skomoroch

1. Dawniej, szczególnie na terenach z wpływami j. rosyjskiego - złodziej, łupieżca - później urwipołeć
2. skomorochy - trupy wędrownych kuglarzy, grajków, lalkarzy, szczególnie aktywni na jarmarkach i w czasie wesel i świąt. Często nazywano tak też niedźwiedników.
3. Stała nazwa XVII-wiecznego cyrku moskiewskiego.

Słowo prawd. wywodzi się od Skamarów, przez francuskie określenie złodziei, włoskie skaramuccia (utarczka, osoba komiczna) lub greckie "schomma archo" (żartom przewodzić). Nazwy wsi darowanych ok. 1400 r. świadczą od jeszcze starszym użyciu na ziemiach słowiańskich.
Nie powinno się ograniczać ich zajęć tylko do wędrownych aktorów.
W XVIIw. "skoromoszy i dudarze" płacili 20 gr podatku.