dr. medycyny i lekarz weterynarii. W powstaniu oficer. Urodzony w 1837 raku w Warszawie. Wnuk Kempińskiego, legionisty polskiego, który w roku 1808 — pod d-twem Kozietulskiego brał udział w bitwie pod Saragossą. Już w roku 1861 — czynny w organizacji cywilnej, jako propagator. Pod kierunkiem Agatona Gillera i Edwarda Jurgensa brał udział w organizacji tajnej, tworzył t. zw. trójki i dziesiątki, werbował partyzantów, udzielał pomocy chorym i rannym. W 1863 roku był więziony w Cytadeli Warszawskiej. Skazany na zesłanie do karnych baonów orenburskich. Dzięki staraniom wpływowych osób — karę zamieniono mu na więzienie forteczne w Zamościu. Póżniej został oddany pod srogi dozór policyjny. Udział Goldsobla w powstaniu potwierdza prof. Sokołowski w swej pracy p. t. „Dzieje porozbiorowe Narodu Polskiego*. Tom IV str. 297.
Źródło
Maliszewski Jerzy, Powstanie Styczniowe, Notatki biograficzne uczestników..., Warszawa, 1932