Styka Jan (1858–1925), malarz monumentalny. Po studiach w Wiedniu i w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych osiadł, po 1900 w Paryżu, gdzie wsławił się zarówno płótnami batalistycznymi jak i portretami. Zasłynął zwłaszcza monumentalnymi panoramami wielkich bitew: „Panorama Racławicka” (z lat 1892–1894), „Męczeństwo pierwszych chrześcijan” (1899) oraz „Golgota” (1896), której amerykańska kariera stała się głównym fundamentem jego sławy. Przeznaczona na światową wystawę w Nowym Jorku w r. 1904, z inicjatywy I.J. Paderewskiego, zatrzymana na cle, doczekała się dopiero pełnej demonstracji w specjalnie wybudowanym audytorium w kalifornijskim Forest Lawn, w Glendale, gdzie jest wystawiana od roku 1951 dzięki wysiłkom i dużym inwestycjom dr Huberta Eatona.
Żródła i materiały do dziejów emigracji polskiej po 1939 r