1097. Skłodowska Maria zam. Curie

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Skłodowska Maria zam. Curie

Postprzez Darek » 30.09.2008

Maria Skłodowska-Curie urodziła się 7 listopada 1867r. w Warszawie. Jej ojciec, Władysław Skłodowski, był nauczycielem matematyki i fizyki, matka - Bronisława, z domu Boguśka, przełożona szkoły dla dziewcząt. Mieli pięcioro dzieci, Maria była najmłodsza. Zawsze była bardzo zdolnym dzieckiem, sama nauczyła sił czytać. W 1878r. na gruźlicę umarła matka, rok wcześniej Maria ze swoją starszą o rok siostrą została oddana na pensję dla dziewcząt, później do gimnazjum. Była najlepszą uczennicą w szkole, zdolna, pracowita i dokładna, miała niesamowitą pamięć. Maturę otrzymała w 1883r., ukończywszy gimnazjum ze złotym medalem. Zaczęła zarabiać udzielaniem korepetycji, aby móc wyjechać na studia za granicę, przy tym samodzielnie studiowała matematykę. Mając dwadzieścia cztery lata wyjechała do Paryża na zaproszenie starszej siostry, Bronisławy , która ukończyła tam medycynę i wyszła za mąż. Początkowo zamieszkała u niej, potem wynajęła sobie pokoik. Klepała biedę, ale możliwość nauki w najlepszych uczelniach wynagradzała jej wszelkie niewygody. W ciągu trzech lat zrobiła dwa licencjaty - z matematyki i fizyki. Otrzymywała stypendium naukowe, wciąż była najlepsza. W 1895r. wyszła za francuskiego fizyka, Piotra Curie. Po dwóch latach urodziła im się córka, Irena, w przyszłości wraz z mężem, Fryderykiem Joliot, także laureatka nagrody Nobla. Maria Skłodowska-Curie za temat pracy doktorskiej wybrała badania nad ciałami promieniotwórczymi. Badania te doprowadziły ją do odkrycia dwóch nowych pierwiastków: polonu i radu. Doświadczenia przeprowadzała z mężem w niezwykle trudnych warunkach, ale gdy po odkryciu radu stali się sławni, poprawiły się ich warunki życiowe.

W roku 1903 otrzymują nagrodę Nobla, w 1904r. rodzi się drugie dziecko - córka Ewa. 19 kwietnia 1906r. Piotr Curie zginął w tragicznym wypadku - w czasie deszczu pośliznął się na ulicy i wpadł pod ciężki wóz. Zginął na miejscu. Miał czterdzieści siedem lat. Skłodowska-Curie nigdy się z tym nie pogodziła, ale nie straciła siły ducha, nie załamała się. Wkrótce przejęła po mężu katedrę i została profesorem Sorbony.

W roku 1911 otrzymuje nagrodę Nobla z chemii. W 1914r. wybucha pierwsza wojna światowa. Skłodowska wywozi rad do Bordeaux i składa w kasie pancernej w banku. Organizuje sale rentgenowskie w szpitalach polowych, szkoli sanitariuszki. Po zakończeniu wojny z entuzjazmem przyjmuje wiadomość o odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Jej wielkim marzeniem zawsze było utworzenie w Warszawie Instytutu Radowego dla badań naukowych i walki z rakiem. Głównie dzięki staraniom rodzeństwa Skłodowskiej w 1932r. szpital rozpoczął swoją działalność. W roku 1944 Niemcy spalili Instytut, zniszczyli pracownie, ale rad udało się ocalić - jeszcze w '39r. został zamurowany w fundamentach.

W roku 1933 uczona zaczęła poważnie chorować. Opuszczały ją siły. Lekarze wysłali ją do Szwajcarii, do górskiego sanatorium, podejrzewając chorobę płuc. Omylili się - była to choroba krwi, wywołana przez rad. Umarła 4 lipca 1934 roku. Pochowano ją w Sceaux obok męża.

