jako podstawową dziedzinę swej pracy. Sztuka Podoskiego ma charakter kameralny. Ryciny o niewielkich formatach, zrównoważone, utrzymane w jednakowym napięciu obracają się w wąskim kręgu kilku ulubionych tematów: martwych natur, aktów i pejzaży. Portrety i kompozycje figuralne są rzadkim uzupełnieniem. Częściej pojawia się ekslibris i grafika użytkowa. Kompozycje, w których tematy stają się jedynie pretekstem do szukania rozwiązań formalnych, do pokazania gry czerni i bieli, mimo prostoty środków, sprawiają wrażenie wyrafinowania. Wydają się być oparte na niemal matematycznym rachunku stanowiącym o stosunku poszczególnych elementów. Najlepsze prace to: Martwa natura z gruszkami (1929), Akt (około 1932), Widok z St.-Tropez (1938), zaś z okresu po II wojnie: Akt w półcieniu, Pejzaż z topolami, Martwa natura w owalu, Martwa natura z fajką i inne. W czasie Powstania Warszawskiego zostaje wywieziony do Niemiec. Po zakończeniu wojny wyjeżdża do USA, osiada w Los Angeles i tam odbudowuje swój warsztat drzeworytniczy. Wystawy indywidualne dzieł artysty odbyły się w Los Angeles i San Francisco w 1950 r. oraz w Warszawie w roku 1965. Podoski to zapalony bibliofil, znawca ksiąg, liternictwa i grafiki. Autor szeregu artykułów z zakresu sztuki , w szczególności drzeworytu, oraz recenzji wystaw. Jego prace znajdują się w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej, Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego, Muzeum Narodowego w Warszawie, Biblioteki Narodowej. Źródło:biulpol.net
Grafik, pedagog, krytyk artystyczny. Studiuje w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowniach Karola Tichego i Władysława Skoczylasa (1920-1926). W roku 1927 przebywa w Paryżu i Monachium jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej. Wykłada w Muzeum Sztuk Zdobniczych w Warszawie. Jest członkiem Stowarzyszenia Artystów Grafików Ryt" oraz Związku Polskich Artystów Grafików. Początkowo interesuje się miedziorytem i litografią, szybko jednak obiera drzeworyt jako podstawową dziedzinę swej pracy. Sztuka Podoskiego ma charakter kameralny. Ryciny o niewielkich formatach, zrównoważone, utrzymane w jednakowym napięciu obracają się w wąskim kręgu kilku ulubionych tematów: martwych natur, aktów i pejzaży. Portrety i kompozycje figuralne są rzadkim uzupełnieniem. Częściej pojawia się ekslibris i grafika użytkowa. Kompozycje, w których tematy stają się jedynie pretekstem do szukania rozwiązań formalnych, do pokazania gry czerni i bieli, mimo prostoty środków, sprawiają wrażenie wyrafinowania. Wydają się być oparte na niemal matematycznym rachunku stanowiącym o stosunku poszczególnych elementów. Najlepsze prace to: Martwa natura z gruszkami (1929), Akt (około 1932), Widok z St.-Tropez (1938), zaś z okresu po II wojnie: Akt w półcieniu, Pejzaż z topolami, Martwa natura w owalu, Martwa natura z fajką i inne. W czasie Powstania Warszawskiego zostaje wywieziony do Niemiec. Po zakończeniu wojny wyjeżdża do USA, osiada w Los Angeles i tam odbudowuje swój warsztat drzeworytniczy. Wystawy indywidualne dzieł artysty odbyły się w Los Angeles i San Francisco w 1950 r. oraz w Warszawie w roku 1965. Podoski to zapalony bibliofil, znawca ksiąg, liternictwa i grafiki. Autor szeregu artykułów z zakresu sztuki , w szczególności drzeworytu, oraz recenzji wystaw. Jego prace znajdują się w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej, Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego, Muzeum Narodowego w Warszawie, Biblioteki Narodowej. Źródło:biulpol.net