19074. Waligórski Aleksander

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Waligórski Aleksander

Postprzez wanka » 15.09.2012

Aleksander Waligórski herbu Odrowąż (ur. 1794, zm. 1873)[1]
    – generał polski w powstaniu styczniowym, inżynier.
    Po klęsce powstania listopadowego, wstąpił do armii szwedzkiej. Zatrudniony w norweskiej służbie kartograficznej oraz przy budowie kanału wodnego w Moss[1].
    W 1856 został majorem w sztabie Dywizji Kozaków Sułtańskich gen. Władysława Zamoyskiego, sformowanej przy armii tureckiej. W 1862 został dyrektorem Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo pod Genuą, gdzie wykładał terenoznawstwo, kartografię i rysunki.
    Po wybuchu powstania styczniowego, przedarł się 7 marca 1863 z Galicji do obozu Mariana Langiewicza w Goszczy. 10 marca mianowany generalnym kwatermistrzem wojsk powstańczych, w stopniu generała brygady.
    19 marca, po krótkich walkach wycofał się do Galicji. Następnie, pod dowództwem Antoniego Jeziorańskiego wziął udział w walkach na Lubelszczyźnie. 1 i 6 maja 1863 r. uczestniczył w bitwach pod Kobylanką (gdzie poległ jego syn)[2], i 11 maja 1863 r. w bitwie pod Hutą Krzeszowską.
    W czerwcu został naczelnikiem wojskowym województwa lubelskiego[3]. W czerwcu w wyniku poniesionych ran w potyczce koło Gór Pińczowskich poległa żona gen. Waligórskiego Teofila z Łagowskich Waligórska[4]. W Galicji przygotowywał wówczas koordynację działań na południu Kongresówki.
    15 października gen. Waligórski przekraczał San ze swym liczącym tysiąc ludzi oddziałem i został zaskoczony przez Austriaków. Około 100 przyszłych powstańców dostało się w ich ręce. Około 800 przedarło się na rosyjską stronę. Waligórski pociągnął ochotniczy oddział w kierunku Radomyśla i Zaklikowa[5]. 22 października 1863 r. jego oddział w sile 800 piechoty i 200 jazdy został rozbity przez przeważające liczebnie wojska rosyjskie w bitwie pod Łążkiem.
    Wycofał się do Galicji i złożył broń przed Austriakami. Już jednak 2 listopada ponownie wkroczył w lubelskie. 2 lutego 1864 zdymisjonowany za nieudolność przez Wydział Wojny Rządu Narodowego.
    Wyjechał do Francji, gdzie zmarł.[wiki]
Avatar użytkownika
wanka
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 5
Pomoc techniczna (1) Wybitna informacja (2) Twórca indeksów (1)

Odp: Waligórski Aleksander

Postprzez witkacy85 » 02.07.2013

"W czerwcu w wyniku poniesionych ran w potyczce koło Gór Pińczowskich poległa żona gen. Waligórskiego Teofila z Łagowskich Waligórska" Jest to nieprawda.
Teofila była żoną Feliksa Waligórskiego i nie poległa, lecz zmarła w 1868 roku. Ale mam małą zagadkę do rozwiązania.
Otóż spotkałem dwa zapisy dotyczące rodziców Aleksandra różniące się nazwiskiem matki.
1.Był synem Rocha i Korneli Goczałkowskiej - opis drzewa Jędrzeja Odrowąż Waligórskiego z 1863 roku
2.Był synem Rocha i Korneli Goczałowskiej - Wikipedia
Które nazwisko jest właściwe?
witkacy85
Zainteresowany
Zainteresowany

Odp: Waligórski Aleksander

Postprzez jmatyas » 21.07.2019

Ad.1 Goczałkowska.
https://gw.geneanet.org/gudew?lang=fr&p ... owska&oc=1
Ad. 1. cd.
Przywołuje Pan drzewo genealogiczne Waligórskich, mam kopie tego drzewa ale w tym oryginale?, gałąź Aleksandra Fortunata nie istnieje, może jest to przerysowanie późniejsze gdzie ze względów bezpieczeństwa tej gałęzi nie pokazano (Roch Waligórski ojciec Aleksandra występuje). W mojej wersji drzewa są wpisy osób urodzonych na pewno po 1870 roku.
Jestem zainteresowany poznaniem Pana egzemplarza drzewa. Proponuje wymianę w formie elektronicznej.
jmatyas
Zainteresowany
Zainteresowany


Powrót do W____



cron