SMOŁWY, powiat brasławski

Szukam wszelkich informacji na temat majatku SMOŁWY, znajdującego się w powiecie Brasławskim - pozniej Nowoaleksandryjskim.

Ten majątek był w posiadaniu rodziny Sklinsmont aż do 1792 r. kiedy to został sprzedany chorążemu Piotrowi Podbereskiemu.

W internecie znalazłam kilka nazwisk związanych z majątkiem Smołwy ale nigdy nie natknelam sie na nazwisko Sklinsmont.

Z dokumentu, ktory posiadam (Kowno, 1865 r.) wynika między innymi, iz:
- według testamentu sporządzonego przez duchownego dnia 10 marca 1748 r. - spisanego 14 czerwca 1748 r. w Brasławskim Sądzie Grodzkim - Kazimierz Sklinsmont zapisał odziedziczony po ojcu swym Tomaszu Sklinsmoncie majątek wraz z chłopami pańszczyźnianymi, o nazwie Smołwy, znajdujący się w pow. Brasławskim - synom swoim Antoniemu i Marcinowi Sklinsmontom,
- dnia 4 lipca 1750 r. Antoni i Marcin zostali wprowadzeni we władanie odziedziczonego przez nich po ojcu swoim majątku o nazwie Smołwy (stąd moje przypuszczenie, że wtedy Kazimierz Sklinsmont zmarł)
- wg przedłożonej umowy z 18 lutego 1792 r., spisanej w Brasławskim Sądzie Grodzkim dnia 18 kwietnia 1792 r., Siemion, Dominik oraz Mateusz Sklinsmontowie sprzedali odziedziczony po swoich ojcach Antonim i Marcinie Sklinsmontom, majątek wraz z chłopami pańszczyźnianymi o nazwie Smołwy, polożony w pow. Brasławskim - sprzedali go chorążemu Piotrowi Podbereskiemu za 16 tys. złotych

Bede wdzieczna za wszelkie informacje
Ola

"Okoliczne majątki i ich właściciele

Kilka słów o ówczesnych okolicach Smołw. Do roku 1625 spory majątek (część Smołw, Kondraciszki, Kimborciszki i Bortkuszki) należały do niejakiego Klausa Wedejki - Wedykowskiego. Po jego śmierci majątek został rozsprzedany dla różnych osób, w tym dla Kwintów, Turów, Masłowskich. Nazwiska Kwintów i Turów w tym tekście spotkamy jeszcze niejednokrotnie. Majątek Smołwy - Aldykie w roku 1675 miał niejaki Wilhelm Korf (Aldykie zostały zakupione od Dawida Tomaszewicza). Po jakimś czasie, w 1759 roku Korfowie sprzedali swe mienie dla Rebinderów. Mająteczek Smołwy - Songajliszki w pierwszej połowie XVII wieku nadane zostały dla jezuitów z Kolegium w Dyneburgu. Fundatorami były rodziny Kimbarów, Jeleńskich i Songajłów. "Któreś" Smołwy położone były nad jeziorem Ramis. Właśnie dwór nad tym jeziorem doczekał się jednego z pierwszych opisów inwentarzowych. Inwentarz z roku 1649 podaje, że w owym dworze smołweńskim był "rum wielki", trzy obory, świrny, a także 22 dymy chłopskie. Nazwiska ówczesnych poddanych tego dworu są zdecydowanie litewskie, jak np. Kieklis, Kupran, Jodestenas, Maciejuniec, Knibur, Jutenas, Powilenas, Balinis itp.

Z roku 1700 pochodzi także opis Smołw Podbereskich. W owym czasie właścicielem był Kazimierz Podbereski cześnik smoleński. Czytamy: "rum sam mieszkalny z kominami dwiema murowanymi, w nim mieszkania i schowania wszystkie sztuk dwanaście, drzwi szesnaście, okien szklanych siedemnaście. W dole budynek dla gości, na górze skarbiec z dwoma świrnami". Do majątku Podbereskiego należały następujące wsie: Suntupie (mieszkają chłopi o nazwiskach Gryganis, Czepenas, Pakalniszkis, Gudelis, Wojczan, Szemiot), Łubienie, Degucie, Baluki, Witkuny.

