Ołowiane plomby ze znakami własności książęcej, oraz znakami namiestnikowskimi z terenów Rusi Kijowskiej. Stosowane były do oznaczania własności towarów i płacideł (np. kun, skrzyń). Mogły być też stosowane jako pieczęcie przy dokumentach. Nazwa pochodzi od pierwszej kolekcji plomb drohiczyńskich ujawnionej w 1865 przez Konstantego Tyszkiewicza. Plomby znane są z okresu przed najazdem mongolskim a ich zakres geograficzny pokrywa obszar od Przemyśla i Doniecka aż do Zatoki Fińskiej. Ich porzucanie było związane najczęściej ze zmianą własności - np. w nadgranicznych punktach wymiany, czy na targach.