Najsłynniejsza polska uczona w dziedzinie fizyki i chemii. Wraz z mężem odkryła w 1898r. nowe pierwiastki chemiczne: polon i rad. Są to pierwiastki promieniotwórcze to znaczy rozpadają się samorzutnie, przemieniając w inne i wydzielając przy tym promieniowanie (podobne do tego, jakie towarzyszy wybuchowi bomby atomowej i działaniu reaktora jądrowego). Od odkryć Marii Skłodowskiej-Curie datuje się rozwój fizyki jądrowej. Maria Skłodowska-Curie dwukrotnie - w 1903 r. i 1911r. - otrzymała najwyższą nagrodę naukową świata: nagrodę Nobla.


Genealogia Skłodowskch

[za: http://www.4lo.pl/patron.html]
Avatar użytkownika
Darek
Aktywny Animator
Aktywny Animator
Lokalizacja: Niepołomice

Re: Skłodowska Maria zam. Curie

Postprzez mooj » 02.01.2011

Witam serdecznie i przepraszam, jeśli w niewłaściwym miejscu piszę.
W podlinkowanym drzewie zauważyłem błąd

o ile w tekście notki datą urodzenia matki Marii - Bronisławy jest rok 1878 , to na stronie:
http://www.genealogia.okiem.pl/sklodowski.htm
widać zm. 9.5.1876 Warszawa

link do aktu zgonu Bronisławy
http://szukajwarchiwach.pl/72/1217/0/-/ ... 1/48/#tab2
akt 361 skan 472
Parafia rzymskokatolicka Narodzenia NMP (na Lesznie) rok księgi 1878, data aktu i zgonu 9 maja 1878 rok (wg gregoriańskiego)

i uzupełniając:

a. data urodzenia siostry Marii - Zofii w drzewie: 1861 r.
poniżej link do
akt urodzenia/ chrztu z 1862 roku (parafia Nawiedzenia NMP -/ Panny Marii / Nowomiejska w Warszawie)
Zofia Maria Skłodowska (siostra Marii Skłodowskiej-Curie)
o: Władysław, nauczyciel, lat 29
m: Bronisława z Boguskich, lat 26
http://szukajwarchiwach.pl/72/160/0/-/32/str/1/12/#tab2
akt numer 440, skan 111.jpg
a w nim data urodzenia: 1 sierpnia roku zeszłego (tj 1861)

b. data urodzenia Bronisławy w drzewie brak
z ASC:
akt urodzenia/ chrztu z 1865 roku
Bronisława Maria Skłodowska (siostra Marii Skłodowskiej-Curie)
o: Władysław, nauczyciel, lat 32
m: Bronisława z Boguskich, lat 29
http://szukajwarchiwach.pl/72/160/0/-/33/str/1/13/#tab2
akt numer 488, skan 123.jpg
data 28 marca 1865 rok

stąd kolejność w drzewie
Zofia Skłodowska
Bronisława Skłodowska
Józef Władysław Skłodowski
Helena Skłodowska
Maria Salome
być może wymaga modyfikacji

pozdrawiam serdecznie
mooj
Aktywny
Aktywny

Re: Skłodowska Maria zam. Curie

Postprzez wanka » 12.09.2011

MARIA SKŁODOWSKA-CURIE

„…Ja zaś myślę, że w każdej epoce można mieć życie interesujące i użyteczne, a głównie o to chodzi, aby go nie zmarnować…”
Maria Skłodowska-Curie