W I połowie XVIII wieku, prócz wymienionych wyżej właścicieli ziemskich, na ziemi smołweńskiej swe majątki miały także rodziny Felkierzambów, Zassów, Weyssów, następnie i Zyberg - Platerów. Po roku 1770, kiedy to nastąpiła kasata zakonu jezuitów, mnisi musieli zostawić swoje Songajliszki. Ten majątek pojezuicki przejął Antoni Kwinto (Herbu Drya) pisarz ziemski brasławski. Ze stworzonego w owych czasach opisu wynika, że ówczesne Songajliszki liczyły aż 22 dymy, a więc była to już spora miejscowość.

Majątek Podbereskich i Kwintów graniczyły ze sobą, dochodziło (jak to bywa u sąsiadów) do pewnych utarczek i konfliktów. Ciekawa jest skarga o zajazd, podana do sądu grodzkiego brasławskiego przez Podbereskiego przeciwko Kwincie; informuje nas ona bliżej o tym, jak się taki proceder odbywał, a jest równocześnie doskonałym wzorem ówczesnego stylu i ortografii. Jerzy Samson - Podbereski, oboźny brasławski, oskarża Antoniego Kwintę, że ''JW. Kwinta w podwod 10 i ludzi 16 w strzelby i pistolety uzbrojonych wysłał z m. Antoniszki do boru JW. Podbereskiego łuczyny ciąć. A. Wielmożny J. Mość Podbereski bronić tey gwałtowności tamże przyjechał. Wówczas Franciszek Dmuchowski, huzar W-go Kwinty, z odwiedzionym kurkiem strzelby do piersi Wielmożnego Oboźnego zmierzył, możeby i zabił, gdyby broń ta odjętą nie została. Nazajutrz tenże Wielmożny Kwinto, z daleko większą gromadą ludzi na podwodach, bronią opatrzonych pod komendą wyrzeczonego Fr. Dmuchowskiego, huzara do boru ciąć belki posłał. Ludzie w borze belki cięli, a Franciszek Dmuchowski z furmanem do domu naszego, mając przy sobie dwururną strzelbę, dwie pary pistoletów i pałasz przy boku, zajechał, którego Ja (...) zapytałem: Dokąd Panowie jedziecie, czy nie na zajazd" Odpowiedział Dmuchowski huzar: Tak Braciszku, niech nie będzie tak śmiały Podbereski dziś, jak wczora, bo mnie Pan tak rozkazał i taką dyspozycję dał - nie dopuszczaj blisko Podbereskiego, by od ciebie i drugich strzelb nie odbierał, jak tylko zayrzysz, strzel jak w piec, za psa zginie, ja za cię odpowiem. Z tych przyczyn My, słysząc tak okropne i straszliwe odpowiedzi i odkazanki determinowanych na kryminał ludzi, żeby swego skutku nie wzięli względem dezolacji boru i wycięcia belek (...). Wszystko według sumienia sprawiedliwie wyznając, podpisujemy i pieczęciami stwierdzamy?. Tak się kiedyś żyło, Wielmożny Czytelniku, niebezpiecznie, ale wesoło.

