Był synem górnika miejscowej kopalni soli Walentego i Józefy z Bieniasiewiczów. Po ukończeniu niższego gimnazjum w Bochni, a następnie krakowskiego Gimnazjum św. Jacka, gdzie w 1879 r. uzyskał maturę, zapisał się na równoległe studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i artystyczne w Szkole Sztuk Pięknych. Po dwóch latach zrezygnował ze studiów uniwersyteckich i poświęcił się wyłącznie sztuce. Malarstwo studiował między innymi u F. Szynalewskiego, W. Łuszczkiewicza, F. Cynka i L. Loefflera, i przede wszystkim w szkole kompozycyjnej Jana Matejki. Później uczył się malarstwa w Wiedniu pod kierunkiem profesora Eisenmengera a następnie w monachijskich pracowniach A. W. Wagnera i A. Liezen-Mayera. W Monachium przebywał w szczytowym okresie rozwoju tamtejszej szkoły malarskiej. Prestiżowe wyróżnienia zdobywał już w czasie studiów krakowskich. Znacznym osiągnięciem Stasiaka było zdobycie w 1895 r. pierwszej nagrody za obraz Jasna Góra w konkursie „na obrazy o swojskich tematach”. W latach 1884 – 1901 wystawił w Salonie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 142 obrazy. Wiele z nich powstało w rodzinnej Bochni, do której powrócił na stałe w 1895 r. Bardziej znaną pracą artysty jest nastrojowy obraz, przedstawiający rynek z pomnikiem króla Kazimierza Wielkiego i kościołem św. Mikołaja w tle, należy do najlepszych prac bocheńskiego malarza, rysownika, literata i wydawcy. Stasiak Ludwik zmarł 3 grudnia 1924 r.w Bochni i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Orackiej (kwatera nr III). Jan Flasza