1863. Ostrowski Kazimierz Witold (1848-1880)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Ostrowski Kazimierz Witold (1848-1880)

Postprzez Darek » 10.12.2008

Kazimierz Witold Ostrowski (1848-1880) rzeżbiarz, powstaniec styczniowy, pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie; jako rzeźbiarz pracował przy pomniku Wilhelma I w Berlinie, ale po jakiejś oficjalnej wypowiedzi antypolskiej zniszczył to, co wykonał i w 1976 r. uciekł przez granice do Warszawy. 1878 zawarł małżeństwo z Martą Diama (Dziama?), która jakiś czas po śmierci męża prowadziła kawiarnię w Warszawie, na rogu ul.Świętokrzyskiej i Marszałkowskiej


[nad: Krzysztof Kwaśniewski wg. Ostrowska-Grabska ]
Avatar użytkownika
Darek
Aktywny Animator
Aktywny Animator
Lokalizacja: Niepołomice

Ostrowski Kazimierz Witold (1848-1880)

Postprzez KwasniewskiK » 15.04.2012

Kazimierz Witold Ostrowski, rzeźbiarz polski (* 1848 we Lwowie - + 1880 w 'Warszawie), powstaniec styczniowy, był synem jednego z przedniejszych jubilerów lwowskich. Uczęszczając do szkoły realnej, objawiał zdolności rzeźbiarskie i myślał o poświęceniu się rzeźbie lub też sztuce dramatycznej, ku której pociągały go również skłonności wrodzone. Idąc jednak za wolą ojca, wyjechał do Warszawy by objąć posadę urzędnika w Tow. Ubezpieczeń. Krótko wszakże na niej pozostawał i znalazł się niebawem w jednej z fabryk kafli pod Warszawą, dla której podjął się lepić w glinie ornamenty. Wobec niskiej zapłaty i niedostatku z tego powodu, rodzice wezwali go z powrotem do Lwowa, pozwalając mu wstąpić do trupy dramatycznej Stengla. l w tym zawodzie nie pozostawał dłużej, gdyż trupa rozpierzchła się i Ostrowski, pracując już-to w zakładzie jubilerskim, już-to w kamieniarskim we Lwowie, a następnie w Kamieńcu na Podolu, dokąd zaprosił go zamieszkały tamże przyjaciel ojca, uzyskawszy wreszcie środki na kształcenie się, w 1869 r. pojechał do wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. W roku następnym został stypendystą m. Lwowa i studia ukończył. Po powrocie urządził wystawę prac własnych, przeważnie popiersi i jednej kompozycyi alegorycznej, zdobywając sobie uznanie. Jako rzeźbiarz pracował przy pomniku Wilhelma I w Berlinie, ale po jakiejś oficjalnej wypowiedzi antypolskiej zniszczył to, co wykonał i w 1876 r. uciekł przez granice do Warszawy, gdzie już do końca życia zamieszkał. Obok szeregu medalionów znakomitych osobistości jak: Chopina, Mickiewicza, Moniuszki, Matejki, Modrzejewskiej, Krasińskiego, Kraszewskiego, Kronenberga, Słowackiego, Libelta, Żółkowskiego oraz popiersia znanej aktorki Romany Popielównej, ważniejsze jego dzieła to: „Polonia” (kompozycja, zakupiona przez Towarzystwo Sztuk Pięknych w Krakowie), ozdoby figuralne w kamieniu dla domu Schmidta na ówczesnej ul. Berga i dla Tow. Kredytowego miejskiego, a nadto „Lirnik Ukraiński", nagrodzony na Konkursie Tow. Zachęty honorową pochwałą (1879 i nabyty przez p. A. Jodkę z Wołynia oraz pomnik dla dra Girsztowta - do kościoła św. Krzyża; później: „Dawid zwycięzca", „Św. Kazimierz"' „Chrystus rozmnażający chleb i ryby wśród głodnej rzeszy", dwie rzeźby grupowe na konkurs lwowski do gmachu sejmowego, „Powitanie bocianów' „Powódź", „Rozpacz matki", wreszcie trzy ostatnie prace: „Jontek i Halka", „Świtezianka" i „Polonez", przy których, zapadłszy na zapalenie płuc, życie zakończył. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W 1878 r. poślubił Martę Diama (Dziama?) i był ojcem Witolda, prawnika, prezydenta M. Krakowa, Stanisława, rzeźbiarza i Kazimierza (adoptowanego przez Władysława Bełzę) wicedyrektora Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu [J. B. i KK]
KwasniewskiK
Aktywny
Aktywny


Powrót do O____