Maria Skłodowska-CurieNa wielu zdjęciach widzimy uczoną w laboratoriach, przy przyrządach naukowych, w gronie wybitnych postaci nauki, ale są nieliczne zdjęcia w gronie rodziny, z córką Ireną, z mężem Piotrem. Na tych ostatnich jej postać, wyraz twarzy różnią się od tych na „oficjalnych” fotografiach. Była przede wszystkim kobietą, która przeżywała rozczarowania miłosne, tragedie osobiste, ale była zdolna do poświęcenia się dla innych i znalazła możliwość, wbrew okolicznościom, zająć się swoim przeznaczeniem – nauką i zostać pierwszą kobietą w tej dziedzinie.
Maria Salomea Skłodowska urodziła się rodzinie nauczycielskiej, wywodzącej się z drobnej szlachty. Jej rodzina posługiwała się herbem Dołęga. Dziadek Marii – Józef Skłodowski, był szanowanym lubelskim pedagogiem. Ojciec Władysław Skłodowski był nauczycielem matematyki i fizyki oraz dyrektorem kolejno dwóch warszawskich gimnazjów męskich, prowadził również w domu stancję dla chłopców. Matka zaś, Bronisława Boguska, była dyrektorką prestiżowej warszawskiej pensji dla dziewcząt z dobrych domów. Matka zmarła, gdy Maria miała 11 lat. Początkowo uczyła się w szkole, którą wcześniej prowadziła jej matka. Następnie kształciła się w gimnazjum dla dziewcząt, które ukończyła ze złotym medalem. Kolejny rok spędziła dość beztrosko na wsi u ziemiańskiej rodziny jej ojca, a następnie przy boku ojca w Warszawie, gdzie trudniła się okazjonalnym udzielaniem korepetycji.
W tym czasie zawarła ze swoją starszą siostrą Bronisławą umowę, że będzie ją wspierać finansowo przez 2 lata w trakcie jej studiów medycznych w Paryżu, w zamian za podobne wsparcie za 2 lata. W związku z tym została guwernantką najpierw w Krakowie, a następnie u ziemiańskiej rodziny Żórawskich, krewnych jej ojca. Z tą rodziną związała się na 2 lata. Tu właśnie poznała i zakochała się z wzajemnością w Kazimierzu Żórawskim, przyszłym wybitnym matematyku. Jednak jego rodzice stanowczo odrzucili pomysł ślubu ich syna z ubogą krewną, a sam Kazimierz nie potrafił się im przeciwstawić, co skończyło się dla Marii Skłodowskiej utratą pracy. Przeniosła się do Sopotu, gdzie spędziła kolejny rok, stale wspierając finansowo siostrę Bronisławę.
Na początku 1890 roku, zgodnie z wcześniejszą umową, Bronisława, która kilka miesięcy wcześniej poślubiła Kazimierza Dłuskiego, zaprosiła ją do swojego paryskiego mieszkania, oferując wikt i opierunek. Marii Skłodowskiej nie było jednak stać na czesne, poza tym liczyła wciąż na ślub z Kazimierzem Żórawskim, z którym widywała się w Warszawie. Z obu względów wróciła do ojca, u którego przebywała do jesieni 1891 roku, dorabiając sobie korepetycjami. Wreszcie, po ustawicznych naleganiach siostry i otrzymaniu listu od Kazimierza, w którym stanowczo z nią zerwał, zdecydowała się w październiku tego roku na wyjazd do Francji.

Studia na Sorbonie
W Paryżu w 1891 r. Maria Skłodowska zdała jako pierwsza kobieta w historii egzaminy wstępne na wydział fizyki i chemii Sorbony. W dzień studiowała, a wieczorami pracowała jako korepetytorka, z trudem zarabiając na utrzymanie. W 1893 r. uzyskała licencjat z fizyki i zaczęła pracować jako laborantka w przemysłowym laboratorium zakładów Lippmana. W tym czasie dalej studiowała na Sorbonie, uzyskując drugi licencjat z matematyki w 1894 r.
Również w 1894 roku poznała swojego przyszłego męża, Francuza Pierre'a Curie, który był w tym czasie doktorantem w laboratorium Becquerela. Po zrobieniu doktoratu przez Pierre'a Curie, Maria Skłodowska poślubiła go w 1895 roku. Dwa lata później przyszła na świat ich pierwsza córka Irène. Pierre Curie zarekomendował Marię Skłodowską H. Becquerelowi, który zaproponował jej podjęcie studiów doktoranckich pod jego opieką. Becquerel zaproponował jej pozornie mało atrakcyjny i pracochłonny temat badania, dlaczego radioaktywność niektórych rodzajów rudy uranowej jest znacznie wyższa, niż wynikałoby to z udziału w niej czystego uranu.
Maria, początkowo z pomocą robiącego licencjat młodego chemika André-Louis Debierne'a, rozpoczęła żmudną pracę rozdzielania rudy uranowej na pojedyncze związki chemiczne i poszukiwanie związku powodującego jej wysoką radioaktywność. Do zespołu tego dołączył później Pierre Curie. Badania te po 4 latach doprowadziły do odkrycia najpierw polonu, następnie dużo bardziej radioaktywnego radu, a także do wyjaśnienia prawdopodobnych przyczyn zjawiska radioaktywności jako efektu rozpadu jąder atomów. W 1903 r. Maria Skłodowska-Curie jako pierwsza kobieta w historii otrzymała stopień doktora fizyki i w tym samym roku przyznano jej też Nagrodę Nobla.

