Matylda Klara Konstancja Günther von Hildesheim, zam. Buczyńska. ur. 11.1.1811 Wilno, zm. 1.11.1867 Warszawa. Najstarsza córk Adama hr. Günthera von Hildesheim i Aleksandry Tyzenhauz. Miała dwie siostry: Gabrielę, zam. Puzyna, oraz Idalię, zam Mostowską.
Dzieciństwo spędziła w majątku Pokraszawa pod Słuckiem. W 1818 rodzina przeniosła się do dworu we wsi Dobrowlany, który ojciec zbudował w klasycystycznym stylu. Zimą rodzina mieszkała w Wilnie, uczestniczyła w życiu towarzyskim i kulturalnym miasta.
W 1834 wyszła za mąż za właściciela ziemskiego Maurycego Buczyńskiego, właściciela majątku w rejonie miadzielskim niedaleko jeziora Święciany. Później kupił majątki w okolicach jeziora. Buczyńscy nie mieli dzieci. W 1851, kiedy Adam Günther podzielił swoje majątki między córki[6], Matyldzie przypadły Dobrowlany. Ukrywała tu pisarza Wincentego Dunina-Marcinkiewicza. Ufundowałaołtarz św. Izydora w kościele w pobliskich Niestaniszkach a także pomnik na cmentarzu na Rossie datowany na lata 1857–1860.
Po śmierci męża Matylda Buczyńska przez jakiś czas mieszkała w Paryżu. Tam poznała ludzi zaangażowanych w działalność filantropijną. Otrzymała zgodę na założenie w Wilnie Bractwa św. Wincentego a Paulo, tzw. "Wincentynki".
Ok.1860 wróciła do Wilna. Rozpowszechniła ideę bractwa wśród wileńskich ziemianek i arystokracji. Pomysł poparł biskup wileński Adam Stanisława Krasiński. W pierwszym spotkaniu bractwa (1860) uczestniczyło około 100 kobiet z wyższych sfer. Celem bractwa była pomoc ubogim i chorym, jednak naczelnym celem było inicoeaniebzaangazowania w sprawy narodowe. Matylda Buczyńska została pierwszą prezeską bractwa. Ważną rolę w nim odegrały panie Łopacińska i hr. Platerowa.
Wspierała i inicjowała ruch przed powstaniem styczniowym. Pomagała powstańcom. W 1861 komisja śledcza, działając na zlecenie Michaiła Murawiowa, oskarżyła bractwo na czele z Buczyńską o działalność antypaństwową. Została aresztowana i przesłuchana. Zesłano ją do Niżnego Nowogrodu, ukarano grzywną, a majątek skonfiskowano. Pozostała tu do 1864.
W 1864 Buczyńska poprosiła o pozwolenie na powrót do ojczyzny. Krótko po powrocie do Wilna zmarła. Została pochowana na warszawskich Powązkach.
Wincentynki działały w czasie Powstania Styczniowego, niosąc pomoc rannym i wspierając ruch patriotyczny.
