Ignacy Posadzy
urodził się 17 lutego 1898 roku w Szadłowicach. Po ukończeniu szkoły podstawowej zaczął uczęszczać do gimnazjum w Inowrocławiu, a w roku 1917, po maturze, zgłosił się do seminarium arcybiskupiego w Poznaniu. Z powodu jednak I Wojny Światowej studia musiał odbyć w Münster i Fuldzie w Niemczech. Tutaj młody kleryk Ignacy po raz pierwszy spotkał się z polskimi robotnikami sezonowymi, dla których niejednokrotnie odprawiał nabożeństwa.
Po zakończeniu wojny wrócił do Polski, by dokończyć studia. W 1921 r. otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze gnieźnieńskiej. Po święceniach pracował w duszpasterstwie parafialnym w Poznaniu, a po trzech latach pracy przy Farze Poznańskiej powierzono mu funkcję prefekta w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Poznaniu.
Ks. Ignacemu nie była obca problematyka emigracji polskiej. Praktycznie od 1922 r. co roku spędzał swoje wakacje za granicą wśród emigrantów polskich, gdzie udzielał się duszpastersko. W 1926 r. Państwowy Urząd Emigracyjny wysłał ks. Posadzego do Danii. Natomiast w roku 1929, a potem również w 1930 Sługa Boży ks. kard. August Hlond zlecił mu podróż do Brazylii, Urugwaju, Argentyny i Paragwaju, by przeprowadził tam wizytację polskich ośrodków polonijnych.
Przed drugim wyjazdem do Ameryki Południowej, ksiądz Prymas podzielił się z ks. Posadzym pomysłem o pragnieniu utworzenia nowego zgromadzenia zakonnego, które poświęciłoby się pracy na rzecz polskich emigrantów. Pierwszym generałem, jak również organizatorem nowego zgromadzenia, miał być właśnie ks. Ignacy. Pomysł ks. kard. Augusta Hlonda ziścił się 22 sierpnia 1932, kiedy to ks. Ignacy Posadzy z grupką kandydatów na braci, otrzymał błogosławieństwo od Prymasa na rozpoczynające się dzieło - Towarzystwo chrystusowe dla Polonii Zagranicznej.
W roku 1958, pamiętając o sugestii kard. Hlonda, o. Ignacy założył zgromadzenie żeńskie - Siostry Misjonarki Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej.
Zmarł 17 stycznia 1984, mając 86 lat, przeżywszy 63 lata w kapłaństwie i 52 lata w Zgromadzeniu.
[] IDE