Historie

HISTORIE
(przed pogrzebem ojca)

Dla Doroty Cywińskiej

Historie, historie...
Choć miały się skończyć,
wciąż lecą do mnie
jak pszczoły do miodu.

Jest dwóch młodych muzyków,
przygotowujących występ
w kościele reformowanym.

Jest biała róża
włożona
do papierowej trumny.

Jest wzruszający list
przybranej córki
do przybranego ojca,
spalony razem
z jego martwym ciałem.

Jest urna ze szlachetnego jaspisu,
oszpecona tandetnym krzyżykiem,
w której spoczęły prochy.

Jest inna urna gliniana,
sprzed dwóch tysięcy lat,
z prochami wojownika
i grotem jego włóczni.

Jest mistrz ceremonii
żyjący w związku partnerskim
z egzotycznym ptakiem
o imieniu Karol.

Jest młody mężczyzna
o tym samym imieniu,
piszący do mnie smutne listy.

Jest żałoba po ojcu,
która nie może się zacząć
i żałoba po matce,
która nie może się skończyć.

Jest partnerka
jaspisowej urny,
miotająca obelgi.
I jest marzenie
o jej nieobecności.

Jest piękny Hiszpan,
wypowiadający
z uśmiechem
słowa: "Mañana blanca".

Jest piękna pani Kuncewiczowa
deklamująca wiersz Rilkego
dla zmarłego męża.

Jest nienapisane opowiadanie
o tym wszystkim

8 kwietnia 2017