Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Pingot Marian Roman
27.01.2011 02:00
Pingot Marian Roman
plut.pil. ur.25.III.1916 r.
Absolwent Podoficerskiej Szkoły Pilotów w Bydgoszczy, przydzielony do 3 pl w Poznaniu, brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. jako pilot 34 eskadry rozpoznawczej, walczącej w składzie lotnictwa armii „Poznań”. 6.IX.1939 r. wystartował z lotniska Ozorzyn koło Kołana samolocie PZl P-23B „Karaś” w składzie załogi: por.obs.E.Górecki i kpr.strz.Jan Wilkowski na lot bojowy, z zadaniem rozpoznania rejonu Warta-Sieradz-Zduńska Wola. Podczas lotu powrotnego samolot został zaatakowany przez 4 niemieckie myśliwce nad wsią Borecznia koło Koła na wysokości około 1500 m. Samolot zapalił się w powietrzu i por.Górecki wydał rozkaz opuszczenia samolotu przez załogę. Sam wyskoczył jako pierwszy i został w powietrzu rozstrzelany przez niemieckich myśliwców. Uratował się jedynie kpr.Wilkowski, który widząc śmierć dowódcy wyskoczył dopiero na wysokości około 300 m. doznając kontuzji nóg. Pilot,
prawdopodobnie ranny nie zdołał opuścić samolotu i zginął pod jego szczątkami. Obaj polegli lotnicy pochowani zostali na cmentarzu w Osieku Wielkim koło Koła.
Źródło: Herbet Kujawa .marszalek.com
plut.pil. ur.25.III.1916 r.
Absolwent Podoficerskiej Szkoły Pilotów w Bydgoszczy, przydzielony do 3 pl w Poznaniu, brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. jako pilot 34 eskadry rozpoznawczej, walczącej w składzie lotnictwa armii „Poznań”. 6.IX.1939 r. wystartował z lotniska Ozorzyn koło Kołana samolocie PZl P-23B „Karaś” w składzie załogi: por.obs.E.Górecki i kpr.strz.Jan Wilkowski na lot bojowy, z zadaniem rozpoznania rejonu Warta-Sieradz-Zduńska Wola. Podczas lotu powrotnego samolot został zaatakowany przez 4 niemieckie myśliwce nad wsią Borecznia koło Koła na wysokości około 1500 m. Samolot zapalił się w powietrzu i por.Górecki wydał rozkaz opuszczenia samolotu przez załogę. Sam wyskoczył jako pierwszy i został w powietrzu rozstrzelany przez niemieckich myśliwców. Uratował się jedynie kpr.Wilkowski, który widząc śmierć dowódcy wyskoczył dopiero na wysokości około 300 m. doznając kontuzji nóg. Pilot,
prawdopodobnie ranny nie zdołał opuścić samolotu i zginął pod jego szczątkami. Obaj polegli lotnicy pochowani zostali na cmentarzu w Osieku Wielkim koło Koła.
Źródło: Herbet Kujawa .marszalek.com