Chyba już w XVIII wieku pojawili się w Smołwach Żydzi. W końcu tegoż stulecia w parafii było ok. 50 Żydów, a od 1783 roku istniał przykahałek smołweński".Więcejna stronie http://archiwum2000.tripod.com/525/gajews.html

"Kilka słów o ówczesnych okolicach Smołw. Do roku 1625 spory majątek (część Smołw, Kondraciszki, Kimborciszki i Bortkuszki) należały do niejakiego Klausa Wedejki - Wedykowskiego. Po jego śmierci majątek został rozsprzedany dla różnych osób, w tym dla Kwintów, Turów, Masłowskich. Nazwiska Kwintów i Turów w tym tekście spotkamy jeszcze niejednokrotnie. Majątek Smołwy - Aldykie w roku 1675 miał niejaki Wilhelm Korf (Aldykie zostały zakupione od Dawida Tomaszewicza). Po jakimś czasie, w 1759 roku Korfowie sprzedali swe mienie dla Rebinderów..." Wiecej na http://archiwum2000.tripod.com/525/gajews.html

Lista folwarków i ich właścicieli w gminie Smołwy:
1.Nazwisko:Anyszka, wieś:Wiszniewo (kolonia)
2.Nazwisko:Małgorzata Czyplis, wieś: Kliszeniszki (folwark)
3.Nazwisko:Bildziukievic, wieś: Paukszteliszki (folwark)
4.Nazwisko:Bildziukievic wieś:Kondraciszki (zaścianek)
Więcej na: http://vilnia.org/pl/gmina/smolwy.html

It's not often I see any enquiries about Smolwy.
My Great-Great-grandfather is buried in the old cemetery in Smolwy (unfortunately I did not know this when I was there in 2005). Jan Umbras 1819 - 1894. My other relatives are buried in Lupianka and Budynye (Budiniai), Opsa, Widze et al.
Ancestors I have found attended the church in Smolwy: Umbras, Raginski, Rucina, Samsonowicz, Bogdanowicz, Bals, Luck, Gulbinski, Slavinski, Lapinski, Valacka, Piworowicz etc.
Villages of: Zatoki, Zasalacie Czepukiszki, Wlokniszki, Paliutiszki, Dwor Antopole, Karaczunka, Szyntyszki, Gudziszki, Budynye, Jodyne, then Opsa, Ilgaetci, Braslaw, Zloto, Kalenkiszki, Zaracze in Belarus. No nobility in this group - peasants only I think.
I have seen the website gajews. Is there any other repository lists of dwors in the Smolwy - Zarasai area, I wonder?

Is the vilnia.org address correct? I can't access it - the server can't be found.

Witam, Bardzo proszę o pomoc

Szukam potomków informacji o rodzinie Kwintów .

Stanisław – bo takie nosił imię – Kwinto herbu Dryja1 urodził się około 1870 r. na Wileńszczyźnie . Rodzice - Stanisława Staniewicz i Florian- byli posiadaczami majątków Janowo i Lipniszki w województwie nowogródzkim .2 Kwintowie z pochodzenia szlachta z Rodu Kwintów herbu Drya przydomek Prewysz ( której historia sięga XVI w. )3 byli właścicielami ziemskimi w miasteczku Smołwy4 ( inna nazwa Kondraciszki 5) i Birsztany ( które sprzedali na początku XX w. Rosjanom ) na Wileńszczyźnie6. Ufundowali nawet prywatny Kościół w Dantowie . Syn Stanisław z wykształcenia inżynier – technolog7 miał czworo rodzeństwa : Eleonorę ( mieszkającej potem w kolonii Lipniszki, właścicielki majątków Turowszczyzny, Maruga 8obok miasteczka Smołowy na Wileńszczyźnie; w dorosłym życiu prowadziła fabrykę karmelków)9 , Michała ( osiadłego w majątku Janowo ; pełnił funkcję właściciela Zakładu Zdrojowego w Birsztanach ) , Stefana ( późniejszy właściciel majątku Kimborciszki koło Turmontu) 10 i Witolda ( właściciel majątków Janowo, Staciuny, Wysokino; w przypadku Witolda Kwinty wiadomo , że w 1932 r. wchodził w skład zarządu Centrali Spółdzielni Rolniczo- Handlowych w Wilnie, Spółdz. Z.O.O, która powstała w 1919 r. , i miała swoją siedzibę w Wilnie przy ulicy Mickiewicza 19)11 .

Z poważaniem

Michał Kitala