2596. Ossoliński Wojciech (1796-1841)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Ossoliński Wojciech (1796-1841)

Postprzez Halina » 09.03.2009

Ks. Wojciech Ossoliński pochodził z historycznej rodziny hrabiowskiej, urodził się 25.4.1796 r. we wsi Sieluciżnie w ziemi mielnickiej na Podlasiu. Kształcił się w Białej Podlaskiej. Seminarium ukończył w Janowie w r. 1815. Jeszcze jako kleryk mniejszych święceń został profesorem w tymże seminarium. Po otrzymaniu święceń kapłańskich w r. 1819 z rąk pierwszego biskupa podlaskiego Lewińskiego w dalszym ciągu przez rok wykładał w seminarium. W r. 1820 udał się na Uniwersytet Warszawski na wydział teologiczny, jednocześnie uczył w liceum warszawskim. Ukończył uniwersytet ze stopniem kandydata św. teologii.
Wielkie zdolności Ossolińskiego zwróciły uwagę biskupa Hołowczyca, który chciał ofiarować mu probostwo na Pradze i urząd w Konsystorzu Warszawskim. Również biskup krakowski Woronicz zapraszał go do Krakowa. Ossoliński wrócił jednak do Janowa do seminarium, w którym objął kilka przedmiotów. Został kanonikiem kapituły podlaskiej, sędzią surogatem, prepozytem w Kocku i wkrótce prałatem archidiakonem. W r. 1829 w Warszawie otrzymał katedrę w Seminarium Głównym. Był znakomitym profesorem: wymownym, o głębokiej i wszechstronnej wiedzy. W tym samym roku Uniwersytet Jagielloński obdarzył go stopniem doktora. Dnia 7 stycznia 1837 r. mianowany został pierwszym rektorem Akademii Duchownej Warszawskiej, która przejęła wszelkie prawa i przywileje wydziału teologicznego Uniwersytetu Warszawskiego. Ossoliński wykazał niezwykłą energię i wytrwałość w urządzaniu Akademii i postawił ją na wysokim poziomie. Słynął z „surowego przestrzegania porządku, modlitwy i pracy" 46, sam gorliwy kapłan, wytrawny pedagog, kochał młodzież i był przez nią kochany. Nie zrywał łączności z Diecezją.
Po wywiezieniu biskupa Gutkowskiego w r. 1840 47 na zebraniu kapituły w Janowie nie uznał mianowanego ustnie przez biskupa Gutkowskiego na administratora Diecezji proboszcza bialskiego, kanonika Bartłomieja Radziszewskiego i przeprowadził uchwałę kapituły tymczasowego zarządu Diecezją kolegialnie. Ossoliński upoważniony został do prowadzenia i utrzymywania w imieniu kapituły korespondencji z Komisją Rządową. Udał się do Rzymu w r. 1840 z Marienbadu, dokąd wyjechał na kurację. W Rzymie spotkał się z surową wymówką. Zapadł na zdrowiu i w 45 roku życia zmarł dnia 22 maja 1841
Bibliografia (spis)
Aleksandrowicz P. ks., Diecezja siedlecka...


:drzewo: Genealogia Ossolińskich
Avatar użytkownika
Halina
Aktywny Animator
Aktywny Animator

Powrót do O____