Bienicki Krzysztof

[blok]Krzysztof Bienicki, syn Daniela stolnik grodzieński. Tenże zacząwszy rycerskie rzemiosło w chłopięcych latach, do późnej starości w oboziech przebywał. Pod nadworną chorągwią konną Jana Karola Chodkiewicza walczył w bitwie pod Kircholmem a następnie całą odbył wyprawę inflancką; pod Parnawą niebezpiecznie kulą rażony. W wojnie domowej pod tąż chorągwią walczył za króla. W wyprawie moskiewskiej pod Moskwą ciężko raniony, gdy w skutek zachęty Chodkiewicza znakomitsi z towarzyszów na ochotnika do obozu (nieprzyjacielskiego) siłą się wdarli. Był pomiędzy nimi także Koniecpolski następnie kasztelan krakowski, wódz przesławny, który utraciwszy niedawno swoją rotę (cohortem) w bitwie, sam pod chorągiew Chodkiewicza się stawił. W potrzebie wołoskiej regimentarz i podpułkownik. Zasłużył sobie przeto, że Chodkiewicz listem do Zygmunta 111 do Wiazmy 28 lutego 1618 pisanym, polecił go królowi jako rycerza dzielnego, który dla króla i Rzeczypospolitej nietylko na wielkie narażał się niebezpieczeństwa ale i niemałą szkodę na majątku poniósł. Pozostawił syna Jerzego Bienickiego, dworzanina JKmci, stolnika grodzieńskiego, który w r. 1658 wysłany w poselstwie do Moskwy;

[Ks. Wojciech Wiiuk Kojałowicz S. J. Herbarz szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego zwany Nomenclator – Kraków 1897]