Gustaw Brzozowski - ur. 1846 w Szłowianach, zm.1906, pochowany w Oniksztach. Właściciel majątku Szłowiany, m.in. należał do niego kamień Puntuk, który jest teraz jedną z atrakcji Litwy. Publicysta, moralista, nauczyciel, autor licznych tekstów w języku polskim, litewskim i rosyjskim. Przyjaźnił się z biskupem Antonim Baranowskim (Baranauskas), który napisał "Oniksztyński lasek". Dzieło to opisuje niezwyczajne piękno i romantyzm przyrody lasów w Szłowianach - majątku Gustawa. Gustaw Brzozowski napisał wspomnienia o przyjacielu bp Baranowskim, które zostały opublikowane w Wiadomościach Wileńskich (Vilnious Żinos) w 1906 roku. Obecnie wspomnienia te można znaleźć w muzeum biskupa Antoniego Baranowskiego (Baranauskasa) w Oniksztach.
G. Brzozowski był także wielkim patriotą litewskim i wspierał litewskość. Finansowo pomagał tzw. "nosicielom książek" - Litwinom, którzy z zaboru pruskiego nielegalnie przenosili książki litewskie (książeczki do nabożeństwa, podręczniki do nauczania początkowego w j. litewskim oraz książki popularno-naukowe). Napisał także "Odezwę do kobiet litewskich", którą podarował swojej córce Annie.
Ranny w Powstaniu Styczniowym, przesiedział rok w wiezieniu na Łukiszkach, skąd uciekł i ukrywał się w przebraniu żeńskim. Być może w opuszczenie więzienia zawdzięcza tyfusowi, na który chorował. Nosił kulę w ciele do końca życia.