Zygmunt Saski

Zygmunt Saski walczył początkowo pod Kurowskim. Niebawem jednak przeniósł się do Warszawy, gdzie wraz z ciotecznym bratem swym (również ciot. bratem Stefana Żeromskiego) Antonim Schmidtem, należał do organizacji terrorystycznej. W małym pokoiku przy aptece Karpińskiego na ul. Elektoralnej mieli pracownię bomb Orsiniego, użytych pierwszy raz przy zamachu na namiestnika Berga. Aresztowany po nieudanym zamachu Antoni Schmidt (wraz z Landowskim i Krasuskim), skazany był na śmierć przez powieszenie i ułaskawiony z Landowskim na rusztowaniu. Krasuskiego powieszono. Ułaskawienie to (z dożywotnią katorgą) uzyskała dla Schmidta i swego syna pani Landowska, która jeździła w tym celu z córką do Ems, gzie obie w parku w obecności wielu koronowanych głów padły do nóg przebywającej tam na kuracji żony Aleksandra IIgo. Zaambarasowana carowa. Marja Aleksandrówna przyrzekła uczynić wszystko, byle tyle przeciąć kłopotliwą sytuację. Ułaskawienie, według znanej praktyki rosyjskiej, miało przyjść na plac kaźni już po egzekucji. Wydobył je jednak z kancelarji hr. Berga podstępem oficer rosyjski, ks. Zankis (Gruzin), wzięty w swoim czasie do niewoli przez Landowskiego i puszczony na słowo, że więcej przeciw Polsce walczyć nie będzie. Słowa dotrzymał i osobiście przywiózł ułaskawienie w chwili, gdy Schmidt i Landowski mieli już stryczki na szyjach i kaptury na twarz opuszczone.