Na parking w Bukowcu zajechaliśmy od strony Tarnawy Wyżnej. Ostatnie kilka kilometrów to droga jest o słabej nawierzchni. Do tego parkingu nie dociera żaden transport publiczny. Parking był ostatnim miejscem gdzie można dojechać autem na polski kraniec. Na parkingu było wiele drogowskazów i kiosk z pamiątkami. Również szlaki są dobrze oznakowane i opisane przez Bieszczadzki Park Narodowy. My chcieliśmy zobaczyć pozostałości po nieistniejącej wsi Bukowiec gdzie był parking i ślady po nieistniejącej wsi Beniowa. Od Bukowca do cmentarza Beniowa to jest około 2,5 km a czas przejścia jest około 50 minut.
Nie istniejąca dziś wieś Beniowa jest w dolinie Górnego Sanu. We wsi na przełomie XIX i XX wieku działały dwa tartaki wodne, młyn, fabryka beczek, browar, huta szkła. Wieś rozwijała się dzięki kolejce wąskotorowej. W latach międzywojennych we wsi Beniowa mieszkało 617 osób. Beniowa z Bukowcem była jednym kompleksem gospodarczym. Liczba mieszkańców w okresie międzywojennym to około 615. W roku 1909 wybudowano cerkiew pw. św. Michała Archanioła. Drewniana świątynia zbudowana w tzw. stylu ukraińskim spłonęła w roku 1946 gdy wieś podzieliła granica państwowa. W czerwcu w roku 1946 wieś przestała istnieć. Mieszkańców po polskiej stronie przesiedlono na teren ZSRR, obecnie Ukraina. W roku 1947 cerkiew i resztę gospodarstw spalono w ramach „Akcji Wisła„. W latach 80. XX wieku teren oczyszczono z pozostałych zabudowań. A potem powstały tu pastwiska firmy IGLOOPOL.
Gdy udamy się szlakiem w kierunku wsi Beniowa to przy drodze zobaczymy dwa krzyże przedwojenne które były na terenie wsi Bukowiec. Jeden znajduje się przy parkingu z ułamaną górną częścią. Idąc dalej mijamy tabliczki ustawione przez pracowników Bieszczadzkiego Parku Narodowego opisujące np. wspomniane krzyże i inne obiekty. Po drodze mijamy 200 letnią lipę, pomnik przyrody.
W roku 1852 odnotowano w Beniowej trzy cmentarze: cerkiewny i dwa grzebalne. Dziś są pozostałości cmentarza przy cerkwi. Idąc dalej na wprost za lipą po lewej stronie są pozostałości cmentarza z 13 nagrobkami i cerkwi nieistniejącej wsi Beniowa. Na cmentarzu nagrobki są wykonane z piaskowca albo betonu. Jest to cmentarz i podmurówka z cerkwi. Po okazałej cerkwi greckokatolickiej z roku 1909 zbudowanej na planie greckiego krzyża niewiele zostało. Na cmentarzu zachowała się bryła piaskowca z wyrytym rysunkiem ryby, znakiem pierwszych chrześcijan. Na ogrodzonym cmentarzu zachowały się oryginalne nagrobki. Na nagrobkach są wyryte symbole. Na jednym jest dzban symbolizujący ludzkie życie a na innym kwiat jako symbol przemijania.
Z Bukowca szlak którym szliśmy to jest ścieżka historyczno-przyrodnicza zwana „W Dolinie Górnego Sanu„ która wiedzie przez wieś Beniowa, grób hrabiny, do punktu widokowego na Sianki ukraińskie oraz Przełęcz Użocką i do umownych źródeł Sanu na granicy z Ukrainą.
