Leon Szumański, ur. ok. 1824 prawd. pod Tarnowem, zm. prawd. ok. 12.3.1889 Olejów. Syn Jana Kantego (właściciela Lichwina) i Antoniny Strzyżowskiej.
Już w 1845 r. należał, wraz ze starszym bratem Eustachym, do koła spiskowego w Pilźnie pod Tarnowem, prowadzonego przez Józefa Kapuścińskiego. Pracował wówczas prawdopodobnie jako gorzelnik w Łękach Dolnych. W 1846 brał czynny udział w Powstaniu Krakowskim uczestnicząc w akcji zbrojnej – zamachu na burmistrza Pilzna K. Markla, za co był sądzony w procesie lwowskim wraz z Teofilem Wiśniowskim i Józefem Kapuścińskim. Józef Kapuściński, Gabriel Danielewicz, Szymon Górecki, Siekirski, Eustachy Szumański i Leon Szumański oskarżeni zostali o ”zbrodnię zdrady głównej” i morderstwo. Wyrokiem z 7 stycznia 1847 r. Leon Szumański skazany został na karę śmierci. Ze względu na młody wiek zamieniono mu wyrok śmierci na 12 lat więzienia, które odsiadywał w Spielbergu od 17 sierpnia 1847 r. Amnestionowany 2 czerwca 1848 r.
Wraz z braćmi Ludwikiem, Eustachym i Erazmem uczestniczył w Powstaniu Styczniowym.
Od około 1868 r. do co najmniej 1873 r. Leonowie mieszkali w Mikulińcach. W latach 1876 – 1880 mieszkali w Olejowie, w powiecie zborowskim na Podolu, gdzie w latach 1876 - 1878 Leon był naczelnikiem kasy prowentowej.
Małżeństwo Waleria Czekańska (ślub prawd. po powstaniu)
Dzieci 1) Tadeusz Ksawery 2) (Antoni) Władysław – późniejszy poseł na Sejm RP z Wilna 3) Maria Stanisława 4) Marian
