81984: Tymoteusz Stępniewski

Tymoteusz Stępniewski, ur. 24.11834 Zawichost, zm. 15.9.1901 Warszawa. Syn Józefa, właściciela ziemskiego i Elżbiety Piotrowskiej.

Nauki gimnazjalne pobierał w Kaliszu i Warszawie. Od 1857 był słuchaczem Warszawskiej Akademii Medyczno-Chirurgicznej. Udzielał się jednocześnie na niwie literackiej publikują prace prozą i wierszem m.in. w "Czytelni niedzielnej".

Jako lekarz pracował w Szreńsku. Tam zastało go Powstanie. Przyjął funkcję Naczelnego Lekarza Rządu Narodowego na województwo mazowieckie. Został aresztowany w 1864 roku i uwięziony w warszawskiej Cytadeli.

Zwolniony w roku 1866/67 osiedlił się w Bieżuniu, gdzie pracował do 1870 roku, następnie pracował w Mławie, Sierpcu i Lipnie. Tu był twórcą 5-klasowej realnej szkoły. Dawał wykład z zakresu przyrody i literatury. Był też założycielem lipnowskiej Straży Ochotniczej.

W 1887 przeniósł się do Warszawa. Założył tu pierwszy instytut szczepienia ospy. Wiceprezes lekarzy w Płocku. Autor między innymi takich książek, jak: Kobieta: jej udział w rzeczach miłosierdzia, lecznictwa i niezależnej pracy (1876) oraz Goethe: znaczenie jego prac na polu biologii i filozofii przyrody: studium odczytane na publicznym posiedzeniu Towarzystwa Lekarzy Płockich w roku 1876 (1877).

Pochowany - Warszawa, cm. Powązkowski, kwatera 254, rz. 1, m. 9 - grób rodzinny.