(ok. 1818-1888) Pochodził z Królestwa, właściciel ziemski. W 1844 r. wysłano go do wojska na Kaukaz. Powrócił do kraju w 1857 r., lecz wkrótce, za uczestnictwo w powstaniu styczniowym, został skazany na ciężkie roboty i zesłany na Syberię. Przebywał w Darasuniu nad rzeką Turą, m.in. z B. Dybowskim, M. Dubieckim, malarzem S. Wrońskim, którym opiekował się jak ojciec. Był znakomitym rysownikiem, rzeźbiarzem i tokarzem. Wybudował w Darasuniu „tatar Babaj" (od nazwiska cieśli) - dom „najpiękniejszy i najtrwalszyktóry wyjeżdżając w 1868 r. sprzedał za bezcen (B. Dybowski). Na osiedleniu, w Irkucku, zasłynął z miniaturowych wyrobów misternej roboty. Utrzymywał się z produkcji drobnych przedmiotów, np. spinek, które zdobił metalem, kością zwierząt („mamuta" - [sic!]), korzeniem i twardym drewnem. Podziwiano, również na wystawach, jego inkrustowane i intarsjowane mozaiki. Na zamówienie miasta wykonał piękny stolik, który podarowano rodzinie carskiej. Powrócił do kraju.
Źródło
Katalog fotografii ze zbiorów Muzeum Historycznego m.st. Warszawy
Literatura: MWP, zb. A. Kr., inf. przy fot. 33kr/34, 4113/2165 MW - na zdjęciu dwa podpisy „Sieciński" i „Siciński Konstanty"; arch. A. Kr. 71-H „Syberia" - „Spis fot...." - „Siciński"; Pamiętnik Dra..., s. 234, 236 i n.