35464. Zgliczyńska Pelagia (1843–1909)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Zgliczyńska Pelagia (1843–1909)

Postprzez Marcin » 01.02.2020

Pelagia ZgliczyńskaPelagia Zgliczyńska, zam. Dąbrowska.
Pelagia Zgliczyńska i CichorskaUrodziła się ona w Dubience (Lubelszczyzna) jako córka Michała Zgliczyńskiego i Pelagii z Piotrowskich. W 1861 poznała Jarosława Dąbrowskiego (1836–1871) podczas jego pobytu w Warszawie (był to jej dalszy kuzyn). W 1862 r. zaręczyli się, Był on inicjatorem, kwatermistrzem i faktycznym organizatorem Komitetu Centralnego Narodowego. Przygotowywał on także plan wybuchu powstania styczniowego już w 1862 przez zajęcie trzech twierdz - ale wskutek denuncjacji uwięziony został w Cytadeli Warszawskiej. Dąbrowska brała udział w przygotowaniach powstańczych. Pośredniczyła pomiędzy członkami Komitetu Centralnego Narodowego a mężem, któremu dostarczała broń, mapy, przedmioty potrzebne do planowanego przez niego buntu więźniów. W Cytadeli 5 kwietnia 1864 r. na dwa dni przed planowaną egzekucją Jarosława odbył się ich ślub. Rozstrzelanie męża zamieniono na katorgę lecz udało mu się uciec z więzienia etapowego w Moskwie. Pelagię aresztowana zaraz po ślubie i osadzono w X Pawilonie. Została następnie zesłana do Aradatowa, skąd po roku Dąbrowski zorganizował jej ucieczkę. Wyjechali przez Finlandię, Szwecję i Danię do Francji. Wzięli udział w Komunie Paryskiej, podczas której poległ Jarosław, dowódca sił zbrojnych Komuny. Pelagia w maju 1871 r. przez Anglię wróciła do kraju i zamieszkała początkowo w Jaśle, a w 1880 r. osiadła w Krakowie. Pracowała jako nauczycielka w szkole św. Andrzeja, potem w pensjach żeńskich, między innymi Karoliny Krynickiej. Następnie została ochmistrzynią w nowo powstałym I Gimnazjum Żeńskim (ul. św. Jana 11). W 1903 r. w wyniku różnicy poglądów z dyrektorem Trzaskowskim na wychowanie religijne, przeniosła się do Gimnazjum Królowej Jadwigi (Pałac Spiski na Rynku i ul. Wolska 11), w którym pracowała do końca życia. W szkołach uczyła języka polskiego, francuskiego, była "damą klasową" i ochmistrzynią.

Bibliografia (spis)
[1] Gaczoł Ewa, Tableau Gimnazjum Żeńskiego – ze zbiorów Cyfrowego Thesaurusa - opis
[2] Nekrolog - Czas 12.2.1909
[3] Sprawozdania gimnazjum żeńskiego w Krakowie za lata 1897-1903
[4] Sprawozdania gimnazjum żeńskiego im . Królowej Jadwigi w Krakowie za lata 1904-1909
"Ateizm - to uparta wiara w bezsensowność wierzenia"
Avatar użytkownika
Marcin
Administrator
Administrator
Lokalizacja: Kraków
Medale: 1
Pomoc techniczna (1)
Imię i nazwisko: Marcin Niewalda

Powrót do Z____