Laboratorium w Sorbonie
Maria Skłodowska-CuriePo otrzymaniu Nagrody Nobla Maria i Pierre Curie stali się nagle bardzo sławni. Pierre'owi Curie władze Sorbony przyznały stanowisko profesora i zezwoliły na założenie własnego laboratorium, w którym Maria Skłodowska-Curie została kierownikiem badań. W tym też czasie urodziła drugą córkę Eve.
W kwietniu 1906 roku Pierre Curie zginął w wypadku, przejechany przez konny wóz ciężarowy. Maria Skłodowska-Curie straciła towarzysza życia i pracy. 13 maja tego samego roku rada wydziałowa postanowiła utrzymać katedrę, stworzoną dla Pierre'a Curie i powierzyła ją Marii Skłodowskiej-Curie wraz z pełnią władzy nad laboratorium. Umożliwiło to wyjście Marii Skłodowskiej-Curie z cienia. Stała się w ten sposób pierwszą kobietą profesorem Sorbony. W swoim dzienniku-liście do zmarłego męża zapisała „…Chcę Ci powiedzieć także, że dostałam nominację na twoją katedrę i że się znaleźli głupcy, którzy mi tego winszowali…”. Parę lat później, w 1911 roku, tylko dwóch głosów zabrakło jej do tego, aby stała się jednym z czterdziestu członków Académie Française i jedynym płci żeńskiej. Według niektórych ocen zadziałała ksenofobiczna postawa wobec cudzoziemców. Warto tu wspomnieć, że pięćdziesiąt jeden lat później pierwszą kobietą-członkiem Akademii Francuskiej została Marguerite Perey, była doktorantka Polki.

Skandal z Paulem Langevinem
Wkrótce po porażce w Akademii ujawniony został romans Marii Skłodowskiej-Curie z francuskim fizykiem Paulem Langevinem, który trwał około roku. Langevin był żonaty i porzucił swoją rodzinę. Maria Skłodowska-Curie w oczach prasy, zwłaszcza brukowej, była osobą rozbijającą rodzinę Langevinów, w dodatku była od Paula o 4 lata starsza, a poza tym była cudzoziemką.
Jako że pochodziła z Polski, która dla większości Francuzów była utożsamiana z bliżej nieokreślonym terytorium pod berłem rosyjskiego cara, gdzie znaczny procent ludności stanowili Żydzi – snuto przypuszczenia, że jest Żydówką (co w tamtych czasach było w ksenofobicznych kręgach Francji uważane za mocno podejrzane), pomimo że w rzeczywistości pochodziła ze szlacheckiego polskiego rodu Dołęga-Skłodowskich, a w dzieciństwie została ochrzczona w wierze katolickiej. Domniemania paryskich brukowców oparte były na tym, że Maria Skłodowska-Curie nosiła po babce drugie imię Salomea, które w Polsce było popularnym imieniem chrześcijańskim, zaś we Francji kojarzyło się z Salomé, używanym przez Żydówki.
Należy tu dodać, że Michel Langevin, wnuk Paula, ożenił się wiele lat później z Hélène Joliot, wnuczką Marii Skłodowskiej-Curie. Oboje byli, podobnie jak ich rodzice i dziadkowie, naukowcami (w ich przypadku – fizykami nuklearnymi). Hélène Langevin-Joliot jest obecnie emerytowanym dyrektorem badań w Centrum Narodowym Naukowych Badań w Paryżu.

Nagroda Nobla z 1911 r.
Pod koniec 1911 r. otrzymała drugą Nagrodę Nobla, dzięki której przekonała rząd Francji do przeznaczenia środków na budowę prywatnego Instytutu Radowego – obecnie Institut Curie, który został wzniesiony w 1914 r. i w którym prowadzono badania z zakresu chemii, fizyki i medycyny. Instytut ten stał się kuźnią noblistów – wyszło z niego jeszcze czterech laureatów nagrody Nobla, w tym córka Marii Skłodowskiej-Curie, Irène, i jej zięć Fryderyk Joliot.

I wojna światowa
W czasie I wojny światowej Maria Skłodowska-Curie została szefem wojskowej komórki medycznej, zajmującej się organizowaniem polowych stacji rentgenograficznych. Organizowała ruchome stacje rentgenowskiego prześwietlania rannych. Z własnej inicjatywy zdobyła 20 samochodów i zorganizowała ruchome pogotowie z aparatami Roentgena. W lipcu 1916 roku, jako jedna z pierwszych kobiet, zrobiła prawo jazdy, by móc prowadzić samochód. Na zdjęciu widzimy ją w szoferce takiego wozu. Docierała do najbardziej zagrożonych pozycji pod Verdun. Jej pogotowie znał cały front, a francuscy żołnierze, wyposażone w aparaty rentgenowskie pojazdy, nazywali „małymi Curie”. Przebadano w nich 10 tysięcy rannych. Oprócz pogotowia Maria Curie założyła 220 stacji radiologicznych i przeszkoliła kadry do ich obsługi. Obsłużyły one ponad 3 miliony przypadków urazów wśród francuskich żołnierzy.

Czasy powojenne
Po wojnie uczona nadal szefowała Instytutowi Radowemu w Paryżu i jednocześnie jeździła po świecie, gdzie pomagała poprzez swoją fundację zakładać medyczne instytuty leczenia chorób nowotworowych. W 1932 r. z pomocą Prezydenta RP Ignacego Mościckiego jeden z pierwszych takich instytutów został założony w Warszawie (obecnie Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie). Jego pierwszym szefem została siostra Marii Skłodowskiej-Curie, Bronisława. Maria ofiarowała nowej placówce gram radu, będący jej własnością, a sprezentowany jej przez rząd USA w czasie jej wizyty w tym kraju. Był on podstawą rozpoczęcia działalności Instytutu.
Maria Skłodowska-Curie zmarła 4 lipca 1934 roku w alpejskiej klinice Sancellemoz w Passy na białaczkę, spowodowaną najprawdopodobniej wysokimi dawkami promieniowania, pochłoniętymi podczas badań nad promieniotwórczością. Maria najbliższym swym współpracownikom – córce, Irenie i zięciowi – przekazała obowiązek pracy badawczo-naukowej. W owym czasie nie zdawano sobie jeszcze sprawy z niebezpieczeństwa, jakie niesie ze sobą promieniotwórczość. Maria Skłodowska-Curie przez całe życie cierpiała na poparzenia skóry, została pochowana w ołowianej trumnie, umieszczonej następnie w trumnie drewnianej. W czasie przenosin zmierzono poziom promieniowania wewnątrz trumien. Jest on 20 razy niższy niż przyjęty dziś jako bezpieczny dla zdrowia człowieka. Lekarze są pewni że Skłodowska była wystawiona na działanie śmiertelnych dawek izotopu. Taki skutek też mogły spowodować wysokie dawki promieniowania rentgenowskiego, stosowanego bez żadnych zabezpieczeń.
Po Jej śmierci Albert Einstein w pięknym eseju napisał, że była jedynym niezepsutym przez sławę człowiekiem, spośród tych, których przyszło mu poznać.
W roku 1995 Maria Skłodowska-Curie została pierwszą kobietą, pochowaną pod kopułą paryskiego Panteonu, w uznaniu jej zasług. Odznaczona została Legią Honorową. Profesor Skłodowska-Curie została uhonorowana doktoratami honorowymi: Politechniki Lwowskiej 1912, Uniwersytetu Poznańskiego 1922, Uniwersytetu Jagiellońskiego 1924 i Politechniki Warszawskiej 1926.

Opracował Krzysztof Szymański (Kurier Galicyjski)
Avatar użytkownika
wanka
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 5
Pomoc techniczna (1) Wybitna informacja (2) Twórca indeksów (1)


Powrót do S____



cron